Nga Mero Baze
Publikimi nga kryeministri Edi Rama i emrave të autorëve të dhunës në Tiranë, të cilët veprojnë në emër të studentëve, ka ngjallur një reagim të ashpër nga mbështetësit e protestës. Ata po përpiqen të relativizojnë ose të përgënjeshtrojnë identitetet e bëra publike.
Rreth 90 për qind e tyre nuk janë fare studentë, por personazhe të njohura të dhunës në qytet dhe me histori politike pas tyre. Në shumicë janë njerëz të Sali Berishës, të përdorur dhe të stërvitur më parë në protesta të dhunshme. Të tjerë janë rekrutuar nga partitë e reja, po për dhunë.
Tërbimi pse atyre po u zbulohet identiteti është i pakuptimtë, si për kauzën e një revolucioni që kërkon t’i fshehë heronjtë e vet, ashtu edhe për qytetin, që nuk e do dhunën dhe ka të drejtë t’i njohë dhunuesit.
Nga njëra anë, nëse ky është një revolucion që do të na çlirojë nga Edi Rama, vetë revolucioni duhet t’i shpallë heronjtë e vet dhe të krenohet me ta. Ata çfarë kishin më të keqe për të bërë, tashmë e kanë bërë.
Kanë djegur ndërtesa shtetërore, kanë shkatërruar biznese private, kanë thyer 37 filiale bankash, kanë djegur dhe vjedhur dhjetëra dyqane, kanë shkatërruar semaforët në kryqëzimet kryesore të Tiranës dhe nuk kanë lënë kazan plehrash pa djegur në perimetrin e protestës.
Gjithë ky bilanc lufte ka nevojë për heronjtë e vet. Është pa kuptim që, nëse revolucioni fiton, meritat e këtyre si banditë t’i marrin të tjerët. Duhet patjetër që këta të shpërblehen për atë që kanë bërë. Maskat mund të shërbejnë për të ngatërruar studentët me bandat e Berishës, por revolucioni duhet t’i njohë bijtë e vet. Qoftë edhe për t’i ngrënë në fund, siç ndodh zakonisht.
Nga ana tjetër, qyteti duhet të dijë se kush po e djeg. Në emër të kapuçëve të zinj që po shkatërrojnë Tiranën nuk mund të inkriminohen studentët që janë në auditore apo adoleshentët që nuk dinë çfarë bëjnë. Këto maska e kanë ditur se çfarë kanë bërë. Dhe Tirana duhet ta dijë se kush e dogji dhe kush po përpiqet ta frikësojë.
Dhuna online e mbështetësve të tyre është mijëra herë më e madhe se dhuna në rrugët e Tiranës dhe shkatërrimi i qytetit. Xhihadistët e këtij revolucioni dhunojnë çdo person online që shfaqet kundër tyre dhe frikësojnë çdo zë publik që nuk është dakord me ta.
Koha do të kalojë, Tirana do të ringjallet dhe do të bëhet më e mirë se ç’është sot. Por ajo ka nevojë të ruajë në kujtesën e saj se kush ishin barbarët që e dogjën.
Ajo e di kush e ka djegur më 1944, kush e ka shëmtuar më 1990, kush e ka djegur më 1997 dhe 1998 dhe, natyrisht, duhet ta mësojë edhe kush po e djeg më 2026.
Fotografitë dhe emrat e tyre nuk ka perëndi që i mbron nga kujtesa historike e Tiranës.
Këta që kërcënojnë çdo ditë policët, këta që u thonë “ju kemi bërë fotografi dhe do t’ju gjejmë shtëpitë”, këta që u thonë “hiqni kapelet t’ju shohim fytyrat”, nuk e di përse papritur u bënë kaq të ndjeshëm për heronjtë e tyre, me të cilët normalisht duhet të krenohen. Tani protestojnë ndaj Edi Ramës pse ua nxori surratin në publik.
Ata nuk janë ilegalë, por prijës të një revolucioni që ka si metodë dhunën dhe shkatërrimin e qytetit për ta nënshtruar.
Dhjetëra dyqane të dhunuara në Tiranë janë detyruar të vendosin te dera parulla standarde, siç ua kërkon revolucioni: “Jemi me ju, mos na dëmtoni.”
Pra, kërkesa “mos na dëmtoni” kushtëzohet nga fakti se duhet të jesh medoemos me ta. Nëse nuk je, atëherë këta palaço, të cilëve u dhimbsen heronjtë me maska, janë dakord që biznesi yt të digjet, që banka të shkatërrohet, që Muzeu “Shtëpia me Gjethe” të zhytet në flakë, që monumenti i Gjergj Fishtës të përdhoset dhe që Ambasada e Vatikanit të sulmohet dy herë me molotovë.
Të gjitha këto janë legjitime për ta, për sa kohë te dera nuk është vendosur një copë letër e tipit: “Jemi me ju, mos na dëmtoni”, që ngjan me lutjen e fundit të një gruaje të pafuqishme përpara përdhunuesit.
Për këtë turp, mbështetësit e kapuçëve nuk flasin. Përkundrazi, çdo mbrëmje nëpër ekrane kërcënojnë policët, duke u thënë se ua njohin familjet; kërcënojnë bizneset që nuk vendosin pusullat e turpit në xhama; kërcënojnë gazetarët dhe figurat publike që janë kundër kësaj dhune primitive dhe mbrojnë kapuçët e zinj.
Ky është i vetmi revolucion që heronjtë e vet i do ilegalë, vetëm se kryetari i tyre i vërtetë është “non grata” nga populli shqiptar dhe nga disa shtete të tjera të botës.
Dhe meqë ky revolucion duhet t’i fshihet popullit, që e urren kryetarin e tij real, tani duhen fshehur edhe “heronjtë” e tij me maska, që po djegin Tiranën me urë zjarri në dorë, duke lënë pas tym dhe gërmadha.
Si çdo pushtues.
