Nga Ardit Rada
Nisma e Ben Blushit për një president të zgjedhur drejtpërdrejtë nga populli është një nga lajmet e kryesore prej pak ditësh dhe do të mbetet e tillë derisa të formalizohet dhe të marrë një përgjigje nga Kuvendi. Me gjithë mbështetjen popullore online, ku numërohen mijëra firma në peticionin elektronik, nisma pritet të mos jetë as më shumë dhe as më pak një tentativë për të hapur debat të ri në politikë. Pikërisht dje, Ben Blushi ka kërkuar zgjerimin grupit të firmëtarëve jo vetëm pse ia kërkon procedura që nesër ta paraqesë në Kuvend për ndryshimin kushtetues të nevojshëm, por edhe për të shtuar zërat pro me qëllim që debati të marrë përmasat mediatike të nevojshme.
Në fakt, deputetët ‘rebelë’ të Partisë Socialiste, Ben Blushi dhe Mimoza Hafizi, këtë propozim të bujshëm nuk e duan as më shumë dhe as më pak sesa një iniciativë me impakt për t’i dhënë rëndësi nesër formacionit të ri politik që kanë paralajmëruar. Në listën e mbështetësve të këtij propozim listohen plot pesë kryetarë partish të vogla. Është në filozofinë e partive që në çdo zgjedhje të mbeten jashtë parlamentit, që të mbështesin çdo nismë populiste dhe pse jo, të kenë nesër gisht krah partive të mëdha në përzgjedhjen e një kandidati nga koalicioni ku bëjnë pjesë.
Deri më tash ajo që bie në sy është lista mikse e mbështetësve ligjvënës të nismës për ‘Presidentin nga Populli’ dhe indiferenca e tri partive kryesore për ta komentuar këtë propozim. Pjesëmarrja e ish-kreut të PD, Eduard Selami, në këtë formacion të rreshtuar për një votim popullor të presidentit, është e vetmja risi që ka prodhuar lëvizja e re. Po përse ky propozim i Ben Blushit dhe cili do të ishte kandidati që ai do të donte ta shihte si president?
Pyetjes së dytë vështirë t’i jepet një përgjigje, por ajo që mund të ndodhë është që e gjithë Partia Demokratike ta mbështesë propozimin. Kjo, jo për ndonjë marrëdhënie të mundshme nën rrogoz të Blushit me opozitën, por sepse tashmë opozita e di fare mirë se postin e Presidentit e ka të humbur në Kuvend dhe i ardhshmi do të jetë nga radhët e mazhorancës.
Ben Blushi, si i amnistruar njëherë nga Rama pas Lëvizjes për Mendim Ndryshe, është i sigurt se nuk do të përfshihet në listat e PS zgjedhjet e ardhshme. Dhe jo vetëm kaq. I bindur se çfarëdo partie politike e drejtuar prej tij nuk do të arrijë të bëhet faktor në Shqipëri për shkak të matematikës pas-zgjedhore, së paku kërkon të sfumojë pushtetin e pakufijshëm të Ramës. Një president i zgjedhur nga populli nuk do të ishte thjeshtë një formalitet dhe një listë e gjatë me propozime të majta, të djathta dhe të pavarura. Ajo do të shoqërohej me ndryshime kushtetuese të tjera ku Presidentit do t’i jepeshin kompetenca serioze që do ta kthenin Republikën në gjysmë-presidenciale.
