Nga Artur Ajazi
Ata që e dinë se, pushteti është “torta e pallatit të kulturës”, nga ku rrëmbyen të gjithë nga një copë, e kanë gabim. Edhe ata që pushtetin e quajnë “paçavure” për të pasuruar xhepat, familjarët dhe farefisin, e kanë plotësisht gabim. I referohem opozitës aktuale, e cila edhe pse atje ku është sot, pushtetin e quan “plaçkë tregu”. I janë sulur të gjithë me në krye Berishën, pushtetit. E duan me patjetër, e duan me çdo kusht dhe çmim. Madje për pushtetin, Sali Berisha nuk ngurron të bëjë aleanca me “kuç e me maç”, me parti fantazma.
Eshtë gati ti përulet grekut, për të shkaktuar trazira, dhe për të përdorur Belerin në Parlamentin Europian kundër vendit të tij. Eshtë gati të ulet në tryezë me “dreqin dhe të birin”, vetëm të vijë në pushtet. I duket se pushteti do të rikthehet si në 1996, apo 2005. I janë errur sytë, dhe nuk po ndalet së bëri pis, nga institucionet, kryeministri, ministrat, deputetët, e deri familjarët e tyre. “Pushteti është përgjegjësi e madhe morale dhe shpirtërore”-ka thënë Klunti filozofi i madh. Por si ta kuptojë Berisha atë njeri të madh, kur sa kishte pushtetin, abuzoi dhe ç’nuk bëri për të pasuruar vehten, njerëzit dhe klanin e tij në parti.
Pushteti i takon më të votuarit në demokraci. Pushteti i takon atij që ngjit majat, atij që mban premtimet, atij që i sheh në “sy m’sy” njerëzit, dhe jo atij që i fshihet dhe manipulon me mbështetësit. Debatet e ditëve të fundit pas “primareve” të famshme, po tregojnë natyrën reale të Berishës, edhe tek ata, që deri dje nuk e kishin njohur. Ai i preu në besë, mbështetësit e tij të rrugicës, i mbushi mëndjen se “do t’ju fus në listë”, dhe sot i ka kthyer kurrizin atyre. Ai mendon vetëm për pushtetin, mendon se si do ti hiqet “non-grata”, dhe si do ta kalojë lehtësisht humbjen e 11 Majit.
Pushteti për Berishën dhe sejmenët e tij që kanë 2 muaj që hartojnë lista me emra ministrash, zv.ministrash, drejtorësh dhe shefash, është “të zhvatësh dhe të pasurohesh”. Kështu bëri ai nga 1992 deri 1997. Kështu bëri sërish (kur fatkeqsisht u rikthye në pushtet) nga 2005 deri 2013. Dhe të mendosh se sot, kërkon sërish pushtetin, edhe pas 34 vitesh që rri në politikë, si njeriu që vë “stërkëmbësha” çdo qeverie që punon dhe zhvillon vendin dhe të ardhmen e shqiptareve.
Pushteti është për idealistët, për progresistët, për njerëzit me kurajo dhe botëkuptim unik në politikë, dhe nuk është për zullumqarët dhe mëkatarët e pandreqshëm, që bëjnë pazare me ligjin dhe Kushtetutën e vendit të tyre. Pushteti është për ata që vlerësojnë votën, besimin dhe mbështetjen e popullit, dhe jo për ata që i konsiderojnë votuesit, si gogla të telebingos. Edi Rama, mbetet fituesi dhe kryeministri i Shqipërisë edhe për shumë vite të tjera. Dhe e dini pse? Sepse nuk luan kurrë me votën dhe sentimentet e popullit të tij. Ky është pushteti.
