Kur e pyetën Diogjenin se përse nuk dilte në agora dhe t’i bëntë të ditur popullit të vërtetat për shpifjet që thuheshin rreth tij çdo ditë nga dikush, ai iu përgjigj: Nëse ju kafshon qeni, a do t’ia kthenit kafshmin nga inati?
Dënimi i dy funksionarëve të lartë të Partisë Demokratike, Edi Paloka dhe Arben Ristani, për fyrje dhe shpifje nga kryeministrit të vendit përbën një lajm të mirë, jo sepse kemi gjetur se cili dhe pse e ka gabim, por sepse i hap rrugën një morie padish që do të vërshojnë nga sot e tutje në Prokurori. E megjithatë vendimi në fjalë dhe të tjerë që do të pasojnë nga Apeli mbi këtë çështje, apo për çështje të tjera me palë të ndryshme, nuk është i plotë për aq kohë sa kriminalizimi i fyerjes dhe shpifjes nuk përcaktohet qartë në Kodin Penal.
Ka qenë viti 2012, kur 23 deputetë të Parlamentit propozuan dekriminalizimin e fyrjes dhe shpifjeve për një sërë nenesh që parashikonte Kodi Penal. Në fakt, nisma kishte mbërritur në dyert e Kuvendit që në vitin 2007 dhe ajo ishte ndërmarrë nga Ministria e Drejtësisë, e cila pretendonte se kjo bëhej pas konsultimit me shoqërinë civile, faktorin ndërkombëtar e të tjera hallka.
I gjithë thelbi i mbledhjes së shkurtit 2012 ku debatuan kryesisht Rusmali, Xhafaj dhe Felaj, ishte shfuqizimi i neneve 119 dhe 120 të Kodit Penal. I pari ishte ai për Fyerjen dhe që shprehej se: Fyerja e qëllimshme e personit përbën kundërvajtje penale dhe dënohet me gjobë ose me burgim gjer në gjashtë muaj.
Ndërkohë, neni 120 qe flistë për Shpifjen theksonte se: Përhapja e qëllimshme e thënieve, si dhe çdo informacion tjetër që dihet se janë të rreme, që cenojnë nderin dhe dinjitetin e personit, përbën kundërvajtje penale dhe dënohet me gjobë ose me burgim gjer në një vit.
Në një sërë ndryshimesh që iu bënë dy neneve të sipërpërmendur dhe disa të tjerëve që flisnin mbi fyerjen rreth simboleve të Republikës, figurës së Presidentit e të tjera, ajo ç’ka lëvizi dhe që e gjejmë edhe sot të pasqyruar në ligjet e ndryshuara është heqja e fjalës burg.
I dënuari i sotëm, Edi Paloka, në atë kohë u shpreh se të gjitha këto ndryshime kanë nisur që në 2007 dhe se përfitues janë edhe gazetarët. Mazhoranca e dikurshme e shiti ndryshimin e ligjit si një emancipim ku përfituesi kryesor ishte gazetari, i cili nuk do të dënohej më me burg (siç kishte bërë PD dikur me gazetarët), por vetëm me gjobë dhe shpifja do të cilësohej vetëm si shkelje civile.
Sot, në reagimin e tij Rama u shpreh se ndihet nevoja për kriminalizimin e shpifjes si mjet lufte politike. Indirekt kryeministri ka thënë se kërkon rikthimin e dënimit me burg për rastet e shpifjeve dhe fyerjeve, për të ndaluar kështu sulmet e opozitë, kur ato janë të padrejta.
Sigurisht që një ndryshim i tillë do të rëndonte edhe në jo pak deputetë të mazhorancës që flasin me gjuhën e opozitës dhe i bëjnë biografinë kundërshtarit jo vetëm në seanca plenare.
Pyetja që shtrohet është se pse kreu i qeverisë kërkon të kthejë një standard të dikurshëm duke anashkaluar rekomandimet e KE që nuk e duan fjalën “burg”? A ka një interes më të madh përtej mbrojtjes së figurës së tij tani që është kryeministër dhe e di se të mbash pushtetin do shumë punë, e një ndër to edhe të marrësh sa më pak sulme në formë shpifjesh ose fyerjesh?
Në fakt, Rama nuk ka nevojë të shpifë për opozitën apo t’i përgjigjet në të njëjtën gjuhë pasi tashmë ka pushtetin dhe zakonisht ata që kanë pushtetin reagojnë më pak ndaj sulmeve të kundërshtarit. Por kryeministri nuk ka se përse të zhbëjë një standard të cilin partia e tij, jo shumë kohë më parë e ka quajtur emancipues për shoqërinë shqiptare.
