Nga Alfred Peza
Nëse do na duhet që të gjejmë antidotin e asaj çfarë politika shqiptare po përpiqet të prodhojë, nëpërmjet dorëzimit të mandateve të deputetëve të opozitës në Parlament, ajo quhet reforma në drejtësi. ANTIDOTI është një fjalë që vjen nga greqishtja (andidoto) dhe kupton dhënien e diçkaje që mbron organizmin kundër një helmi apo substancave të tjera me ndikim negativ ose vdekjeprurës mbi të. Me këtë në mjekësi kuptohen zakonisht kundërhelmet, antiserumet, etj.
Çfarë duhet të kuptojmë më thjeshtë dhe më qartë me këtë krahasim, në rastin e zhvillimeve më të fundit politike në Shqipëri?
Dalja nga Parlamenti për herë të parë në historinë e demokracive funksionale të botës moderne, nga ana e partive të opozitës së bashkuar, duket se synon goditjen e zemrës së sistemit në një shoqëri pluraliste si kjo jona. Kjo goditje duke qenë kaq e fortë, e beftë dhe pa një shkak të qenësishëm që vë në dyshim legjitimitetin real të mazhorancës qeverisëse, synon kalimin e organizmit të sistemit, në kolaps.
Qëllimi është që ta detyrojë palën tjetër (mazhorancën) dhe mjekun e urgjencës (ndërkombëtarët) për ta mbajtur në jetë sistemin nëpërmjet zgjidhjeve politike po kaq ekstreme, sa edhe goditja që bëri opozita. E ajo zgjidhje nuk mund të jetë gjë tjetër, veçse zgjidhja që vetë liderët e partive opozitare kanë artikuluar; marje pushteti në tavolinë, jo nëpërmjet një procesi të rregullt elektoral dhe një cikli normal zgjedhor në vitin 2021.
Po a rrezikon organizmi i shtetit shqiptar që të kalojë në “vdekje klinike” nëpërmjet këtij akti të opozitës? Në gjithë këtë strategji ekstrapolitike, për të arritur një qëllim madhor politik që do të thotë rikthim në pushtet me çdo çmim, çon vetëvetiu tek një efekt i menjëhershëm anësor për organizmin e funksionimit të sistemit demokratik dhe balancës së pushteteve në Shqipëri.
Nëse do të pranohet që të rrëzohet pushtetit legjislativ (Parlamenti), sipas parimit të natyrshëm të efektit domino radha pas kësaj i vjen pushtetit ekzekutiv (qeverisë), të cilat kanë lidhje reciproke në rastin e mazhorancës aktuale. Në një sistem demokratik funksional, garante e sistemit në të tilla raste, bëhet pushteti i tretë: Drejtësia.
Aktualisht Shqipëria ndodhet në një ndër ato të rrallat faza të historisë së saj, kur ky pushtet po rindërtohet nga e para, nëpërmjet njërës prej reformave më të thella strukturore të shtetformimit tonë modern. Pikërisht duke shfrytëzuar këtë hallkë kaq delikate e cila ndodhet në fazën e vet më kritike, opozita po kërkon që të nxitojë për të përfituar “si në të fundit lojë”, për të mos e lënë drejtësinë e re që të hedhi shtat dhe të nisë funksionimin e saj normal.
Pikërisht në këtë kolonë, në këtë hallkë, në këtë strukturë thelbësore për ekuilibrin e të gjitha pushteteve në Shqipëri, pra mbi drejtësinë e cila presupozohet që të jetë edhe garantja e sistemit, po zhvillohet lufta e fundit me kohën mes të shkuarës dhe të ardhmes. Nëse do ia arrijnë që ta ndalin kohën nëpërmjet daljes nga sistemi, për ta kapur dhe më pas qeverisur atë, atëherë kanë në dorë që ta kthejnë edhe “kohën mbrapsht”.
Shansi i madh për shqiptarët në këtë rast, është se në këtë garë opozita jonë bashkë me forca të tjera regresive, ka kundër perëndimin. Sepse reformimi i drejtësisë shqiptare, e nëpërmjet saj më pas edhe i sistemit politik në përgjithësi dhe i gjitha pushteteve të tjera në Shqipëri, është një projekt perendimor. Eshtë një projekt i SHBA, i BE dhe i gjithë progresistëve shqiptarë.
Perëndimi i ka gjetur antidotin të gjitha përpjekjeve për të provokuar artificialisht një krizë të paqenë politike që synon kolapsimin e sistemit dhe më pas, ribërjen nga e para, nëpërmjet zhbërjes së projektit perendimor për drejtësinë e re në Shqipëri. Çka do të thotë se antidoti i të gjithë asaj çfarë po mundohen aletatët tanë strategjikë që ti injektojnë në trup Shqipërisë, është drejtësia e re.
Këtë e kanë kuptuar të parët vetë shqiptarët. Kjo nuk është retorikë, por realitet. Përveç të tjerash, mjafton të mësosh se për 50 kuota në Shkollën e Magjistraturës, nga të cilët 15 prokurorë, 15 gjyqtarë dhe 25 këshilltarë ligjorë janë paraqitur zyrtarisht mbi 300 aplikime, ose mbi 6 herë më shumë se nevoja, për të kuptuar se e ardhmja ka nisur sot. Me sa duket drejtësia e vjetër po shembet, kohët po ndryshojnë dhe një drejtësi e re po lulëzon mbi gërmadhat e sistemit të vjetër!
