Rocky IV është një film dramatik sportiv amerikan i vitit 1985 me protagonist, shkruar dhe drejtuar nga Sylvester Stallone . Filmi është vazhdimi i Rocky III (1982) dhe pjesa e katërt në serinë e filmave Rocky .
Filmi Rocky IV është kapitulli i sagës kushtuar boksierit italo-amerikan të luajtur nga Sylvester Stallone, i cili u bë i paharrueshëm falë përplasjes midis Rocky-t dhe armikut të tij sovjetik Ivan Drago. Një rivalitet që rrezikonte të kishte pasoja edhe në jetën reale.
Rocky IV, komploti
Rocky Balboa ( Sylvester Stallone ) ka kohë që ka vendosur të mbyllë dorezat dhe të përqendrojë të gjitha energjitë e tij në familjen dhe jetën e tij private. Pra, kur kampioni sovjetik Ivan Drago ( Dolph Lundgren ) vjen në Shtetet e Bashkuara me qëllimin për ta sfiduar atë, Rocky nuk e ka pothuajse asnjë problem të refuzojë ofertën.
Megjithatë, Apollo Creed ( Carl Ëeathers ), kampioni i dytë në fuqi i peshave të rënda amerikane, nuk është i të njëjtit mendim. Boksieri, në fakt, me gjithë sugjerimin e Rocky-t, e pranon sfidën, pavarësisht se e di që stërvitjet intensive të Ivan Dragos e kanë shndërruar atë në një lloj makinerie vrasëse.
Lufta midis Creed dhe Drago së shpejti rezulton të jetë një lojë thertore dhe Rocky, pothuajse i pafuqishëm, shikon mikun e tij të vritet në ring. I shkatërruar nga dhimbja dhe ndjenja e fajit, Rocky vendos më pas t’i nënshtrohet stërvitjes rraskapitëse dhe të sfidojë Ivan Dragon në Moskë, për t’u hakmarrë për vdekjen e Apollonit.
Përleshja mes Stallone dhe Lundgren ishte pothuajse fatale
Nuk është sekret që Sylvester Stallone ka qenë gjithmonë shumë i lidhur me sagën Rocky: jo vetëm sepse arriti ta shpëtonte nga falimentimi , por edhe sepse i dha një karrierë të vërtetë, gjë që e bëri atë një yll të Hollivudit të njohur në Ëorldëide.
Për më tepër, në këtë sagë filmike aktori mundi të fuste edhe shumë elementë autobiografikë , të cilët në një farë mënyre e ndihmuan atë të “treste” të gjitha traumat dhe paqartësitë e tij.
Pavarësisht se duhej të luftonte për njohjen e të drejtave që i takonin, Sylvester Stallone gjithmonë punoi shumë për të siguruar që filmat e Rocky – veçanërisht katër të parët – jo vetëm të kishin diçka për të thënë, por edhe ta bënin atë në mënyrën më të mirë të mundshme.
Pikërisht për këtë arsye Stallone ka kërkuar gjithmonë një ndjenjë vërtetësie në veprat e tij dhe Rocky IV nuk është ndryshe.
Pas kamerës si regjisor, Stallone nuk donte t’i jepte publikut një luftë që ndihej e rreme, e inskenuar, në të cilën nuk mund të perceptoje vërtet tensionin e lidhur me idenë e lëndimit. Përkundrazi, regjisori dhe aktori donin që publiku të ndjente të njëjtin ankth si Rocky në përballjen me një boksier që dukej i pamposhtur, të ndjente rrezikun me çdo grusht, sikur diçka e keqe mund të ndodhte vërtet edhe në botën e fiksionit.
Për të ndjekur këtë objektiv të realitetit dhe vërtetësisë, Stallone këmbënguli shumë se përplasja me Dolph Lundgren ishte e vërtetë, e përzemërt dhe, në të vërtetë, fizike. Për këtë arsye, gjatë xhirimeve, Stallone i kërkoi bashkëyllit të tij, i cili u bë i famshëm falë batutës “ Do të të ndaj në dysh”, ta godiste rëndë dhe fort. Lundgren e mori këtë rekomandim regjisorial aq seriozisht sa, siç shkruan The Hollyëood Reporter , përfundoi duke e dërguar Stallone në spital “për nëntë ditë”. Gjithçka nisi kur Stallone i kërkoi kolegut të tij të harronte koreografinë e krijuar dhe “të jepte më të mirën dhe të më godiste me shuplakë”. Në fillim lufta ishte e ashpër nga të dyja palët: dy aktorët luftuan sikur të ishin vërtet boksierë të cilët, megjithatë, nuk duhej të ndiqnin asnjë rregull. Një goditje nga Lundgren e goditi Stallonen në brinjë dhe ndonëse aktori filloi të ndjente një djegie të fortë, ai vendosi të mos i jepte asnjë rëndësi, duke menduar se ishte vetëm jehona e përkohshme e goditjeve që sapo kishte pësuar.
Mirëpo, po atë mbrëmje, dhimbja u intensifikua deri në atë pikë sa nuk durohej më, edhe sepse i shkaktoi aktorit një krizë respiratore.
Në atë moment, Sylvester Stallone u transportua urgjentisht me helikopter në spitalin më të afërt në Shtetet e Bashkuara (që kur filmi u xhirua në Kanada).
Me presionin e gjakut në 200, Stallone zbuloi se Lundgren e kishte goditur aq fort në gjoks, saqë zemra e tij fjalë për fjalë ishte përplasur me sternumin e tij dhe, për shkak të goditjes, kishte filluar të fryhej, duke bllokuar furnizimin me gjak dhe rrjedhjen e oksigjenit, duke e vënë në rrezik aktorin.
Pasojat e kësaj goditjeje do të ishin shumë më të rënda nëse jo plotësisht vdekjeprurëse nëse Stallone nuk do të kishte pranuar të shkonte menjëherë në spital.
Duke kujtuar këtë ngjarje, në një intervistë të raportuar nga Hollyëood Reporter , Lundgren tha: “Gjithçka që bëra ishte t’i bindesha urdhrave të tij. Ai ishte shefi. Bëra atë që më tha të bëja. U kthyem në Los Anxhelos dhe producentët më thanë Kisha dy javë pushim sepse Sly ishte në spital.
Në një intervistë tjetër të raportuar nga Metro , megjithatë, Lundgren shpjegoi: “Ai shkoi në spital, por nuk e di nëse ishte për shkak të grushtit tim apo për faktin se ishte i mbingarkuar me punë, si regjisor, aktor dhe skenarist”.
/a.r
