Nga Ben Andoni
Ka marrë frymëmarrje i gjithë narracioni kundër protestës, falë momentit që Dritan Goxhaj doli dhe shpalosi kërkesat e protestuesve. Deri më tani, shumë zëra, qoftë dhe nga qeveria kërkonin liderin dhe grupin organizator dhe në momentin që ata shpalosën platformën e tyre morën të gjithë mallkimin pas vetes. Me këtë fakt, shpjegohet vonesa e mosshfaqjes së tyre, por më shumë se kaq shqetësimi për të mos artikuluar. Një moment i tillë do marrë mbi vete të gjitha anatemat e propagandës dhe jo vetëm. Ka ardhur dhe madje po kalon koha, kur Rama duhet të shikojë qeverisjen dhe administratën e tij, korrupsionin e frikshëm dhe mbi të gjitha cinizmin e frikshëm të pushtetarëve. Çka shihet tashmë në protestë është thjesht pasojë e të gjithë pabarazisë aspak normale në vend. Duke nisur me ndarjen e të ardhurave, klimën e biznesit, por edhe jetesën e qytetarëve për të mos vazhduar me çmimet dhe mënyrën sesi e përballon shëndetësinë dhe arsimin një familje shqiptare. Përplasjet me njerëzit e ardhur nga Kosova dhe përdorja e UÇK-së po bëhet e hidhur dhe duket se faji është vetëm një drejtimsh, ndërkohë që harrohet se nga Tirana dikur shkonin autobuzë me protestues e flamuj për të protestuar në Kosovë, madje përlesheshin edhe me policinë e Kosovës. Arsyeja për kufirin me Malin e Zi, mallrat serbe etj.. Kolegu ynë Shala për “Kohën Ditore” i raportonte publikisht këto, falë profesionalizimit dhe kujdesit.
Në fakt, thelbi është se kërkesat e artikuluara të protestuesve janë të qarta dhe të duhurat, por veçse tani ka ardhur koha tek arsyetimi dhe mënyra sesi realizohen të gjitha, kur përballë në parlament, dy partitë kryetarët e të cilëve anatemohen me burg dhe largim do i kenë përballë, ashtu si institucionet janë të lidhura me këtë statusquo. Tani vjen puna më e vështirë, ajo që qeveria e kuptoi dhe ndezi bateritë duke u marrë me njerëzit e protestës dhe jo shkaqet e vërteta se ku dhe pse nisi protesta. Dhe, shkaqet janë të dukshme për shumë njerëz, jo vetëm ata që protestojnë, mungesën e rregullave të lojës, favorizimin e “të fortëve”, cinizmi i administratës dhe mbi të gjitha mos marrja përsipër e fajeve. Ashtu si për një masë të re të protestuesve duhet të kujtohet se janë bash bashkëmoshatarët e tyre që sot janë në institucione dhe në jo pak raste, kanë treguar se janë makutë dhe cinikë me të pambrojturit. Dhe, ky është faji jo i vogël sot që këtë pabarazi ta kthesh në një normalitet.
Ndërkohë, rendja pas të huajve dhe agjenturave ka vrarë shpirtërisht, moralisht, fizikisht shumë shqiptarë përgjatë viteve, teksa monstrat e vërteta kanë pwrfituar. SPAK është dëshmitar me aksionet e veta. Kjo duhet t’i kujtohet sot qeverisjes Rama dhe njerëzve të tij, që po shikojnë me kujdes çdo sinjal për fashitjen e protestës. Ashtu, si këta të fundit, që duhet të kuptojnë mirë institucionet dhe mënyrën sesi duhet të kanalizojnë fuqinë e kësaj proteste, e cila si zor do të përsëritet më. Të gjithë duhet të kuptojmë se po merremi me pasojat dhe jo realisht shkaqet e saj. Kjo është gracka që do marrë energji, por edhe që mund të fashisë këtë motiv për çfarë protestohet. “Forma më e keqe e pabarazisë është të përpiqesh t’i bësh gjërat e pabarabarta të barabarta”, shkruante në kohën e vet Aristoteli, polimathi i lashtësisë. (Javanews)
