Nga Ylli Pata
Logjika e enturazhit mediatik të Sali Berishës, jo vetëm që nuk ka ndryshuar, por është kthyer në pikën zero. Ka një retorikë që opinion publik duhet të merret me Edi Ramën, bandat e tij, lidhjet vertikale të krimit, jo me Sali Berishën.
E rikthehet debati në të ashtuquajturën aksiomë e revolucionit apo përgjigjes dhëmbë më dhëmbë. Sipas tyre çdo drejtues politik i PD-së në qarqe ka pasur nga një personazh nëntoke. E përmendet kështu “njeriu i librave” Alizoti, i cili ka 2 fushata që bëhet meme nga Berati në Elbasan.
Dhe si përgjigje vjen logjike që ky pushtet kërkon një përgjigje të fortë, njerëz të fortë që të përballen me bandat e PS-së. Pasi sipas tyre përballë, Edi Rama dhe bandat e tij kanë pasur “Ibrahim Rugovën”, një gandist politik që ka pasur në gojë paqen, pajtimin dhe një kohezion kombëtar.
Kur e gjithë logjike politike në Parlament e doktorit dhe etashmentit të tij ka qenë vetëm revolucion, benzinë, mjete piroteknike dhe kërcënime për armë, dhunë dhe një 97 të re.
Ky rikthim i debatit publik në këtë pikë synon që të krijojë një atmosferë toksike jo tek mazhoranca, port ek ata që duan të hyjnë në politikën e PD-së, por edhe në opozitë. Misioni i mundjes së Edi Ramës, ka dështuar në 2017, 2021 dhe në 11 majin që sapo kaluam. Kjo mund të ketë ndodhur edhe për arsyet që përmendin vetë enturazhi berishjan, por cila është receta e tyre për të dalë nga këneta politike që i futi Edi Rama në fushatën e 11 majit.
Rikthim në pikën zero, atë që kanë bërë deri më sot; premtim për revolucion, dhe rrëzim të Edi Ramës me njërëz të fortë si “bandat” që ai mbështet. Po në zgjedhje kush do të dalë për të kërkuar mandatin për tu bërë kryeministër? Ja ky është debati që natyrisht e kupton çdo njeri në këtë vend, por të vetmit që duan të krijojnë një realitet paralel si adhuruesit e “tokës së sheshtë” janë ky establishment.
Që përveç ligjeve të Njutonit dhe Fizikës, apo edhe dialektikës po luftojnë me kohën, e cila u tregoi demokratëve se çfarë është të qëndrosh në vend.
E pikërisht për këtë fjalën, realisht e kanë vetë demokratët, në mënyrën, mjedisin por edhe retorikën e tyre. Pasi në realitet ata flasin, vetëm se kanë braktisur selinë blu, siç duket bosh ajo që më 12 maj. Si një shenjë rebelimi bërtitëse për një ndryshim, pasi nuk ka asnjë logjikë të vazhdohet kështu.
