Mattarella u rikthye në mënyrë triumfale në krye të presidencës Italiane. Pakkush e kishte menduar se fati i Matarellës u vendos në 29 tetor të vitit 2021, gjatë aktivitetit të G20.
Në këtë takim presidenti Biden ja bëri të qartë kryeministrit Draghi dëshirën e tij për të bashkëpunuar në të ardhmen me presidentin Mattarella dhe kryeministrin aktual. Kërkesa amerikane u kuptua qartë nga kryeministri Draghi, i cili krijoi gjithë terrenin e duhur për të rizgjedhur Mattarellën në Quirinale.
Tashmë është zyrtare, rikthimi në presidencë për Sergio Mattarellën, post që ai kishte kërkuar vazhdimisht ta shmangte, por është rizgjedhur me një plebishit në votimin e tetë.
Epilogu vjen pas një jave herë pas here të pakuptueshme, i përbërë nga emra të djegur, veto, inate, akuza, negociata të padeshifrueshme. Epilogu shënon gjithashtu krizën shumë të thellë të qendrës së djathtë, e cila tani duket e ndarë në mënyrë të pashpresë. Giorgia Meloni mbetet shumë e vështirë për aleatët, Forza Italia gjithnjë e më larg nga FdI dhe Lega.
Pas Mattarellës, të shpallur në Montecitorio nga Roberto Fico, vjen Carlo Nordio, kandidati i FdI-së, i cili ishte në listën e parë të ngushtë të emrave të qendrës të djathtë por që, duket se nuk ekziston më. Por pak rëndësi ka, votat janë të gjitha për të, për bis-Sergio.
Matarella në Quirinale, Mario Draghi është ende kryeministër, edhe nëse mendohet rasti i Giancarlo Giorgetti që dorëheqjen e shpejtë, për qeverinë shumë gjëra mund të ndryshojnë.
Konfirmimi i Mattarellës shënon gjithashtu dështimin absolut të politikës. Humbja e një politike që nuk ka gjetur dot zgjidhje, emër alternativ apo “pakt” për Draghin, i cili deri pak javë më parë, ndoshta edhe këtë javë, dukej kandidati i propozuar.
Megjithatë, të gjithë drejtuesit përpiqen të marrin lavdinë për zgjedhjen e Mattarellës. Duke filluar nga Enrico Letta , nga lavdërimi për presidentin, tek tëeet-i me një fytyrë të buzëqeshur në mëngjes për të komentuar mbi pankartën “faleminderit Mattarella”. Më pas fjalët për “mençurinë e parlamentit”, që shtynë për rikonfirmim: një kthesë fraze për të mos pranuar humbjen apo dështimin. Pra, Giuseppe Conte, gati komik në përpjekjen e tij për të regjistruar një sukses, duke shpjeguar se “kandidatura është montuar në komunitetin tonë”, pra me votat e disidentëve të M5-ve, të ballkanizuar gjithnjë e më shumë. Edhe Matteo Salvini doli keq në këtë finale presidenciale, por të paktën duke iu përgjigjur në mënyrë implicite fjalëve të Letës deklaroi se “më mirë të thuash Mattarella mendo sërish”.
Ndërkohë që vetë Matarella e mendoi mirë, duke dhënë ok pasi refuzoi takimin me drejtuesit politikë të partive parlamentare, duke mos pranuar asnjë sugjerim nga ata.
