Referendumi për drejtësinë në vendin fqinj, Itali, përfundoi me një votë të qartë “Jo” prej 53.2%, shkruan Rainews.it.
Referendumi u ndoq edhe nga media jashtë vendit.
Në veçanti, media amerikane e përshëndeti rezultatin me përzierjen e saj të zakonshme të pragmatizmit ekonomik dhe analizës gjeopolitike.
The New York Times, në një editorial të gjatë, theksoi se si votimi pasqyron një përçarje të thellë midis zonave urbane dhe provincave, duke e quajtur rezultatin një “manifestim të qartë të një elektorati të lodhur nga zgjidhjet teknokratike”.
Gazeta e New Yorkut theksoi se si Italia mbetet laboratori politik i Evropës, ku tendencat populiste shpesh parashikojnë lëvizje globale.
The Washington Post e përsëriti këtë ndjenjë, duke u përqendruar në udhëheqjen e qeverisë në detyrë.
Sipas gazetës, rezultati i referendumit përfaqëson një provë pjekurie për institucionet demokratike të Italisë në një kohë me presion të fortë inflacionist.
Rrjetet televizive si CNN, ABC News dhe CBS News ndërprenë programet e tyre të rregullta për të transmetuar nga qendrat e votimit në Romë dhe Milano, me korrespondentët që e përshkruanin pjesëmarrjen si “një shenjë të pjesëmarrjes qytetare të gjallë, por të polarizuar”.
CNN theksoi posaçërisht se si paqëndrueshmëria italiane shihet shpesh nga tregjet si një rrezik sistemik për të gjithë Eurozonën.
Financial Times, bibla e botës financiare, analizoi me ftohtësi pasojat ekonomike të votimit.
Në një editorial, gazeta britanike paralajmëroi se “paqëndrueshmëria e përhapjes do të pasqyrojë pasigurinë në lidhje me aftësinë e qeverisë për të zbatuar reformat e premtuara”.
Për FT, votimi nuk është vetëm një çështje e brendshme, por një sinjal i drejtpërdrejtë për Bankën Qendrore Evropiane.
Axios gjithashtu e përsëriti këtë interpretim, duke u përqendruar në shpejtësinë e reagimit në teknologji dhe tregjet financiare, duke theksuar se si pasiguria legjislative mund të frenojë investimet e huaja në sektorin e tranzicionit ekologjik.
Në Evropë, shtypi francez ka qenë veçanërisht i vëmendshëm.
Le Monde i kushtoi faqen e parë rezultatit të zgjedhjeve, duke e përshkruar votimin si një “sfidë ndaj rendit të vendosur që ekspozon brishtësinë e koalicionit qeverisës”.
Gazeta analizoi votën e të rinjve sociologjikisht, duke vënë në dukje një largim nga narrativat tradicionale.
Le Figaro, më konservatore, theksoi nevojën për një Itali të fortë për të ruajtur ekuilibrin e boshtit franko-gjerman, duke përmendur nevojën për “qeverisje të qartë për të adresuar sfidat e migracionit dhe sigurisë së përbashkët”.
Në Gjermani, toni ishte më analitik dhe, nganjëherë, i ashpër.
Der Spiegel titulloi “Pasiguria e re e Italisë”, duke vënë në pikëpyetje nëse rezultati i referendumit mund të shkaktojë një reaksion zinxhir në pjesën tjetër të Unionit.
Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ) analizoi votimin nga një perspektivë kushtetuese, duke vlerësuar qëndrueshmërinë e institucioneve italiane, por duke paralajmëruar se “vendi nuk mund të përballojë një periudhë të zgjatur paralize të vendimmarrjes”.
Gazetat spanjolle El País dhe El Mundo e mbuluan votimin me pjesëmarrje pothuajse “të brendshme”, duke pasur parasysh paralelet politike midis Madridit dhe Romës.
El País e përshkroi votimin si një “termometër të pakënaqësisë sociale në Evropën Jugore”, ndërsa El Mundo theksoi se si fitorja (ose humbja) e grupeve të caktuara mund të ringjallë lëvizje të ngjashme në Spanjë.
Të dyja gazetat ranë dakord se Italia po kalon një “ripërcaktim të identitetit të saj politik në kontekstin pas pandemisë”.
