Një dramë e heshtur, e mbuluar për vite me radhë nga frika, shtrëngimi dhe imponimi familjar, i cili u zbulua pas një raporti të shërbimit social që zbuloi shenja të abuzimit serioz dhe veproi menjëherë, duke ia referuar çështjen Zyrës së Prokurorit të Rodosit.
Zyra e Prokurorit, duke njohur rëndësinë e akuzave, ndërhyri pa vonesë dhe urdhëroi kryerjen e një ekzaminimi paraprak, i cili u ndërmor nga një oficer i Nëndrejtorisë së Ndjekjes dhe Hetimit të Krimeve të Rodosit për vepra të tmerrshme penale: përdhunim i përsëritur, incest, abuzim i një të mituri nga një i afërm dhe dhunë në familje.
Babai është autori i krimit, vajza e tij është viktima
Viktima, tani 31 vjeç, dëshmoi se babai i saj filloi ta përdhunonte në moshën 16 vjeç. Siç deklaroi ajo në dëshminë e saj në prani të një psikologu dhe një dëshmitari ekspert, abuzimi ishte i vazhdueshëm dhe sistematik. Incidentet ndodhën në shtëpinë familjare dhe u ndalën vetëm katër vjet më parë kur gruaja mbeti shtatzënë me fëmijën e saj të dytë.
Zbulimi se njëri nga fëmijët e saj mund të jetë fryt i kësaj marrëdhënieje incestuoze e çon çështjen në prag të paimagjinueshmes. Aktet, të përshkruara me detaje të tmerrshme, nuk lënë vend për dyshime rreth terrorit dhe skllavërisë së vazhdueshme psikologjike në të cilën ndodhej viktima për vite me radhë.
Prova dërrmuese të ADN-së
Sipas informacionit, pas një urdhri nga Prokuroria për të hetuar krimin e incestit, u krye një test ADN-je midis autorit të dyshuar dhe mbesës së tij të mitur, aktualisht vetëm 3 vjeç.
Rezultati i testit ishte rrëqethës pasi zbuloi një përputhshmëri trashëgimore me një shpejtësi që forcon fuqishëm mundësinë që ai të jetë babai biologjik i fëmijës, pra baba dhe gjysh në të njëjtën kohë.
Mendimi shkencor, i kombinuar me dëshmitë e detajuara dhe abuzimin e pandërprerë të përshkruar, përbëjnë një rrjet të padiskutueshëm përgjegjësish dhe veprimesh kriminale.
Rrëfimi: “Më përdhunoi për vite me radhë, ndjeva sikur nuk mund të shpëtoja”
Viktima, gjatë ekzaminimit të saj, foli me detaje për makthin që kishte përjetuar gjatë gjithë këtyre viteve. Ajo përshkroi terrorin, se si u detyrua të duronte “sepse nuk kishte shpëtim”, por edhe se si babai i saj ia kishte imponuar veten mendërisht dhe fizikisht.
Kohëzgjatja e përdhunimeve, mungesa e çdo sistemi mbrojtës dhe mjedisi i izolimit të plotë krijojnë një peizazh kontrolli dhe pushteti absolut të autorit të krimit mbi viktimën e tij.
Fjalët në kërkimfaljen e autorit
Kur u pyet për të shpjeguar, 55-vjeçari mohoi akuzat për përdhunim, por pranoi se kishte pasur një marrëdhënie seksuale me vajzën e tij për rreth një muaj. Në fakt, ai i përshkroi aktet si “konsensuale”, duke shtuar se “ata ndaluan kur e kuptuan se nuk ishte e drejtë”.
Përgjigja e Drejtësisë
Pas deklaratës së viktimës dhe gjetjeve laboratorike, u ngrit një dosje çështjeje. Autoritetet kompetente po vazhdojnë procedurat hetimore, ndërsa viktima është informuar për mjetet e disponueshme të mbështetjes për viktimat e dhunës në familje.
Ky rast zbulon në mënyrën më tragjike shfrytëzimin dhe abuzimin ekstrem që mund të ndodhë brenda vetë familjes, strehës së supozuar për çdo fëmijë. Izolimi, heshtja, frika dhe mungesa e ndërhyrjes së drejtpërdrejtë sociale shpesh lejojnë që krime të tilla të vazhdojnë për vite me radhë, pa folur askush.
Raporti i shërbimit social ishte një katalizator dhe tregon se sa kritike është vigjilenca e profesionistëve dhe strukturave sociale për shpëtimin dhe mbrojtjen në kohë të të cenuarve.
Një fëmijë në hijen e tmerrit
Elementi më tragjik i rastit mbetet ekzistenca e një fëmije që mund të ketë lindur nga përdhunimi. Një krijesë e pafajshme që mbart, pa e zgjedhur vetë, traumën e një akti kriminal. /TCH/
