Sot pas 30 vitesh nga themelimi, Partia Demokratike gjendet në udhëkryqin më të madh politik.

Ajo do të festojë ditën e saj me dhe pa kryetar, vjen me e fragmentarizuar së kurrë dhe e ndarë në dy rryma të qarta.

Sali Berisha njoftoi të premten se do të mbledhë Kuvendin Kombëtar më 11 dhjetor në ditën simbol të partisë.

Qëllimi kryesor; shkarkimi i Lulzim Bashës nga detyra e kryetarit.

Paralelisht kryetari me vule i kësaj force politike, Lulzim Basha ka një tjetër axhendë për atë ditë.

Basha është shprehur nuk do t’i njohë punimet e këtij Kuvendi që me gjasë mund të mblidhet jo tek Pallati i Kongreseve, por në një ambient më të madh dhe të hapur, siç po përshpëritet nën zë nga firmëtarët e nismës.

Sali Berisha ka njoftuar gjithashtu se do të jetë në garë për kryetarin e partisë përmes parimit “një anetar, një votë” që do të thotë se PD-ja pas 30 vitesh, do të gjendet në të njëjtat pozita së paku debati për drejtim, si tre dekada më parë.

11 dhjetori i ish-lëvizjes studentore e gjen PD-në në paradoksin më të madh politik, në dilemën e një force politike me dhe pa kryetar, me dhe pa struktura, me dhe pa qëndrim përbashkues

30 vjet pas themelimit, PD më shumë se sa një parti e madhe e frymëzuese po vjen si forcë politike mbijetuese nga tre palë humbje zgjedhjesh radhazi, sërish e nënshkruar nga populizmi i turmës me të njëjtin “mit” që me dashje e ngriti ndër vite, Sali Berisha.

Ai do të mbledhë Kuvendin Kombëtar me premtimin e 30 viteve më parë, për riformatimin e vlerave konservatore, për familjen, besimin, vlerat euro-atlantike, për lejimin e fraksioneve, pra për rikthimin e gjithë ç’ka u shkatërrua në PD për ironinë e fatit nga vetë ai…Një 11 dhjetor “i dytë” në kërkim të kryetarit dhe identitetit të humbur, që ka sërish një protagonist… Shumë vonë për PD.(SI)