Momenti kyç i të gjithë Këshillit Evropian u zhvillua në katin e tetë të godinës ”Evropa”.
Në sallën e delegacionit italian, Giorgia Meloni, Mateusz Morawiecki dhe Viktor Orban ishin ulur në divane.
Gjatë gjithë takimit, dy të parët mbajtën nën kontroll liderët e BE-së duke kundërshtuar konkluzionet për paktin e migracionit të nënshkruar tashmë në Luksemburg.
E para ishte investuar së fundmi me rolin e mundimshëm të ndërmjetësit me dy liderët sovranë.
”Ishte një mision i vështirë”, do të vëzhgonin më vonë burime të kualifikuara evropiane.
Dhe ndërmjetësimi, në fakt, dështoi.
Kapitulli mbi migracionin u hoq nga teksti i konkluzioneve dhe u zëvendësua me një deklaratë nga presidenti i Këshillit të BE-së, Charles Michel.
I cili përsëriti qartë nevojën për të finalizuar paktin, por “duke marrë parasysh” veton e Varshavës dhe Budapestit.
Përpjekja e Melonit erdhi në bazë të një shtytjeje të dyfishtë. Ajo e vetë kryeministres, e cila donte të bindte Morawieckin dhe Orbanin. Dhe ajo e Michel dhe liderëve të tjerë, të cilët ishin fokusuar në afërsinë politike të Melonit mbi të gjitha me kryeministrin polak.
Në fund, megjithatë, kryeministrja i shpalli të pafajshëm dy homologët.
“Unë kurrë nuk jam zhgënjyer nga ata që mbrojnë interesat e kombeve të tyre. Pyetja që shtrojnë polakët dhe hungarezët nuk është e largët, ata janë dy vendet që janë duke u marrë më shumë me refugjatët ukrainas, aq sa ata bëjnë me burimet e BE-së që nuk janë të mjaftueshme”, shpjegoi Meloni në fund të samitit.
Përqendrimi edhe më shumë në atë që për Italinë ishte dhe mbetet prioriteti real: kontrasti me veprimet.
”I vetmi ndërmjetësim i vërtetë është dimensioni i jashtëm i migrimit, për këtë mund të pajtohen të gjithë”, theksoi ajo.
Me gazetarët, Meloni tha se ishte “shumë e kënaqur” me rolin “protagonist” të Romës dhe të Këshillit Evropian në të gjitha pjesët e konkluzioneve, përfshirë atë në të cilën i referohet “fleksibilitetit të fondeve të kohezionit, i cili do të bëjë të mundur që të shpenzohen rreth 300 miliardë euro më mirë”.
Kryeministrja më pas mohoi çdo hije mbi dosjet ekonomike.
Por, në fund të fundit, ekonomia nuk ishte thelbi i axhendës së samitit të BE-së, i cili u përplas me paktin për migrantët.
Një pakt për të cilin, në mënyrë sarkastike, Morawiecki i uroi “fat” aleatit të tij me të cilin, shpjegoi ai, “ne ramë dakord të mos pajtohemi”.
Do të jetë vërtet e vështirë për BE-në të kapërcejë hendekun e Polonisë dhe Hungarisë në një kontekst në të cilin Komisioni vazhdon të mbajë ende fondet për t’u paguar dy shteteve.
Polonia është gjithashtu në rrugën e saj drejt zgjedhjeve, në fund të vitit, të cilat do të jenë vendimtare për të gjithë Evropën.
Për të sfiduar Morawieckin do të jetë Donald Tusk, partia e të cilit militon në EPP. Nuk është për t’u habitur që populistët paralajmëruan kryeministren italiane: kini kujdes të mos “ngecni” në aleatët sovranë që “pengojnë përparimin e çështjes së migrantëve”.
Italia ka qëndruar megjithatë në anën e BE-së, në anën e kundërt të Varshavës dhe Budapestit.
Dhe kush e di nëse një disfatë e mundshme e Morawieckit nuk do të çojë në largimin gradual mes palëve.
Tani për tani, aleanca qëndron.
Të mërkurën Meloni do të jetë në Varshavë për takimin e Partisë Konservatore atje.
Ndërsa në dosjen e migracionit, Italia ka minimizuar rëndësinë e vetos polake dhe hungareze.
Partneriteti me Tunizinë, i futur me një iniciativë italiane në kapitullin e marrëdhënieve të jashtme, nuk është hequr.
”Ka konsensus unanim në BE për punën tonë”, ka theksuar Meloni.
E cila tani pret nënshkrimin e Memorandumit të Mirëkuptimit ndërmjet Brukselit dhe Tunisit.
Për ironi, ai do të nënshkruhet nga një komisioner hungarez i BE-së, Olivier Varhelyi.
/a.r
