Nga Anri Bala
Ata janë dy herë në ditë, në mëngjes dhe në darkë, që presin të hanë vaktet për të mbajtur “frymën gjallë”! Edhe pse sillen si azilantë të përvuajtur, e vërteta është krejt ndryshe. Ata që brohorasin e thërrasin për demokraci dhe Republikë të Re, nuk janë keq për vakte ushqimi. Ata kanë ushqim me bollëk për veten dhe familjarët e tyre, madje kanë aq para sa mund të ushqejnë me tre vakte edhe qentë e macet e rrugëve. E për disa qyqarë, që presin kotheren që u hedh “kujdestari” i konviktit çadër, as që e kanë problem fare.
Besoj, se shumë nga ju nuk e besojnë, se ata kanë të drejtë! Seriozisht që atyre i’u duhet një Republik e Re, me ushtarë dhe oficerë, me shërbëtor dhe ordinanca, me sejmen dhe qehallarë, sepse ata tashmë janë dinastia që kërkon mbijetesën. Dinastia e re kërkon Republikë të Re dhe e kanë bërë e ndërtuar aty, mu në mes të bulevardit, në “tokën e xanun”, mes pushtetit qeveritarë dhe kuvendit të popullit.
Tani kanë pak hapësirë, por ama e kanë të deklaruar dhe presin për ta legalizuar Republikën e oligarkisë së krimit. Ata nuk duan kurrësesi të largohen, nuk duan as të “mashtrohen”, nuk duan të qetësohen, duan të egërsohen, sepse nuk kanë asnjë mundësi për të diskutuar.
Pritja e tyre, duket sikur po u shpërblehet me një tufë letrash, për të gjallëruar sadopak flakën e zjarrit të tyre në fikje. Shpagimi erdhi nga “dashnori” i vjetër i shtëpisë ngjitur, që i kishte braktisur, megjithëse ndonjë shkelje syri i’u a kishte bërë!
Në të vërtet është mëkat, sepse kanë qënë një çift i përsosur vampirësh dhe nuk kanë asnjë arsye që ta braktisin njëri tjetrin kaq shpejt. Nuk harrohen bëmat dhe gjëmat, që e kanë tronditur sheshin, aty ku janë ata dhe ku ishte dhe është akoma ai… kryetari i dinastisë. Ka qenë një dashuri me dhembje dhe viktima, me një qëllim të vetëm: Krijimin e “Republikës së Re”… me surretërit e vjetër!
Krijimin a asaj republike, që do i mbrojë dhe do i lartësojë vlerat e dinastisë së ngritur me aq zell dhe dhunë. Nuk ka rrugë tjetër, veçse të bashkohen të gjithë ata që e mendojnë dhe e ndjejnë se janë si ata. Ata që kanë vjedhur e grabitur pushtet dhe para, toka dhe dete, ata që kanë marrë jetë njerëzish me bekimin e të zotit të “bllokut” dhe bythngjitja në karrigen e pushtetit, ata që nuk kanë lënë të zezë pa i bërë këtij vendi, deri dhe armatosjen për një luftë civile vëllavrasëse.
Sot ata kanë të drejt të kenë Republikën e tyre, sepse tani janë dinasti dhe në dinasti pushteti trashëgohet. Nuk mund të paguajnë kaq shumë, për një “rrëshkitje këmbe” në 2013. Ata e krijuan dinastin pa pasur asgjë dhe mos t’i shkoj mendja ndokujt, që tani që i kanë të gjitha, si mbretër, do pranojnë me dëshirë të kthehen në skllevër!
Më vjen keq për të gjithë ata që kanë “iluzione”, e që quhen popull se, dinastia me krushqit e saj rreth e rrotull do shtet, demokraci, drejtësi dhe liri. Ata duan vetëm Republikën e Mbretërisë, me qeveri besimi, që nuk ka filozof që e kupton dhe shkencëtar që e përkthen se çfarë është.
Unë duke mos dashur të mburrem, më në fund me vonesë e kuptova se çfarë kërkojnë. Jashtë çdo arsye dhe brenda çdo fantazie, ata duan mbretërinë e tyre, me republikën e tyre, me qeverinë e tyre, ashtu siç e kanë mbretërit, që nuk kanë nevoj të votohen, sepse kanë lindur të tillë! Por a do ndodh kjo?
Për këtë nuk mund të jap përgjigje, por nuk frikësohem! Se të frikësuarit e dinastisë së rrëzuar, mund të na frikësojnë dhe ne me skërmitje dhëmbësh dhe kartolinat dashurie që i dërgojnë njëri tjetrit. Në fakt është për tu trembur! Paraje e tyre me gjakun tonë, e që atyre nuk i’u dhimbset, po hedh gjithçka në erë.
Ata shkatërruan gjithçka përmes taboreve të tyre gjoja mediatike, që lehin si lukuni ujqërish të uritur… prokurorë e gjyqtarë të shitur e të blerë, me çmimet që u kanë vënë tutorët si në një treg skllevërish… njerëz të hurit e të litar, që nuk dinin të lidhnin brekët, e sot kanë mësuar të vënë papjon e kollare… shërbimet sekrete në dorë të njerëzve, që shkaktuan 3600 të vdekur në 97-ën dhe sot as që duan t’i a dinë për shtetin… president që tund zilet për të zgjuar veten nga gjumi dhe aleancat e “skifterave” politikë dhe gjithë “grabitëqarëve” të tjerë… janë një rrezik i madh për të ardhmen tonë.
Ndoshta strategu i së keqes dhe poshtërsisë, ka të drejtë kur deklaron se kryeqeveritarin e kanë braktisur dhe aleatët. Në fakt ata kurrë nuk kanë qenë aleatë të tij, ata kanë qenë armiq për t’u bërë miq, për një qëllim madhor: “Drejtësia e marrë peng, t’i kthehet sovranit!”
Këto histori nuk mbarojnë! Dy ish “kuqalashët” e zbehur, janë pjesë e luftës dhe intrigave brenda llojit, kur drejtoheshin nga njerëz të epokave të kaluara, ndaj kurrë nuk mund të ndryshojnë. Nuk është e lehtë, në mos e pamundur të ngjiten copat e thyera, por aliazh me shkrirje mund të bëhet. Strategu i së keqes vetëm diçka nuk thotë, se ai dhe ata që fluturojnë si fluturat rreth flakëve… do digjen, sepse ky është fundi i çdo fluturaku që luan me zjarrin!
Strategu i së keqes, nuk thotë atë që di më mirë, aleati që vendos është populli dhe natyrishtë kurrë nuk do të vendos për të rikthyer dinastin e krimit. Kjo është arsyeja, që asnjëri prej tyre nuk do të përballet me të vërtetën e dhimbshme, duke mos guxuar të shoh dhe dëgjoj verdiktin e sovranit.
Është në dorë të kryeqeveritarit, që të zgjedh: Aleancë popullore apo aleancë interesore?! Jam besimplotë që nuk do gaboj dhe do të zgjedhi, ata që duhet… pra aleancë me ato që i kanë besuar dhe që ka ardhur momenti që t’i provojë… nëse i besojnë akoma. Nëse një aleancë e gabuar u bë me justifikimin se “qëllimi e justifikon mjetin”, tashmë nuk ka kohë për aleanca të gabuara. Sovrani pret për t’u shprehur, por kësaj here, i saktë dhe i pagabueshëm, sepse i ka hyrë thika në palcë dhe i ka mbaruar koha e lirë, për ta humbur me lojra.
