Nga Ben Andoni
Në çdo mbarim zgjedhjesh lokale dhe qendrore në Shqipëri, një nga reformat e para që artikulohet nga aktorë të ndryshëm është ajo e cila lidhet me Reformën Zgjedhore. Nuk kishte sesi të ndodhte ndryshe edhe me paskohën e zgjedhjeve qendrore të vitit 2017, që edhe pse u çertifikuan unanimisht në KQZ po mbartin shumë kundërshti nga formacioni opozitar. Është fakt që zgjedhjet në Shqipëri i kanë ende standartet e munguara. Paçka se realisht ka një progres të pranueshëm dhe krejtësisht të ndjeshëm mënyra sesi zhvillohen zgjedhjet janë ende larg të qënit si duhet fair. Mu pikërisht për këtë fakt, humbësit të parët dhe pastaj dhe fituesit fillojnë e trumbetojnë nevojën e Reformës.
Kështu ka ndodhur dhe këtë herë dhe duket se hapi i parë që për të po fillohet të flitet qysh në fillim të legjislaturës së re përbën një predispozitë e mirë. Kjo gjithsesi venitet nga akuzat që kanë nisur të dy partitë kryesore në vend ndaj njëra-tjetrës dhe mes vete. Ajo që kuptohet mirë dhe që do të kishte realisht impakt do të ishte përfshirja pa kushte në një reformë e të gjithë faktorit politik shqiptar, jo thjesht atij që është pjesë e parlamentit por edhe partive më të vogla dhe pothuaj e të gjithë grupit që punon për këtë reformë.
Kuptohet se edhe këtu ka një ngërç të madh, pasi Reforma Zgjedhore, e cila u trumbetua si një nga pikat e marrëveshjes dhe konfirmuar nga Edi Rama, kryetari i partisë më të madhe për marrëveshjen e 18 Majit, tashmë hidhet poshtë nga kryetari i Opozitës. Ky i fundit e quan të vdekur tashmë marrëveshjen dhe vazhdon me votimin elektronik. “Marrëveshja vdiq, pasi Edi Rama shkeli thelbin e saj duke blerë vota. Ai bleu votat e shqiptarëve. Nuk po goditen bandat kriminale, pasi ata mbështetën Ramën në zgjedhje”, vazhdon retorikën e tij Basha.
Larg këtyre, opnionin publik shqiptar kërkon seriozitetin e klasës politike shqiptare, fillimisht me probleme në vetë organizimin e saj. Të mos harrojmë se demokracia e brendshme e të gjitha partive, sidomos e dy të mëdhave, jo thjëesht lë për të dëshiruar, por tregon sesi mund të jenë zgjedhjet në vend. Asnjë nga forumet nuk respektohet apo kinse i drejtohet me nominimet që thjesht bëhen nga klanet afër kryetarëve respektivë.
Ndaj kushtet që partitë po i venë njëra-tjetrës e bën edhe më të vështirë rfeormën dhe si gjithnjë një zvarritje të amdhe, që do të marrë të gjithë kohën legjislative deri në zgjedhje, por pa sjellë shumë ndryshme. Nëse do të ketë mundësi ndryshimi atëherë mund të fillohej me marrjen në shqyrtim të propozimeve, ku kryesore mbetet mirëkuptimi për të një sistem zgjedhor më të mirëkuptueshëm, por nga ana tjetër edhe që të jetë i vështirë për t’u manipuluar. Propozimet janë hedhur për reduktimin e numrit të njësive zgjedhore në gati gjysmën e tyre, duke bërë korrektimin me një listë kombëtare. Ndërkohë që duhet vlerësuar dhe propozimi, që gjen mbështetje të madhe në masën e mdhe të popullit për jo më shumë se 100 vende në Parlament, ku pragu zgjedhor natyror të jetë 1 për qind. Të gjitha këto mund t’i japin pak frymëmarrje reformës, për të cilën më shumë akuzohet sesa ka predispizotë të punohet nga palët. Duket se edhe në ditët që do të vijojmë, specialistët, politikanët dhe publiku më shumë do humbin kohë në akuza sesa në zhvillimet reale, që kërkon kjo reformë. (JavaNews)
