Nga Namir Lapardhaja
Pavarësisht gjuhës së drunjtë të Ilir Metës, që koha i ka perfeksionuar aftësinë për të folur dhe për të mos thënë asgjë thelbësore, i cili u shpreh një ditë më parë se ishte i interesuar që të dilte me siglën e tij në zgjedhje, është e qartë se takimi me F. Nokën u realizua vetëm formalisht për të certefikuar dhe për të testuar në publik atë që kishin vendosur së bashku me S. Berishën.
Siç doli në media, do të jenë plot 10 deputetë në listën e përbashkët të PD-së, listë e sigurt në të cilën do të kandidojë edhe vetë kryetari i Partisë së Lirisë.
Është e kuptueshme se në kushtet ku ndodhen Berisha dhe Meta, një front i përbashkët anti SPAK, ku t’i strehojë të dy nga votat e demokratëve dhe njerëzve që kanë besuar te PD-ja, është e vetmja rrugë e tyre. Sigurisht nëse SPAK-u dhe GJKKO-ja do t’u japë kohën e mjaftueshme për të qenë në kushtet e kandidimit.
Të gjithë e dinë se Ilir Meta sot është pa parti, pa elektorat dhe pa mbështetës, mirëpo Berishës i duhet për t’i kthyer qokat e kësaj periudhe, si ajo e zgjedhjeve të pjesshme lokale të 6 marsit, kur Meta ishte President, ashtu sikurse i duhet për shkak se i lidh i njëjti fat dhe histori, dikur politike dhe sot penale.
Gjysma e akt-akuzës së DASH-it ndaj Berishës si minues i demokracisë dhe shantazhues i sistemit të drejtësisë, lidhet me Ilir Metën, ndaj duket sikur ky i fundit pasi i shkroi fatin penal, tani po i rrëmben edhe 1/3 e grupit të ardhshëm parlamentar.
Për ata që kanë shpresuar për një PD-së më të hapur, më demokratike dhe më të fortë, që kanë shpresuar te gara dhe te primaret, kanë mundësinë e radhës për të kuptuar se e gjitha ka qenë një tallje dhe një nevojë për të kaluar lumin.
Rasti i fundit me dhjetë deputetët e Ilir Metës në listën e sigurt të PD-së, është vërtetimi i asaj shprehjes së urtë popullore, se çfarë ndodhë pasi kalon lumin.
