Nga Mero Baze
Më 12 Qershor 1991, Parti e Punës së Shqipërisë, organizoi Kongresin e fundit të saj, I cili pati një moment dramatik. Shkrimtari ynë I shquar Driteroi Agolli, doli në tribunë përballë një salle fanatikësh të trembur që po iknin nga pushteti dhe u tha se jeta e tyre ka qenë një keqkuptim dhe se Enver Hoxha ka bërë krime. Ne që e mbajm mend reagimin e sallës, e kemi të qart, që atë mund ta bënte vetëm Dritero Agolli. Ishin gati ta shqyenin.
Ai nuk u mërzit shumë. E vazhdoi deri në fund fjalimin mes të sharave e pështymave, dhe shkoi I qetë në vendin e tij në kafenen e Pallatit Kongreseve. Dy ditë më pas, kur Partia e Punës së Shqipërisë kishte një emër të ri dhe ekip të ri profesorësh, shumica e të cilëve, pa asnjë lidhje me komunizmin, Dritero Agolli ishte njeriu më popullor I tyre dhe mbeti deri në fund të jetës, njeriu me autoritet moral më të lart dhe më të fort mbi atë parti, përfshi dhe mbi enveristët që e gjuanin me këpucë.
Partia Demokratike sot është në këtë pikë halli, por ska asnjë autoritet moral. Të gjithë asin sikur kanë arra në gojë, pasi kanë frikë Sali Berishën. Asnjë personalitet I PD nuk është distancuar prej tij. Natyrisht në PD nuk ka ndonjë personalitet si Dritero Agolli që të jetë dhe me PD dhe shkrimtar.
I ngjashëm nga detyrat, por jo I njëjtë nga përmasat, është Besnik Mustafaj, I cili ka qenë dhe Ministër I Jashtëm I PD. Ai është aq larg asaj që ka bërë Agolli më 1991, sa e ka kaluar këtë problem nga një gjë tragjike për PD dhe Berishën, në një gjë komike, pasi paska deklaruar në Korcë që “nuk et dot për këtë çështje se është në Gjykatë”.
Në fakt çështja nuk është në Gjykatë dhe as ka për të qenë në ndonjë gjykatë, por është në Departamentin e Shtetit dhe është dosja e zezë që do mbaj peng ndryshimin e PD, nëse ajo parti e lidh fatin me Sali Berishën. Kështu që PD nuk e ka fuqinë dhe energjinë që gjeti Parti e Punës më 1991 për të ndryshuar duke u distancuar nga Enveri I saj dhe arsyeja është se ka një shkretëtirë personalitesh të keqpërdorur nga Sali Berisha që as guxojnë të thonë të vërtetën demokratëve, por u bëjnë iso gënjeshtrave të tij
E them këtë pasi dëgjova rivalin kryesor për postin e kryetarit të PD Agron Shehaj, I cili së paku është një hap më paërpara.. Ai tha nuk bëj koment, por jo për shkak të asaj brockullës së Gjykatës në Francë, por për shkak të etikës së garës.
Ai ishte një sinjal se ai nuk ka ndërmend të bëj betejë për të mbrojtur Sali Berishën nga SHBA. Duke mos pranuar të bëj koment për vendimin e Departamentit Amerikan të Shtetit, Shehaj ka hedhur hapin e parë të distancimit nga Berisha, hap, I cili është shumë larg betejës ndaj berishizmit që ka nevojë ajo parti. Ky është fakti q ëbën diferencën e tij me Bashën.Tiparet e tjera që ai tha për Bashnë si një lider humbës dhe i korruptuar janë retorikë politike. Ne ende nuk dimë nëse Shehaj është një tues dhe nëse nuk do të korruptohet nga pushteti. Por ne dimë që Shehaj nuk ka andërmend të mbroj Berishën. Kjo tregon se ka shenja pavarësie ndaj tij më shumë se çdo
kush deri tani.
Për ta parë më gjerë këtë histori, do të na duhet dhe qëndrimi I tre kandidatëve të tjerë për këtë çështje. Lulzim Basha ka refuzuar ftesën e ambasadores së SHBA për të dal krah saj në stërvitjen ushtarake amerikane në Tiranë, çka lexohet si solidaritet me Berishën kundër SHBA. Kadilli, ka dhënë sinjale se është gati të distancohet nga Berisha, ndërsa Harxhi ka hyrë në garë, për ti treguar Berishës se e ka gabim që ai është me Bashën dhe jo me atë që e do më shumë.
Pas disa muajsh, kur të shikojnë që nuk ka gjyq që e mbron Berishën, por mund të ketë gjyqe që mund ta dënojnë, gara do të jetë kush ka thënë ndonjë llaf kundër Berishës këtë javë. Do ta kenë të vështirë të gjejnë diçka për të qenë, për tu dukur sikur kanë qenë kundër tij me kohë. E vetmja shpresë, është të bëhen qesharakë, e të thonë, nuk isnim dot se ndikonim tek vendimi I Gjykatës në Francë.
