Kjo pamë të na ndodhte edhe para tri ditësh, kur paraushtarakët e Metës dhe Saliut, vranë dikë, sepse kërkuan të vendosnin barazinë e vrasësit me gjykatësin, në drejtimin e procesit zgjedhor.

Këtë vrasje që krijoi tmerr në opinionin publik, vrasësit paraushtarakë e donin ta përdornin si pikë referimi në trembje, për të gjithë ata që mendonin të votonin kundër opozitës aktuale.

Paraushtarakët, brenda motivit për të kthyer vrasësin në gjyqtar, e deklaruan hapur vrasjen, drejt qëllimit: gjithkush që nuk na bindet, do të përfundojë si i vrari.

Por, menjëherë pas kësaj ngjarje gati terroriste, urdhëruesëve të këtij akti, iu erdhi menjëherë kërcënimi nga Uashingtoni, kërcënim ky, i cili trembi terroristët për të bërë një kthesë 180 gradë.

Kjo sepse, pas vrasjes, të kërcënuar dhe të denoncuar ligjërisht nga politika amerikane, të gjithë pjesëmarrësit dhe urdhëruesit, me emra konkret, hoqën dorë nga paraushtarakët që do të bënin represionin revolucionar.

Por, i vetmi që i qëndroi një gjuhe shumë kërcënuese ishte presidenti i Shqipërisë, Ilir Meta.

Liderët e Partisë Demokratike u distancuan të parët nga lëvizja paraushtarake. Por, ajo që na duhet të pyesim është kjo: Po Sali Berisha, me mendtë e Ilir Metës ecën? Sali, po shkove pas brumbullit, e di ku shkon? Është filozofi e madhe e shqiptarëve kjo: se destinacioni i brumbullit, janë ujërat e zeza.

Nuk ka gjë më të shëmtuar se budallai i trembur.

E shihni Metën që flet marrëzira! E dini pse? sepse nuk ka më asnjë shpresë për destabilizimin e Shqipërisë.

E dëgjoni çfarë llomitit presidenti i Shqipërisë? E trembi forca amerikane deri në ushtri brenda territorit shqiptar, dhe tani, as vetë nuk e di çfarë po flet.

Me paraushtarakët e tyre, PD dhe LSI kishin menduar ushtrim terrori ditën e zgjedhjeve, për të arritur destabilizimin e Shqipërisë. Por, u kapën. U kërcënuan, dhe krerët e Partisë Demokratike hoqën dorë nga skema.

Kurse, pikërisht në këtë kohë, Ilir Meta, në vend të shpallë falimentin e tij politik, po bën trimin, po bërtet për ushtrim force dhe thotë: “amerikanët do më vrasin”. E kujt po ua thotë këtë? Shqiptarët po qeshin me të masivisht, kurse ai mendon se mund të kërcënojë ambasadoren amerikane në Tiranë me një marrëzi fjalësh, sepse, në gjendje transi psikik siç është, frika e bën të thërrasë me britma të kota. Por, a e keni parë të vetmuarin në pyll që bërtet? E ka nga frika.

Por, duke folur marrëzira, Meta e detyroi ambasadoren e Shteteve të Bashkuara në Tiranë t’i thotë fjalën e fundit: “kërcënimet meritojnë dënim” i tha ajo. Kurse shqiptarët janë më optimistë tani, sigurisht, sepse të lodhur nga krimi shtetëror, po e shohin që krimi shtetëror është në grahmat e fundit.

Ky i mjerë nuk është në gjendje të kuptojë se është i kapur në krim, dhe krimin e ka kryer kundër shqiptarëve, por ka cënuar edhe ligjin ndërkombëtar. Nuk mund të shpëtojë nga kjo akuzë me një forcë imagjinare. Pse, me çakenjtë e rrugës nëpër rrugicat e qyteteve shqiptare do të mundë Amerikën ky Meta, Meta!!!