Nga Kreshnik Spahiu
Të premten u nisa drejt bregdetit të jugut.
Sapo kalova Palasën dhe Dhërmiun, makina ishte bërë e kuqe nga pluhuri i ndërtimeve të qindra hoteleve apo vilave që ende s’kishin mbaruar.
I futa një lavazh, por m’u duk sikur e lava makinën me birrë, se çmimi ishte rritur 10 mijë lekë.
A ju kujtohet Janaqi, Raqi dhe Fotaqi?
Gjyshi i tyre, Nikollaqi, emigrant nga Greqia, punonte hyzmeqar në tokat e gjyshit tim, të cilat me ligjin 7501 iu dhanë minoritarëve që i punonin dhe jo ne pronarëve.
Në tokën e gjyshit tim, me lekët e hashashit që shitën në Greqi, ata ndërtuan një hotel fillimisht me 2 yje, por çdo vit e rrisin nga një yll dhe këtë vit po e inauguronin me 5 yje.
Mbërrita në hotel pasdite dhe në recepsion gjeta Janaqin që po nxirrte jashtë 4 turistë shqiptarë me dialekt verior. U futa t’i ndaj, se situata po agravohej. Me qetësi e tërhoqa në tarracë buzë detit dhe e pyeta ç’kishte ndodhur.
Janaqi u ul dhe më tha:
“Kreshnik, po përgatitemi për sezonin turistik dhe kemi vendosur të mos lejojmë kosovarë apo malok në hotel.”
U shtanga dhe e pyeta: pse?
Më tha:
“Vjet kapa një çift nga Kosova me shalqi në dhomë.”
“Bravo Janaq, Po tjetër?”, i thashë, “çfarë keni përgatitur për sezonin turistik?”
Janaqi i mori stilolapsin kamarierit dhe filloi të shkruante mbi mbulesën e tavolinës:
1- Kemi dyfishuar çmimet e dhomave, 420 euro nata sepse duam turista elitar.
2- Kemi rritur 70% çmimet e restorantit.
3- Kemi punësuar 5 punëtorë nga Bangladeshi se në fund u fus një dru dhe nuk u jap rrogën.
4- Kemi punësuar 3 vajza nga Filipinet që në mëngjes pastrojnë, mbasdite bëjnë masazh për klientët, në mbrëmbje u fusim ndonjë “gomë” unë me vëllezërit.
5- Kemi siguruar një sasi peshku nga Vietnami me 3 euro/kg, që t’ia shesim turistëve italianë, spanjollë dhe gjermanë gjoja si peshk të egër.
6- Kemi rritur çmimet e parkingut, 20 euro nata.
7- Kemi trajnuar kamarierët që të ndryshojnë çmimet sipas turistëve, me 3-4 menu të ndryshme. Çmime të tjera për shqiptarët, të tjera për polakët, të tjera për gjermanët.
8- Kemi ndaluar të marrin ujë dhe ushqime në shezllonet e plazhit dhe ja u shesim ne 10 euro një shishe ujë 0.5 L
Fatmirësisht, në atë moment Janaqi u largua dhe unë mendova të shijoj pak perëndimin e diellit duke pirë një gotë verë.
Sapo piva gllënjkën e parë, më ngeli në fyt se filloi zhurma e matrapikut. Tre punëtorë po punonin për të ndërtuar 6 metra pishinë, ku as bretkocat nuk mund të notonin, por Janaqi e konsideronte si kriter për hotelin me 5 yje.
U ngrita i nervozuar dhe vajta në dhomë të bëja një dush dhe të qetësohesha. Sigurisht që ujë nuk kishte as hoteli dhe as gjithë zona. U detyrova të bleja 3-4 shishe ujë poshtë në bar që të laja dhëmbët.
Kondicioneri nuk punonte dhe iu luta Janaqit të më sillte dy batanije.
Si zakonisht, u zgjova herët sepse më pëlqen të shkruaj në laptop duke pirë kapuçino në bar buzë detit. Frymëzohem shumë nga valët e detit dhe e kam antistres, por siç ndodh në gjithë bregun shqiptar, “kafshët” nuk të lënë të shijosh natyrën. Muzika e barit ishte në “kupë” të qiellit e lartë.
E thirra kamarierin dhe i thashë:
“Të lutem ule zërin e muzikës, sepse as ne nuk e durojmë dot, por je duke zgjuar edhe turistët.”
Më tha:
“E kam porosi nga Janaqi që ta ngre zërin aq shumë sa të dëgjohet te hoteli tjetër.”
Në atë moment, përveç veshëve që duhet të mbyllja, m’u desh të mbyllja edhe hundët. Era e ujrave të zeza kundërmonte në gjithë tarracën dhe kamarieri e kuptoi dhe tha:
“Zoti Kreshnik, do bjerë shi, sepse kështu ndodh gjithmonë. Fekalet që derdhen në det vijnë më shumë erë kur do prishet koha.”
U ngrita dhe vajta në makinë. Aty m’u duk vendi më i qetë, më i pastër, më i rehatshëm dhe më romantik krahasuar me resortin me 5 yje.
Befas i bëra pyetje vetes: po unë pse erdha? Fundja, përveç mallit për dheun e prindërve, në atë vend s’ka mbetur asgjë, por e shqyejnë dhe shkatërrojnë gjithë bukuritë e saj.
Atje është betonuar dhe “Golemizuar” çdo gjë.
Atje nuk është më Shqipëria ime, me parqe, pyje, fusha, agrume.
Atje nuk e gjen më as bregdetin dhe as rivierën shqiptare……..
Ika me shpejtësinë e erës dhe pas lashë Janaqin të gëzonte pronat e pushtuara duke përgatitur sezonin turistik……
