Përfytyrimet nekrofile nga Basha, ustai Berisha dhe Kastriot Myftaraj

Nga Met Dervishi

Strukturat përgjegjëse në Policinë e Shtetit, në bashkëpunim me Prokurorinë pranë Gjykatës së Rrethit gjyqësor Tiranë, dje kanë arrestuar shtetasin Kastriot Myftaraj, i cili, në media ka bërë thirrje të hapura për të kryer vepra të dhunshme kundër rendit kushtetues, në bazë të nenin 223 të Kodit Penal, etj.

Konkretisht, gazetari Kastriot Myftaraj ka postuar një shkrim në fcb për profilin politik të zonjës Romana Vllahutin, përfaqësueses së Bashkimit Europian në Tiranë, dhe konkludon se ajo “mund të vritet nga shqiptarët”.

Veprimi i Policisë së Shtetit në këtë rast tregon se shteti shqiptar i ka të gjitha instrumentet kushtetuese për të arrestuar këdo që bën thirrje të hapura për vrasje, të cilat, në rastin konkret, gazetarin Kastriot Myftaraj e shndërrojnë në një shtetas të thjeshtë, subjekt të ligjit, që duhet të përgjigjet për aktet e tij publike.

Deri këtu, Policia e Shtetit mund të përgëzohet për veprimin e saj, madje dhe për aftësinë e saj që, në morinë e pafund të rrjeteve sociale, të identifikojë një rast ekstrem të kësaj natyre.

Por, në të njëjtën kohë, ky veprim i Policisë së Shtetit dhe Prokurorisë i nxjerr ato zbuluar për mosveprimet e tyre kundrejt thirrjeve publike për dhunë dhe linçime.

Njëlloj si gazetari Kastriot Myftaraj, politikani shqiptar Lulëzim Basha bën thirrje për luftë, madje dhe për shfarosje, dhe, që nga çadra e tij ka kohë që po e terrorizon opinionin publik me përfytyrimet nekrofile të kufomës së kryeministrit në Lumin e Lanës.

Po ashtu, ustai i tij, politikani Sali Berisha, në çadër e përtej saj, madje gjatë gjithë veprimtarisë së tij politike ka prodhuar e prodhon pa reshtur përfytyrime apokaliptike për dhunë, gjak, thyerje kokash, buzëqeshje të ngrira, etj., etj. , thirrje të cilat, të sintetizuara, kushdo mund t’i gjejë në internet, pa ndonjë mundim të madh.

Kemi pra, dy standarde të Policisë së Shtetit, por kemi njëkohësisht dhe dy standarde të opinionit publik, që reagon, fjala vjen kur një kryetar partie i Lushnjës terrorizon me fjalë një polic të thjeshtë, dhe hesht kur nga çadra, vijimësisht, politikanët e saj bëjnë thirrje për rrëmbim armësh, madje këto kohët e fundit kanë joshur dhe “marinsa” amerikanë për qëllime të tilla.

Për stabilitetin social të vendit, kuptohet që thirrja e gazetarit Kastriot Myftaraj nuk mund të krahasohet me dëmin e mesazheve të liderëve të një partie të madhe që shumëfishohen në media në të gjitha emisionet e lajmeve, editorialet, komentet, etj., etj.

E, megjithatë, në këtë rast, Policia e Shtetit nuk e kryen funksionin e saj kushtetues për t’i shndërruar politikanët Lulëzim Basha e Sali Berisha në shtetas, subjekt të ligjit.

Duket qartë që kjo ka të bëjë me statusin që ka marrë politika në këtë vend: veprimtaria e saj shihet si mbikushtetuese dhe mesazhet e saj shihen si një e drejtë që e ka vetëm ajo.

Me sa duket, kështu nuk mendon vetëm Policia e Shtetit, po, në një farë mënyre kështu mendojnë të gjithë, duke përfshirë dhe opinionin publik që, duket, e percepton veprimtarinë politike me një status të veçantë që është mbi çdo ligj.

Se, ka mbi tetëdhjetë ditë, që çadra është shndërruar në një sfidant të hapur të rendit kushtetues, dhe shumëkush bën sehir, duke pritur protestën e radhës me “marinsa” e me grupe militantësh që stërviten nga ish punonjësit e policisë së Partisë Demokratike.

Dhe, se, çadra inskenon vazhdimisht spektakle të ekzekutimit publik të kryeministrit, madje dhe skena nekrofile me portretet e ministrave të kabinetit që “ekzekutohen” publikisht .

Nëse Policia e Shtetit tregohet e vëmendshme për një shkrim të Katsriot Myftarajt, dhe nëse njëkohësisht bën sikur nuk i dëgjon mesazhet e çadrës, kjo tregon që dhe për Policinë e Shtetit politika ka status të veçantë dhe politikanët nuk janë subjekt i ligjit.

Natyrisht që statusin e politikanit që qëndron mbi ligjet e kanë krijuar diktaturat.

Dhe, natyrisht, që këtë status në mjedisin e ri demokratik shqiptar e ka mbajtur me dhëmbë e me thonj Sali Berisha gjatë këtyre afro tri dekadave, por nuk është se ky lloj statusi nuk i josh të tjerët përreth tij.

Kemi rreth tre muaj që rrimë e presim ndërmjetësimet e vazhdueshme të ndërkombëtarëve për të negociuar stabilitetin, por në të vërtetë problemi qëndron pikërisht këtu: politikanët duhet të jenë subjekt i ligjit, shtetas, madje shtetasit e parë që duhet të përgjigjen para tij.

Të parët që duhet ta kuptojmë këtë duhet të jemi ne, qytetarët, që duartrokasim nëpër mitingje. Pasi të ndodhë kjo, kuptohet që dhe Policia e Shtetit dhe mekanizmat e tjerë kushtetues do të tregohen po kaq ekzigjentë sa dhe në rastin e gazetarit Katsriot Myftaraj.