Replikat Basha-Bregu dhe qeveria teknike

Nga Skënder Minxhozi/

Nuk është e re dëshira e opozitës për të mos shkuar në zgjedhje me qeverinë Rama. Prej muajsh demokratët po përpiqen të përfshijnë në draftin e propozimeve për reformën zgjedhore, edhe çeshtjen e një qeverie teknicienësh. Basha dhe Berisha kanë përsëritur dhjetra herë se nuk i duan zgjedhjet e vitit 2017 me Ramën në zyrën e kryeministrit.

Kjo dëshirë duket se ka marrë një impuls të ri këto orë, kur partneri politik i PS, LSI, po lëkundet mes idesë së qëndrimit në qeverisje dhe krijimit krijimit të një qeverie “ekspertësh”, siç e ka quajtur Ilir Meta. Dhe meqë vetë Meta vijon takimet e tij nëpër kafenetë e Bllokut, ndërsa në anën tjetër deklaron formalisht se nuk është për rrëzimin e qeverisë aktuale, opozita nga ana e saj i ka dhënë një shtytje të re idesë së qeverisë teknike.

Megjithatë ka pasur një mesazh të martën nga brenda PD, i cili ka thënë një të vërtetë të thjeshtë dhe të madhe, në lidhje me qeverinë teknike. Deputetja dhe ish-ministrja Majlinda Bregu është shprehur se nuk mund të rrëzohet një qeveri që ka 84 vota dhe se Rama me Metën janë më të tërhequr nga idea e ndarjes së pushtetit, sesa e sherreve mes tyre.

Le t’i analizojmë veç e veç këto dy thënie. Problemi i numrave në parlament është faktikisht zanafilla e çdo krize qeveritare. E thënë ndryshe, rrëzohet ajo qeveri që nuk ka më shumicën e thjeshtë të deputetëve. Pra 50 plus 1 përqind të mandateve. Në stadin aktual, me një koalicion sado formal dhe pa “dashuri” mes Ramës dhe Metës, fabula e qeverisë teknike është thjesht një përrallë gushti. Ajo që ka thënë Bregu është mëse e vërtetë: s’mund të rrëzosh një qeveri që ka jo më shumicën e thjeshtë, por edhe atë të cilësuar në parlament. Qeveria paraardhëse, ajo e zotit Berisha, drejtoi vendin me 74 mandate për tre vjet e nëntë muaj të plotë. Pra, për rreth 90% të mandatit qeverisës. Dhe kur Ilir Meta bëri paktin elektoral me Ramën në 1 prill 2013, pra kur Berishës i ikën katër mandatet e LSI dhe qeveria humbi shumicën, ai as që e çoi nëpër mend se mund të shkonte në zgjedhje me qeveri teknike. Megjithëse kjo do të kishte qenë mëse normale në ato kushte. Kujtesa na ndihmon të sjellim ndërmend sesi Berisha “ftoi” djathtas Kastriot Islamin, duke ribërë shumicën e thjeshtë të numrave.

Ka disa raste në jetën politike të dekadës së fundit, ku standartet e mbrapshta të vendosura nga demokratët, po ju kthehen atyre sot kundër. Siç është ky i mbajtjes me çdo kusht të qeverisë në këmbë, ose edhe procedura e ngatërruar kushtetuese që Berisha ngriti në 2008 për rrëzimin e kryeministrit, e cila po ndihmon sot Ramën të mbretërojë i qetë në krye të ekzekutivit. Basha s’mund të kërkojë sot, atë që partia e tij nuk e bëri dje. Dhe Bregu e ka kuptuar shumë mirë këtë gjë.

Komenti i dytë i Majlinda Bregut, ai i interesave të forta të dyshes Rama-Meta rreth lojës së pushtetit, është gjithashtu një faktor kyç që mban në këmbë kabinetin e sotëm. Në pamje të parë kjo është mëse normale, pasi koalicionet formohen gjithmonë rreth interesave të përbashkëta të palëve. Ilir Meta ka interes ta dobësojë dhe të rrisë presionin mbi Ramën, por jo ta rrëzojë atë. Sepse së pari numrat janë krejt të paqartë aktualisht në Kuvend  dhe së dyti, një projekt qeverie teknikësh do të ishte një eksperiment me shumë të panjohura në këtë fazë të zhvillimeve politike brenda dhe jashtë Kuvendit. Reforma në drejtësi ka turbulluar shumë ujëra dhe palët e kanë të vështirë të shohin larg.