Nga Ben Andoni
Presidenca e Shqipërisë për vitin 2020 në OSBE përfshin një angazhim tejet të madh burimesh njerëzore dhe asistence profesionale për të. Fillimisht angazhimi është moral, pasi duhet të tregojë realisht me zhvillimet e saj sesa i përgjigjet nivelit të sotëm të problematikave të demokracisë dhe e dyta kuptohet se është infrastrukturor. Kjo e dyta kërkon një staf shumë të përgatitur dhe me shumë atribute, i cili duhet t’i përgjigjet në kohë shqetësimeve dhe adresimeve të problematikave që lindin në 57 vende anëtare, të cilat i mbulon reja e OSBE. Nëse deri tani Opozita e ka parë si një proces që nuk “lidhet” me të, tashmë duhet të kuptojë se presidenca është e shqiptarëve, kurse kryeministri ka mundësinë më të madhe t’i japë një dorë profesionistëve të shumtë të opozitës, që tashmë më kot nëpër studiot e TV-ve rreken të flasin për infrastrukturën e pamundshme të burimeve njerëzore të vendit tonë dhe pamundësitë e tjera!
Çuditërisht, optimizmi më i vogël për presidencën shqiptare ka qenë në vendin tonë, pasi rëndom tek ne ndodh që çdo gjë e cila i takon vendit, konsiderohet si fitore e partive. Në këtë rast, qeveria Rama ka mundësi të shpalosë të gjithë ato që ka shpallur sa i përket kapaciteteve të saj, por edhe shembujve për t’i transplantuar në vende të tjera. Në fakt, kjo duket e vështirë. Realiteti i vendit tonë është i dhimbshëm, me një polarizim politik të frikshëm, me akuza të frikshme të aspektit politik, me përfolje dhe qesëndisje nga të gjitha anët por mbi të gjitha me një sens të dukshëm kundërshtie dhe mohimi.
Historia e shton ironinë, pasi vendi ynë ishte një i tillë që e mohoi hapur Iniciativën e Helsinkit nga ku do të lindte OSBE, gjysmë shekulli më parë, madje duke e përqeshur hidhur me mjetet e saj propagandistike. Kuptohet që përballja e 35 vendeve, të cilat po hidhnin një hap të madh dhe qesëndisja e Shqipërisë komuniste, jo vetëm nuk është venë re, por në ato raste që u konsiderua është vlerësuar si një nga çmenduritë e zakonshme, që emëtoheshin nga vendi, i cili nga 1975 e tutje, kur Evropa dhe Bota po merrte kahet pozitive të shkrirjes së disa akujve, ngurtësohej në guaskën bunkeriale të saj. Të gjitha këto, Edi Rama me aftësinë e tij më të madhe: retorikën, i vendosi në kontekstin e duhur për të tërhequr vëmendjen në fjalimin inaugurues. Por, pastaj erdhi pjesa më reale, ajo që lidhet me rolin e tanishëm të Shqipërisë. Kryeministri u zotua se vendi ynë do të bëjë dallimin në terren: “OSBE-ja e ka dëshmuar kohë pas kohe se mund të dislokohet në mjedise konflikti dhe paskonflikti shpesh aty ku dhe askush nuk mundet. Ne duhet të promovojmë punën e organizatës sonë aty ku është pranë njerëzve tanë”, tha Rama.
“Ndërkohë që kriza në Ukrainë e përreth saj mbetet sfida më e madhe e sigurisë në Europë, kontributi unik i ofruar nga misioni i posaçëm monitorues për të reduktuar tensionet dhe për të nxitur paqen, stabilitetin dhe sigurinë është thelbësor. Ndërkohë që ka pasur sinjale inkurajuese që i përgëzojmë, rruga për paqen e qëndrueshme mbetet, siç të gjithë e dimë, e gjatë. Kryesia shqiptare do të bëjë rolin e saj për të inkurajuar respektimin e parimeve dhe angazhimeve të OSBE-së dhe për zbatimin e plotë të marrëveshjeve të Minskut, duke mbështetur përpjekjet e grupit tripalësh dhe procesin e formatit të Normandisë. Përpjekjet për zgjidhjen e konflikteve do të jenë në krye të axhendës sonë ”, përfundoi Rama, tashmë si njeriu që do e drejtojë këtë presidencë.
Por a e përball dot Shqipëria me këtë ekuipazh që ka?! Hamendësojmë që jo, pasi edhe iniciativa më të vogla, por edhe më të arritshme si ato që lidhen me Kosovën nuk janë arritur. Ndaj mendojmë se vendit tonë, në këto momente, do t’i shërbente shumë dhe përfshirja e Opozitës dhe njerëzve të saj, por edhe e shumë njerëzve të Kosovës me pasaportën shqiptare që kanë një lloj kapaciteti, përvoje dhe vullneti për t’i shërbyer staturës dhe imazhit të vendit tonë, në këtë përfaqësim. Ndërkohë që edhe vetë Opozita duhet të ofronte asistencë dhe mbështetje por edhe të gjithë kapitalin e saj infrastrukror për të përballur këtë sfidë.
Politika e deritanishme, anëtarësimin në NATO, liberalizimin e vizave dhe anëtarësimet e tjera, i kemi shfrytëzuar thjesht për kapital politik. Ka ardhur koha, që të tregojmë veten, në lartësinë morale që përmban presidenca e OSBE e 2020, të jemi dhe të ofrojmë të gjithë më të mirën për imazhin dhe nevojën e vendit. Është momenti. Është mundësia. Larg tam-tameve të luftës boshe që ofron politika, thjesht për t’u bashkuar. Dhe, qeverisë Rama i duhet të shtrijë e para dorën. (Javanews)
