Përse Sali Berisha po ‘sodit’ betejën e Metës kundër Bashës?

Nga Mero Baze

Ilir Meta është i zemëruar me Lulzim Bashën dhe Edi Ramën. Me të parin pak më shumë. Me Edi Ramën është mësuar të ndjehet i tradhtuar.

Ilir Meta ndjehet i tradhtuar, pasi për gati tri muaj ai po përjetonte një miklim nga Edi Rama, për të pezulluar Komisionin parlamentar që kërkon shkarkimin e tij dhe për të përshpejtuar ngritjen e institucioneve të reformës në drejtësi.

Traktati i tij me 14 pika të cilin e kanë marrë të gjithë dhe askush se merr përsipër që e ka lexuar, në të vërtetë tregon realisht se çfarë e shtynte Ilir Metën të ndjehej në paqe me Qeverinë dhe i bindur se do merrte mandatin e opozitës për të realizuar ato që ai ëndërron, lidhur me kapjen e reformës në drejtësi.

Dhe në këtë histori duket se ai kishte pas dhe Sali Berishën.

Edi Rama padyshim është treguar mizor me të. E ka lënë të ëndërrojë dhe të besojë se mund të merren vesh për gjithçka. Sali Berisha po ashtu ka heshtur ndërsa shikonte tërbimin e shumë mbështetësve të Lulzim Bashës kundër Metës muajin që shkoi, që sulmonin paqen Meta- Rama, e cila nënkuptonte një paqe më të gjerë.

Edi Ramës i mjaftoi një fadromë mbi ndërtesën e Teatrit ta prishte këtë iluzion të Ilir Metës dhe t’i fuste zjarrin paqes brenda opozitës. Opozita u bashkua mbi gërmadhat e Teatrit dhe Ilir Meta që po projektonte “Paqen e Madhe”, u shfaq si komandant i “Luftës së Madhe”.

Ai thirri opozitën në zyrën e presidentit dhe u kërkoi t’i qëndronin besnik planit të tij prej 14 pika, për të cilin kishte menduar se do kishte dhe mbështetjen e Qeverisë. Meqë Qeveria e prishi paqen me të, ai kërkoi që ky plan të kthehej në një platformë lufte të opozitës.

Lulzim Basha ka bërë sikur nuk ka dëgjuar, ndërsa të tjerët janë ndjerë si në një mbledhje të një celule anti-amerikane.

Atë mbasdite ambasadorja amerikane Yuri Kim, ka paralajmëruar mbi thashethemet mbi një marrëveshje të fshehtë kundër reformës në drejtësi, që në të vërtetë ishte një apel për t’u distancuar nga platforma e Ilir Metës. Edi Rama e bëri për 3 minuta deklaratën, ndërsa Basha brenda orës.

Prej këtu ka nisur lufta e Ilir Metës, kundër Lulzim Bashës. Tani të dy palët janë në barrikada të ndara, dhe i vetmi njeri që po përpiqet të mos duket në cilën llogore është future, është Sali Berisha.

Të gjithë e dimë që është në llogore të Ilir Metës. Të gjithë e dimë dhe e pamë që ai heshti ndërsa pëshpëritej se Edi Rama e Ilir Meta po bashkëpunojnë dhe kanë një plan të përbashkët. Të gjithë e dimë se ai e ka interes madhor bllokimin e reformës në drejtësi.

Loja mizore e Edi Ramës për t’i përplasur me njëri- tjetrin rreth reformës, duke e ditur hallin e tyre të madh, e ka vënë Sali Berishën ndoshta në pozicionin më të keq të mundshëm të këtyre shtatë viteve, pasi duhet të zgjdhë mes hallit të tij dhe Ilir Metës nga një anë, dhe Lulzim Bashës nga ana tjetër.

Kjo është nga ato beteja që nuk e fsheh dot kokën si të strucit.

Në raste të tilla Sali Berisha ka një zgjidhje. Ai bën thirrje për protesta, për përmbysje, për revolucion, pasi shpreson se lufta e egër i bashkon palët rrugës dhe shmanget ndarja.

Por problemi është se kjo ndarje e ka vrarë motivin e protestës. Jo se në Shqipëri nuk ka shpirt proteste, por shqiptarët nuk shkojnë më në luftë pas tij. Ndaj ai e ka të vështirë të fshehë paqen e prishur, me thirrjet për luftë.

Ai duhet të marrë qëndrim, mes zemërimit të Ilir Metës ndaj Lulzim Bashës, për ta bërë të qartë, nëse opozita duhet të bashkohet rreth Ilir Metës dhe platformës së tij, apo të ndjekë rrugën institucionale të Lulzim Bashës, që të përfundojë reformën zgjedhore dhe pastaj të nisë përgatitjet për zgjedhjet në pranverën që vjen.

Kjo është tortura më e madhe e jetës së tij. Me këdo që të bëhet, është i vdekur. Ndaj mos u çudisni të mos flasë kurrë për këtë gjë, por të thërrasë “luftë, luftë, luftë”, si e vetmja mënyrë që të mos kuptohet se nuk bëhet dot as me Bashën që kërkon paqe, dhe nuk shkon dot pas Metës, që është nisur në mal i vetëm.