Nga Carlo Bollino
Krahasimi i transmetuar live nga Report TV midis sheshit të Beogradit, ku 275.000 të rinj u mblodhën spontanisht për të protestuar kundër 15 të vdekurve të shkaktuar nga korrupsioni i qeverisë së tyre, dhe 200 të rinjve të thirrur në bulevard i Tiranës me urdhër nga Sali Berisha për të protestuar kundër mbylljes së TikTok-ut, ka bërë xhiron e rrjetit dhe ka lënë përshtypje edhe tek populli opozitar. Më pak se dy muaj para zgjedhjeve, ky ishte një tjetër autogol i një lideri autoritar që ka humbur çdo kontakt me opinionin publik dhe që vazhdon të besojë se obsesionet e tij personale mbështeten edhe nga shqiptarët e tjerë.
Sondazhi i Institutit Piepoli, i transmetuar nga Report TV tre ditë më parë, tregoi se vetëm 23% e opinionit publik shqiptar është kundër mbylljes së TikTok-ut të vendosur nga qeveria për të mbrojtur të miturit, por as kjo nuk e bëri Sali Berishën të ndryshonte temën e protestës së tij. Berisha e konsideron më të dobishëm për demokracinë TikTok-un kinez sesa Voice of America, dhe kjo tregon vetë se ku e ka mendjen. Por ata që e financojnë duhet të pyesin veten se për çfarë i shërben Partisë Demokratike angazhimi i ekspertit amerikan LaCivita (i cili vjen nga një vend ku çdo lëvizje politike në fushatë zgjedhore drejtohet nga sondazhet e opinionit), nëse ai nuk është në gjendje të shmangë për Berishën dhe për partinë gafa të tilla madhështore. Madje lind dyshimi se LaCivita në të vërtetë paguhet vetëm për të bërë një ose dy paraqitje pranë Berishës dhe se më pas nuk merret fare me pjesën tjetër të fushatës, e aq më pak me fatin e Partisë Demokratike.
Nëse LaCivita do të ishte me të vërtetë këtu, ai do të duhej ta kishte ndaluar Berishën që të organizonte një protestë mbi një çështje kaq të parëndësishme, pikërisht në përvjetorin e vdekjes së 26 qytetarëve në Gërdec, një masakër për të cilën dyshohet djali i tij dhe bashkëfajtore ishte edhe qeveria Berisha. Në Beograd protestohej kundër qeverisë për 15 viktima të shkaktuara nga shembja e një pensiline në stacionin e Novi Sad-it, pas punimeve të rindërtimit të financuara me para publike. Në Tiranë, ndërkohë, viktimat e Gërdecit, të shkaktuara nga qeveria e Berishës dhe familja e tij, u tallën nga një grusht të rinjsh partiakë të drejtuar nga një 81-vjeçar i shqetësuar se, në vend që të studiojnë, adoleshentët shqiptarë mund të luajnë dhe të ngacmojnë njëri-tjetrin në TikTok. Ja pse serbët që dolën në shesh ishin 275.000 dhe shqiptarët në bulevard nuk ishin as 200.
Sali Berisha dhe grupi i tij i kamikazëve nuk e kanë kuptuar ende dallimin midis një proteste dhe një mitingu. Prej vitesh protestat e thirrura nga PD-ja në fakt kanë dështuar, ashtu siç dështoi në mënyrë qesharake edhe fushata e ashtuquajtur e “mosbindjes civile” e iniciuar nga Sali Berisha. Protestat lindin nga zemërimi shoqëror, nga një pakënaqësi e vërtetë popullore, dhe nuk kanë nevojë për asnjë parti që të shpërthejnë, ashtu si ndodhi në Beograd. Ato lindin vetë, në mënyrë spontane. Ato që shpallen dhe organizohen nga një parti, nga ana tjetër, nuk janë protesta, por mitingje politike. Por mitingu i organizuar dje në bulevard kundër TikTok-ut tregon se edhe mitingjet e partisë sot po dështojnë në duart e Berishës: as militantët e tij nuk e ndjekin më.
Në servilizmin e tij të dëshpëruar, një eksponent i klan-it të Berishës ripostoi me entuziazëm një tabelë nga sondazhi i Piepoli-t i transmetuar nga Report TV, sipas të cilit 54% e shqiptarëve janë të pakënaqur me qeverinë e Edi Ramës. Po të mos ishte verbuar nga urrejtja dhe injoranca, do të duhej të pyeste veten se përse, pavarësisht asaj pakënaqësie, një shumicë prej 63% thotë në të njëjtin sondazh se nuk beson në opozitën e Sali Berishës dhe se është gjithsesi e gatshme t’i japë një mandat të katërt Partisë Socialiste. Përgjigja ndodhet në sheshin e PD-së që, megjithëse ishte një pasdite e së shtunës, mbeti bosh. Përballë një opozite që nuk arrin të kapë nevojat e vërteta të popullit, me një histori dramatike të paaftesi dhe korrupsionit të pandëshkuar mbi supe, që vazhdon të përdorë një gjuhë të dhunshme dhe mashtruese dhe që, pas 32 vitesh, ende drejtohet nga i njëjti plak zemërak dhe tashmë delirant, në fund të fundit, është më mirë t’i besohet prapë një qeverie që nuk të ngazëllen më, por të paktën nuk të tremb. Për një opozitë, të jesh më i urryer se qeveria është poshtërimi më i madh që mund të pësojë.
