Punët e vogla dhe marrëzitë e mëdha
Të hënën prova e Veliajt për trafikun
Duke nisur nga e hëna në mëngjez, me fillimin e vitit të ri shkollor, Tirana rrezikon si çdo vit kaosin. Vetura prindërish dhe furgonë nxënësish ndalojnë në dyert e shkollave nëntë vjeçare kryesisht, për të çuar në shkollë e kthyer fëmijët në shtëpi. Pjesë e një kujdesi të shtuar kjo, e pashmangshme prej shumë vjetësh dhe bashkëshoqëruese për shumë vjet të tjerë në të ardhmen. Hyrjet e shkollave në veçanti, njëlloj e në mos më keq se përgjithësisht gjithë rrugët e Tiranës, janë tërësisht të papërshtatshme për të përballuar një fluks të tillë trafiku, sidomos në dy orët e pikut: fillimin dhe mbarimin e shkollës. Një makth me dy seri qoftë për fëmijët, qoftë për prindërit.
Pak ditë më parë kryetari i ri i bashkisë së Tiranës foli për trafikun e rënduar, për kohën fizike dhe vuajtjen psikologjike të nxënësve dhe të prindërve të tyre që humbet tërësisht kot. Dhe njoftoi disa masa të reja që kanë të bëjnë me disiplinimin e lëvizjes në rrugë. Duke nisur që me mjetet që bëjnë furnizimet e rrjetit kapilar të dyqaneve, minimarketeve të lagjeve në të cilat gjendet gjithçka, që nga qumështi e deri tek bombolat e gazit. Gjithkush që ka drejtuar një makinë e ka provuar rregullisht vuajtjen e ngecjes mbas një furgoni të madh, me një shofer përgjithësisht arrogant që ndalon ku i teket, sa i teket dhe për një kohë të barabartë me atë që i teket ose që mund të përdoret për të pirë me nge një dopio konjaku në lokal. Mungesa e tyre të hënën në mëngjez në rrugë, do të jetë dhe dita e parë që do të tregojë shkallën e lartë të bllokimit të trafikut që ato afronin dhe ndikimin e rëndë të tyre në bllokimin e rrugëve.
Nesër është dhe prova e parë e Veliajt në këtë pikë të nxehtë. Gjasat janë që trafiku të jetë më mirë se vjet. Në këtë qytet të madh e të rrëmujshëm, shumë shpesh vlejnë pikërisht akte të tilla të vogla, praktikë dhe me rrjedhojë të drejtpërdrerjtë që mund të japin rezultat të menjëhershëm. Madje kjo është dhe mënyra më e mirë për të shpëtuar gjithë vendin nga kaosi i pabesueshëm ku hyn e del si në një spirale të çmendur: akte të mençur e praktikë, që zgjidhin dora dorës halle të vogla e të panumërta që shqetësojnë jetën e gjithë qytetarëve. “Punët” e mëdha e gjigante, nga ato që do ta bënin Shqipërinë, fjala vjen, një supërfuqi të vogël, janë thjesht marrëzi, njëlloj si ky togfjalësh i marrë. Sepse janë thjesht utopi në rastin më të mirë. Rasti më i keq për arsyet se pse ato shpiken, është pastaj vërtet një gjë shumë e keqe./ L.V.
