Nga Mero Baze
Edhe pse debati që ka hapur loja “luftash”, e Sali Berishës për Lulzim Bashën, po rikthen vëmendjen tek funksionimi i Partisë Demokratike në opozitë, askush nuk debaton mbi disa zhvillime brenda Partisë Demokratike, së paku nga viti 2013, që janë shkelje flagrante e rregullave të përbashkëta të funksionimit të partisë.
Tre prej tyre, që janë dhe më të fortat, pranohen me qetësi dhe nga vetë Berisha e Basha, por jo vetëm që ata i konsiderojnë normale, por dhe publiku nuk ua “merr për të madhe”.
E para, është gara mes Sokol Olldashit dhe Lulzim Bashës.
Në kohën që ndodhi gara, statuti i Partisë Demokratike e përcaktonte qartë se kryetari i PD, zgjidhej nga forumet e partisë në Kuvendin e Partisë Demokratike. Nuk ndodhi asnjë ndryshim, asnjë korrigjim, asnjë ndërhyrje në statut para garës, që ta lejonte këtë gjë. Thjesht e tha Berisha, i cili ndërkohë “ishte dorëhequr”, dhe u bë.
E pranoi biles dhe Sokol Olldashi si fakt të kryer “dëshirën” e Berishës që pasardhësi të zgjidhej nga baza, edhe pse statuti nuk e lejonte.
Përveç gjithë parregullsive flagrante të garës, që nga frikësimi i mbështetësve të Olldashit nga Berisha, deri tek fletët e votimit me numër rendor, gara ishte në thelb e paligjshme dhe mbeti e tillë edhe ligjërisht. Thjesht Lulzim Basha u shpall kryetar, me një mekanizëm të paligjshëm. Më pas e ndryshuan statutin dhe e bënë që zgjidhet nga baza. Është i vetmi ligj me fuqi paravepruese të cilin e quajnë të gjithë normalitet.
E dyta, ka qenë mënyra se si Lulzim Basha vendosi të bëjë listën e kandidatëve për deputetë më 2017. Ai shkeli statutin, nuk i kaloi ato në Kryesinë e PD, nuk i diskutoi në Këshill Kombëtar, shmangu opinionin e drejtuesve të lartë të PD, çka janë të gjitha detyrime statuore. Nuk e ndryshoi statutin t’i hiqte këto detyrime, nuk bëri ndonjë gjest juridik që ta motivonte këtë. Thjeshtë e bëri dhe askush nuk e ndali.
Më pas Sali Berisha dhe Lulzim Basha e pranuan se ishte shkelje ligjore, por premtuan se “herën tjetër” do ta bëjnë ndryshe, do ta zgjedhin nga baza. Dhe ky premtimi për legjitimitet herën tjetër, merret dhe si legjitimitet i këtij akti.
Është njësoj sikur një përdhunues t’i premtojë gjykatës se herë tjetër do ta bëjë me dëshirë me femrën që ka përdhunuar dhe ajo ta falenderojë.
E treta, ishte gara e re brenda Partisë Demokratike. Edhe këtu, njësoj si në vitin 2013, ai shmangu procedurën se si dalin kandidatët që ishte parashikuar në statut, nuk lejoi përfaqësim të drejtë të kandidatëve në debatin publik, nuk afishoi listat e votuesve dhe dhjetra shkelje të tjera flagrante të statutit. Nuk ndodhi asgjë dhe thjeshtë u pranua, duke u premtuar që herën tjetër do jetë ndryshe.
Fakti që të gjithë diskutojnë për gjithçka, vetëm jo për shkeljet flagrante ligjore që e bëjnë të mbijetojë Lulzim Bashën në politikë, tregon se shoqëria shqiptare është mbingopur me paligjshmërinë e PD dhe e merr fakt të kryer, që në atë parti nuk ka rregulla. Të kishin ndodhur këto në ndonjë parti tjetër, do duhej vite të tërë të mbyllej debati.
Për PD flasin të gjithë, si për diçka, ku paligjshmëria është rregull dhe nuk debatojnë.
Për këtë lind nevoja të reformohet thellësisht ligji për partitë politike, dhe të bëhet e mundshme paditja e kryetarit për çdo shkelje ligji në gjykatë, për të anuluar proceset
Nëse do kishim një ligj të mirë për partitë politike, dhe një guxim minimal të një anëtari të PD për ta çuar në gjykatë zgjedhjen e Bashës më 2013 dhe 2017, si dhe zgjedhjen e kandidatëve më 2017, gjithçka do ishte anuluar.
Legjitimiteti i partive politike nuk mund t’i lihet voluntarizmit të kryetarëve, pasi këtu zë fill çdo defekt i rëndë i demokracisë në Shqipëri. Vetëm kur kryetarët e partive të ndjehen të rrezikuar nga ligji i partisë së tyre, duke e shpallur statutin të shenjtë dhe të vetmin dokument mbi të cilin drejtohet partia, vetëm atëhere partitë do mund të kthehen nga banda të kryetarit, në prona të anëtarëve. Shembulli i Lulzim Bashës është i qartë. Ai, ashtu siç është i lirë nga burgu, se ka shmangur gjykatën për akuzën për korrupsion dhe “21 janarin”, po ashtu është kryetar partie, pasi partia ka shmangur gjykatën për të verifikuar legjitimitetin juridik të tij. Atë politikë po ja lëmë Berishës.
