Nga Ervis Iljazaj
Me fitoren e Trump, opozita shqiptare shfaqi një entuziazëm të paparë ndonjëherë në Shqipëri për një çështje që prek politikën e jashtme. Kjo për arsyen se lideri i saj Sali Berisha kishte ngritur një narrativë se non-grata e tij kishte ardhur si pasojë e lobimit të Sorrosit për të sulmuar atë përsonalisht dhe opozitën shqiptare, dhe Departamenti i Shtetit Amerikan kishte rënë pre e këtij lobimi. Ardhja e Donald Trump në Shtëpinë e Bardhë do ta ndryshonte këtë realitet. Madje, shumë prej mbështetësve të Berishës shpehen publikisht se non-grata e Berishës do të hiqet nga administrata Trump.
Mirëpo sot, një deklaratë e Ambasadës së Shteteve të Bashkuara në Tiranë, që ritheksonte se ajo nuk bashkëpunon me politikanë të dizenjuar si njërëz të përfshirë në korrupsion nga Departamenti i Shtetit, rindezi edhe njëherë këtë debat.
Sigurisht shumë mbështetës të Berishës do të thonë se Trump nuk ka hyrë në zyrë, se e ngarkuara me punë e ShBA në Tiranë është mbetje e adminsitratës së vjetër, e teza të tjera si këto. Por, deklarata e sotme tregoi edhe njëherë se ShBA nuk ka gjë me opozitën shqiptare, por thjesht me njerëz që janë non-grata, pavarësisht se ata mund të jenë lider të një partie. Gjithashtu, këto deklarata kundër Berishës duhen parë në kuadër të momentit politik ku ndodhet Shqipëria.
Zgjedhjet parlamentare janë në prag, dhe opozita shqiptare po futet në këto zgjedhje me liderin e saj non-grata në ShBA dhe Britani. Ky është padyshim një minus i madh për Partinë Demokratike. Nuk është e imagjinueshme që në Shqipëri të bëhet kryeministër një njeri non-grata në ShBA. Kjo nuk mund të ndodhë për shumë arsye, gjeopolitike dhe politike. Në këtë kuptim opozita shqiptare duhet të fillojë të mendojë seriozisht për këtë fakt, dhe të fillojë të mendojë për rrotacionin. Mirëpo diskutimi për rrotacionin me Sali Berishën non-grata dhe pa heqjen e saj, as nuk mund të fillojë.
Sali Berishës edhe mund ti hiqet non-grata me adminstratën Trump, edhe pse duket e vështirë, të paktën deri në zgjedhjet e ardhshme, por përderisa ai do të vazhdojë të jetë i tillë, ardhja e PD-së në pushtet duket e pamundur.
Duket e pamundur me Sali Berishën protagonist kryesor dhe kandidat për kryeministër. Nëse opozita shqiptare gjen një strategji tjetër për këtë funksion, edhe mund të ndodhë. Duhet thënë, dhe opozita shqiptare duhet ta kuptojë, se Sali Berisha është patjetër një faktor për rrotacionin, madje faktori kryesor, por a mundet ai ta udhëheqë opozitën drejt fitores duke qenë non-grata?!
Nuk ka ndodhur kurrë, dhe s’mund të ndodhë, që një vend anëtar i NATO-s të zgjedhë në krye të qeverisë një person non-grata nga ShBA dhe Britania e Madhe, vende të cilat drejtojnë NATO-n. Aq më tepër për një shoqëri si ajo shqiptare që e shikon Amerikën si aleatin kryesor të saj. Nëse kjo konjukturë ndryshon është tjetër histori. Por ama, nëse gjërat mbeten kështu siç janë për Berishën, Partia Demokratike duhet të fillojë të mendojë seriozisht për një formulë tjetër në funksion të rrotacionit, e cila nuk e shikon Berishën protagonist të vetëm dhe kryesor, apo si kandidat për kryeministër.
