Nga Pandeli Majko
Sot e folura zyrtare e Partisë Demokratike kapërceu cdo limit. Deklaratat për “asgjësim” dhe “shfarrosje” pavarësisht kontekstit kanë shpejgim lodhjen politike të Partisë Demokratike. Ato po ngrenë shumë pikëpyetje për “terapinë” që buron nga ky lloj fjalori për stabilitetin e Shqipërisë. Opozita braktisi zgjedhjet elektorale të 18 qershorit e qartë në paqartësinë e vet. Duke ngritur mosbesimin ndaj kryeministrit në nivelin e refuzimit të sistemit politik, Partia Demokratike po e fut vendin në një periudhë eksperimentale në prag të dhunës.
Lidershipi i PD shpejt do ta kuptojë se braktisja e zgjedhjeve është vendimi më i gabuar që mund të merrte një parti politike. Paaftësia është pak për ta shpejguar strategjinë e qëndrimit të opozitës jashtë sistemit politik. Tashmë dhuna po trajtohet si e vetmja alternativë praktike për tu imponuar. Kjo është një “shkollë politike” e provuar në Shqipëri. Ajo do ta fusë vendin në një spirale krize të cilën drejtimi politik i PD po e kryen me vetdije politike. Kjo vetdije e cila barazon të ardhmen e vendit me fatet politike të individëve është gabim me pasoja të rënda. “Republika e Re” po ngre ndarje të cilat nxisin konfliktin dhe dhunën në një drejtim të panjohur për vendin.
Në këto zgjedhje ishte një rast i mirë i Partisë Demokratike që të ripërtërinte përfaqësimin e vet politik. Ky përfaqësim do të tentonte natyrshëm nga pasardhësit e shtresës së djathtë në vend. Kjo shtresë për shumë arsye në fillimet e viteve 1990-ët u përfaqësua dëshpërimisht pak. Vendet në Kuvendin e Shqipërisë në emër të së djathtës u “zunë” nga një përfaqësi politike e cila raportin me rregjimin komunist e kishte të bazuar me “pakënaqësinë”. Eshtë një dramë e të djathtës shqiptare që sërish pas 27 vitesh ajo lëshon vendet në Kuvendin e Shqipërisë për të “pakënaqurit” e së majtës… Në Republikën e kaosit që la dje komunizmi justifikimi ishte i arsyetuar. Me këndvështrimin e “Republikës e Re”, sot kjo që po ndodh është nivelin e një krimi të përsëritur karshi një shtrese që nuk meritonte këtë udhëkryq!
Ajo që pret Partinë Demokratike është e panjohur. Kjo situatë do ta shtyjë atë drejt dhunës dhe protagonistëve “të rinj” saj. Mungesa e skrupujve po bën që cmimi i të ardhmes së Shqipërisë të barazohet me dyshimet për votat që do të bliheshin në zgjedhjet e rradhës. Pamundësia për të qenë bindës ndaj atyre që shesin votën e bën të vështirë shpejgimin për atë që po vjen më pas për të gjithë. Shitja e votës dhe shitja e interesave të Shqipërisë po barazohen me një naivitet semplist që ka shpejgim vetëm motive personale.
Partia Demokratike për të fituar të tepërtën rrezikoi të nevojshmen. Nisur nga ideja se përballë kanë njerëz të dobët harruan se pala përballë nuk kishte zgjidhje tjetër për të ofruar vec dorëzimit të pushtetit në tavolinë. Kjo strategji “nukleare” për ta cuar tensionimin në maksimum që dikush të tërhiqet nxori jashtë shinave sistemin politik të vendit. Një përqasje juridike e vonuar e cila përpiqet të shpejgojë se dita e zgjedhjeve ka “rënë” po con drejt të panjohurës Partinë Demokratike. I vetmi realitet është ai i cili ka lënë “jetim” votuesit e së djathtës. Midis marrëveshjes pa nder dhe konfliktit të moralshëm Partia e Dhjetorit të 1990-ës humbi betejën për të cilën ishte krijuar nga studentët. Humbi betejën e votës. Ajo vendosi të mos jetë aty… për faj të saj!
Tani rruga e Partisë Demokratike kërkon ndricim më shumë se shpejgim. Kjo e fundit nuk ekziston. Bllokimi i zgjedhjeve që vinë ndodh vetëm me dhunë. Dhuna dhe Republika e saj nuk është alternativë politike. Përpara se të ulërasim duhet të mendojmë si të shpëtojmë vendin! Dhuna nuk është as zgjedhje dhe as zgjidhje. Sigurisht!..
