Nga Ylli Pata
Sali Berisha, sot duhet të ishte më i kënaqur së kurrë. Përveç lirisë së dhënë nga GJKKO-a, ka vulën e partisë, e për më tepër është kthyer zyrtarisht anëtar i grupit parlamentar të Partisë Demokratike. Largimi ndodhi nga përjashtimi që Lulzim Basha e vendosi në mënyrë demonstrative në shtatorin vitit 2021.
Pak kohë më parë, Berisha, por edhe të tjerë në stafin e tij, madje edhe Flamur Noka, nuk janë me Lulzim Bashën, madje kanë thënë se janë gati që të bashkëpunojnë me të, për hir të “kauzës” e gjëra të tjera. Natyrisht që ishte një deklaratë sa për të thënë, por gjithsesi, ishte një sinjal.
Dhe në fakt, Sali Berisha kishte arsye për të bërë të fortin, pasi vulën e mori, grupin parlamentar po ashtu, e sot, edhe zyrtarisht u rikthye për të folur jo vetëm si anëtar i grupitt ë PD-së, por si udhëheqës i opozitës.
Megjithatë, doktori nuk ishte fare i kënaqur për gjendjen e tij, e ju vrvit Lulzim Bashës, aq fort sa thuajse gjithë lajmi në konferencën për shhtyp të së premtes rrotullohej tel ish-delfini i tij.
Thua hakmarrje, shfryrje inati pasi mori gjithçka në duart e tij? S’ka lidhje. Sali Berisha sot është politikani më i regjur i opozitës, e pavarësisht emocionalitetit, nuk lëviz kollaj si faqe padirsurit e grupit parlamentar që i xhiron si të dojë.
Inati i Sali Berishës me Bashën ishte politik dhe përçoi një mësazh të caktuar, që sipas gjasave do të trashet në vazhdim. Pse e bëri këtë? Sepse realisht Lulzim Basha është i vetmi faktor politik me peshë që e sfidon, përveç partive të reja, që kërkojnë kohën e vet.
Të gjithë të tjerët, në mënyrë “pragmatike” janë bërë kolaboracionistë dhe thonë që janë gati që të bashkohen nëse Sali Berisha qëndron kryetar i PD-së, por pranon të vendosë një kandidat për kryeministër tjetër.
Ndërkohë Lulzim Basha, jo vetëm që e sfidon, por ka vendosur që luftën ta bëjë brenda PD-së legale. Në një intervistë me TemA, madje shkoi aq larg sa tha se PD nuk është klubi Partizani që muund ta privatizojë familja Berisha.
Ndërkaq, përveç kësaj sfide, Lulzim Basha ka realisht infrastrukturën më të rëndësishme të bazës së PD-së, sidomos në zonat më të rënësishme. Sali Berisha, është fiks si Aleks Xinxa që akuzonte Enver Hoxhën se i ka marrë bazën dhe ai kishte mbetur vetëm me udhëheqjen.
Kjo shikohet qartë pasi PD nuk ka aftësi për të zhvilluar një miting apo protestë. E kjo nuk do shumë mend; nuk i ka astrukturat. Pasi aktivitetet nuk bëhen me votues, por me anëtarët. Berisha është realisht një general pa ushtri, ndërkohë që deputetët e tij janë thuajse të gjithë të kontestuar në qarqe.
Po të shikosh ripastrimin e listës dy ditë më parë, ajo nuk ishte gjë tjetër veçse një hi syve a thua se kishte ndryshuar diçka. Në Lezhë, thjesht la në hije Gjin Gjonin për të llastuar Gjekmarjan, apo vijimi në Shkodër me Luçiano Boçin, e në Elbasan dërgoi Tomor Alizotin, thjesht për të ulir inatin e bazës së PD-së me deputetët aktualë.
Nëse Gaz Bardhi nuk rikandidon në Elbasan, ku u zgjidh në 2021, nuk vlen më për askund, nëse në Shkodër PD nuk ka një kandidaturë të pështatshme, tregon se ka humbur lidhjen me bazën. Madje më e mira do të ishte të nxjerrë emra nga baza, ku njerëzit e Berishës kanë kohë që në Universitetin Luigj Gurakuqi ju frynë në vesh mjaft pedagogëve se do t’i bëjnë deputetë. Po pse si bëjnë?
Sepse realisht Berisha ka frikë shumë nga lëvizjet që do të vijnë nga degët reale të PD-së, që ai nuk i kontrollon, por Lulzim Basha.
