Nga Ilir Beqaj
Të martën, më 26 maj 2026, në Bruksel u mbajt Konferenca e 8-të Ndërqeveritare BE–Shqipëri.
Në rrugën e integrimit europian, kjo konferencë pati një rëndësi të veçantë, pasi “konfirmoi se Shqipëria, në përgjithësi, i ka përmbushur standardet e ndërmjetme të të ashtuquajturit Klasteri 1: THEMELORËT”.
Si çdo qytetar shqiptar, edhe unë ndihem i lumtur për këtë arritje të vendit tim. Për këtë arsye, ndiej detyrimin të përgëzoj publikisht Shqipërinë dhe institucionet e saj për këtë hap të rëndësishëm në procesin e anëtarësimit në Bashkimin Europian.
Megjithatë, personalisht, ndihem edhe i lehtësuar nga një brengë që më ka munduar prej shtatë muaj.
Në fund të tetorit 2025, në kuadër të një gjykimi kushtetues lidhur me paraburgimin tim, organi qe ngre akuzë në emër të shtetit tim pretendoi, ndër të tjera, se veprimet që më atribuohen mua kishin dëmtuar rrugën e Shqipërisë drejt integrimit europian.
Miratimi i IBAR-it dhe vijimi i procesit të negociatave tregojnë se, fatmirësisht, kjo nuk ka ndodhur. Unë nuk kam qenë shkaku që integrimi i vendit tim në Bashkimin Europian — motoja e lëvizjes demokratike që çoi në rrëzimin e diktaturës komuniste në Shqipëri në vitin 1990 — të cënohej, pengohej apo ndalej.
Pasi u lehtësova nga kjo barrë e rëndë, fillova të mendoj më pozitivisht edhe për veten time. Ndiej brenda meje se edhe unë kam dhënë një kontribut personal dhe konkret në rezultatet e shtetit tim, në përparimet konkrete dhe të matshme të arritura gjatë dy viteve të fundit në procesin e negociatave për anëtarësimin në BE.
Prej 23 muajsh ndodhem në paraburgim me akuzën, të ngritur nga organi i posaçëm i akuzës i shtetit tim, për korrupsion pasiv të funksionarit të lartë në lidhje me fondet e Bashkimit Europian.
Në korrik 2024, një gjykatë e posaçme e shkallës së parë vendosi se unë nuk jam funksionar i lartë (në cilësinë e Drejtorit të Përgjithshëm të SASPAC) dhe se nuk ka prova për korrupsion.
Në gusht 2024, një gjykatë e posaçme apeli konfirmoi me vendim se unë nuk jam funksionar i lartë (në cilësinë e Drejtorit të Përgjithshëm të SASPAC) dhe se nuk ka prova për korrupsion.
Në janar 2025, Gjykata e Lartë konfirmoi vendimin e apelit dhe deklaroi se, në mungesë të provave për korrupsion, nuk kishte rëndësi të përcaktohej nëse Drejtori i Përgjithshëm i SASPAC ishte funksionar i lartë apo thjesht funksionar publik.
Megjithatë, në tetor 2025, drejtuesi i organit të posaçëm të akuzës deklaroi publikisht përpara Komisionit të Ligjeve të Kuvendit se ky institucion po ushtronte ndjekje penale ndaj funksionarëve të lartë të akuzuar për korrupsion me fondet e Bashkimit Europian.
Që nga ai moment kam pasur ndjesinë se çështja ime po konsiderohej si statistikë edhe në kontekstin më të gjerë të demonstrimit të angazhimit të vendit në luftën kundër korrupsionit.
Në janar 2026, Gjykata Kushtetuese konfirmoi vendimin e Gjykatës së Lartë.
Për të arritur në një vendim përfundimtar do të nevojiten ende disa muaj. Por ai vendim më intereson vetëm mua dhe familjarëve të mi.
Deri në përfundimin e negociatave për Klasterin “THEMELORËT”, unë do të vazhdoj të jem i dobishëm për shtetin tim si statistikë që dëshmon luftën kundër korrupsionit.
Prandaj, në përfundim, dëshiroj ta përgëzoj përsëri sinqerisht shtetin tim për miratimin e IBAR-it, një rezultat i rëndësishëm për rrugëtimin europian të Shqipërisë dhe për të gjithë qytetarët që besojnë në të ardhmen europiane të vendit tonë.
Por nuk mund të rri pa përgezuar edhe rezultatet sratistikore të strukturës se posaçme antikorrupsion.
Njëkohësisht, vazhdoj të pres me besim që edhe çështja ime personale të vlerësohet me ekuilibër, paanshmëri dhe në respekt të plotë të shtetit të së drejtës, i cili përbën vetë themelin e projektit europian drejt të cilit aspiron Shqipëria.
________________________________________
P.S. Në çdo vend demokratik, shteti është bashkësia e katër pushteteve të pavarura nga njëri-tjetri dhe, njëkohësisht, në ndërveprim të vazhdueshëm me njëri-tjetrin. Pikërisht ky ekuilibër përbën garancinë më të rëndësishme të demokracisë dhe të shtetit të së drejtës.
