Çadra e opozitës në Bulevard duket qartazi se është “një magazinë pa inventar”. Poshtë plasmasit të saj, në 500 metra katror, gjen larushi nga më të ndryshmet politike, të cilat duken se kanë bërë “paqe” përkohësisht në emër të qeverisë teknike. Brenda çadrës gjen miksime nga më të çuditshmet politike: republikanë me monarksistë, Aleanca Kuq e Zi e Kreshnik Spahiut dhe PBDNJ-në e Vangjel Dules, të cilët deri dje i hakërreheshin njëri tjetrit me piskama e fyerje nga më të rëndat politike. Aty gjen legalistë dhe ballistë, Lëvizje për Zhvillim Kombëtar e Lëvizje për Zhvillim Lokalist. Gjen agrarët e Agron Dukës që përfituan nga ligji 7501, por gjen edhe ish pronarë, të cilëve iu mor prona në bazë të ligjit 7501, etj., etj.
Tek bashkëbisedon brenda çadrës me personazhe të kësaj përbërje plot paradokse, të gjithë ata e justifikojnë këtë me argumentin se “kur vjen puna te vota e lirë e qeveria teknike dallimet shuhen vetëvetiu”. Por përtej këtij deklamimi qartazi kupton se, paralelisht me këtë devocion të deklamuar, qëndrojnë interesa shumë më pragmatiste duke filluar që nga ambicia për të siguruar një vend në listën e PD për deputet, e deri në objektivi se nësë arrihet ndonjë marrëveshje për qeveri teknike të kenë ndonjë përfaqësues në këtë qeveri në nivel ministror, zv.ministrash e deri drejtorë drejtorish. Janë pikërisht këto interesa pragmatiste ato të cilat duket se kanë bërë që të shuhen kufijtë dhe identetet e partive politike, ku nuk ka më ideologji objektivash politik, por thjeshtë ka interesa pa ideologji.
Në çdo vend normal të botës është shumë e vështirë të rrinë bashkë në 500 metra katror republikan me monarkistë, agrarë dhe të shpronësuar që përfituan dhe humbën nga i njëjti ligj, nacionalsitë ekstrem me të ashtëquajtur europianizues, parti historike që për vite me rradhë kanë qenë në vijën e parë të sulmeve kundër njëra- tjetrës. Pavarësisht se mund ti bashkojë një objektiv, është vështirë t’i bësh bashkë në 500 metra katror. Kjo amalgamë vetëm sa ka nxjerrë në pah se partitë tashmë kanë humbur çdo identitet politik. Janë këto paradokse ato të cilat të bëjnë të besosh se kohët kanë ndryshuar, pasi partitë në këtë vend nuk janë më grupime politike, por thjeshtë grupime interesash që kanë si ideologji pushtetin dhe jo përfaqësimin.
Javanews.al/ Meta. A
