Nga Ervis Iljazaj
Në një nga rastet e rralla në historinë e tranzicionit shqiptar, një pjesë e opozitës do të zhvillojë protestë politike me liderin e asaj në arrest shtëpie. Padyshim që kjo tregon fitoren personale të Sali Berishës. Deri dje, pranë Sali Berishës ishin reshtuar disa deputetë, nesër do të jenë më shumë.
Sepse të kuptohemi, protesta e nesërme nuk është kulmi i bashkimit të opozitës, por kulmi i fitores të Sali Berishës. Ky bashkim, apo kjo protestë as nuk i heq, as nuk i shton ndonjë votë më shumë Sali Berishës. Votat e tij janë tërësisht personale dhe kjo duhet pranuar. Sali Berisha si me katër deputetë, si me 40 deputetë ka po njësoj vota. Nga kjo anë nuk është se ndryshon ndonjë gjë në mbështetjen ndaj tij apo ndaj rithemelimit.
Problemi i kësaj force politike nuk janë as protestat, nuk janë as organizimi apo çfarëdo lloj hapi tjetër politik. Problemi i kësaj force politike është vetëm çështja nëse Berisha do të vazhdojë ose jo të jetë lideri i saj.
Nëse lideri i rithemelimit, ashtu siç duken gjasat, do vazhdojë të jetë Sali Berisha, gjykimi pro ose kundra do të bjerë mbi të. Asgjë nuk ndryshon në raportin midis elektoratit shqiptar dhe rithemelimit.
Edhe protesta e nesërme me të gjitha gjasat nuk do të ndryshojë ndonjë gjë për sa i përket realitetit politik shqiptar. Përveçse një demostrim force të Sali Berishës, për ti thënë shqiptarëve dhe sidomos ndërkombëtarëve se ai është opozita e vërtetë.
Tashmë është e qartë se problemi më i madh i Sali Berishës, forcës politike që ai drejton, është izolimi total ndërkombëtar. Në këtë kuptim kjo është një protestë që jehona e saj nuk do ti kalojë dot kufijtë e Shqipërisë. Dhe pa aleanca dhe pa aleatë ndërkombëtarë është shumë vështirë, madje e pamundur që në Shqipqëri të ndodhë rotacioni.
Dhe kaq!
Dhe demostrimi i forcës nuk është gjë tjetër veçse për punët e brendshme të opozitës dhe asgjë tjetër. Të gjithë janë të ndërgjegjshëm se protestat politike as nuk dëmtojnë as dobësojnë qeverinë. Aq me tepër nëpërmjet një force politike ku lideri i saj është në arrest, shpallur non-grata nga dy vendet kryesore të Perëndimit dhe aleatë të shqiptarëve.
Prandaj kjo protestë, thjesht do të forcojnë radhët e brendshme. Shpesh herë, protestat politike më shumë se sa kundërshtarët e jashtëm bëhet për kundërshtarët e brendshëm. Në këtë rast, kundër pjesës tjetër të Partisë Demokratike.
Sepse në dy vite rresht, rithemelimi nuk ka prodhuar asnjë ide, asnjë tezë apo asnjë vizion politik përveçse përsëritjes së se ata janë ‘’opozita e vërtetë’’.
Në këtë drejtim ka shpenzuar energji, akuza publike dhe denigrim për pjesën tjetër të opozitës. Sepse Berisha e di fare mirë, se në kushtet ku ndodhet kundërshtari politik nuk është Edi Rama, por Lulzim Basha. Pasi të vetmin objektiv që ka është të qënurit pjesë e lojës politike në opozitë. Pushtetin as nuk e ka objektiv as nuk mund ta ketë. Ai është më i ndërgjeshmi nga të gjithë ata që e ndjekin nga pas për këtë realitet.
Deri tani ja ka dalë të jetë pjesë e rëndësishme e opozitës, ndoshta më e rëndësishmja. Çështja është se nën lidershipin e tij demokratët dhe të djathtët do të vazhdojnë të mbeten gjatë në opozitë. Por për Berishën, qëndrimi në opozitë nuk është aspak problem. Përkundrazi, është objektivi kryesor.
