Pas sulmit të fundit verbal të presidentit amerikan Donald Trump ndaj kryeministres italiane Giorgia Meloni, analiza e publikuar nga Corriere della Sera ngre alarmin se problemi nuk është më vetëm retorika e liderit amerikan, por ndikimi që kjo qasje mund të ketë te aleatët dhe te vetë NATO.
Sipas analizës, zemërimi i Trump lidhet me faktin se ai beson se aleatët nuk e mbështetën mjaftueshëm në përballjen me Iranin. Megjithatë, autori thekson se nuk bëhet fjalë për mungesë kthjelltësie apo sjellje të paarsyeshme, por për një strategji të ndërtuar mbi presionin, kërcënimet dhe komunikimin agresiv.
Artikulli vëren se, ndonëse ambasadori amerikan në Itali e ka cilësuar Melonin si një lidere të respektuar ndërkombëtarisht, Trump ka zgjedhur ta sulmojë publikisht. Sipas analizës, kjo nuk është një kontradiktë, por pjesë e stilit të tij politik, i cili prej vitesh mbështetet te fyerjet, nofkat përçmuese dhe tentativa për të ushtruar presion ndaj atyre që nuk ndjekin linjën e tij.
Corriere della Sera argumenton se Trump priret të jetë më i ashpër me aleatët që i konsideron më të dobët, ndërsa tregon respekt për liderë si Xi Jinping dhe Vladimir Putin, të cilët i sheh si figura me pushtet të fortë. Në këtë kuadër, sulmet ndaj Melonit interpretohen si shenjë zhgënjimi ndaj një aleateje nga e cila ai priste mbështetje më të madhe.
Analiza thekson gjithashtu se bullizmi, maçizmi dhe gjuha fyese kanë qenë pjesë e metodës së Trump që prej hyrjes së tij në politikë dhe se ai vazhdon ta përdorë këtë model edhe në marrëdhëniet me partnerët ndërkombëtarë.
Në përfundim, artikulli arrin në përfundimin se shqetësimi kryesor nuk është gjendja mendore e presidentit amerikan, por mungesa e kufijve politikë dhe institucionalë që mund ta frenojnë atë. Sipas analizës, ndryshe nga mandati i parë, këtë herë Trump është rrethuar kryesisht nga bashkëpunëtorë që mbështesin pa rezerva vendimet e tij, duke rritur shqetësimet për mënyrën se si ai mund të ndikojë në marrëdhëniet me aleatët perëndimorë.
