Nga Erion Delvina
Në jetën publike shqiptare njoh njerëz që operojnë me gjuhë urrejtjeje pa u ndalur prej vitit 2013 e deri më sot.
12 vjet jetë publike nën këto tituj: “Unë e urrej Ramën”, “Sa shumë e urrej Ramën”, “Sa shumë e urrej atë që voton Ramën”, “Sa shumë e urrej shumicën që voton Ramën”, “Sa shumë e urrej shumicën që voton Ramën, por e urrej edhe atë 12%-in që nuk voton partinë time e shpie ujë te mulliri i Ramës”.
Të tillët e kanë marrë më qafë PD-në në çdo studio. Koha televizive ka qenë e tyre e tëra. Prej kohësh Rama nuk dërgonte folës dhe avokatë publikë në studio. E imagjinoj duke u thënë të vetëve: “Lerini të flasin! Lerini t’i ndërpresin dhunshëm bashkëbiseduesit. Lerini të mbyllin veshët ndaj tjetrit! Lerini, me pak fjalë, të jenë fytyra e PD-së.”
Me ndërhyrje të dhunshme morën minuta, asnjëherë vota.
Të tillë, siç Ramës i duhej, i dhanë fytyrë edhe tezave të PD-së, duke e patologjizuar.
Urrejtja dhe përçmimi e shemb regjimin Rama!
PD, sa më sipër, erdhi hap pas hapi në ditën e sotme, që është në pikën që vuan për njerëz publikë të këndshëm.
Ndaj Zegjineja herën e parë të merr vëmendjen, herën e dytë buzëqeshjen, të tretën memen e të katërtën herë votën për mandatin e katërt: sepse me PD-istin publik sot nuk mund të diskutosh këndshëm.
PD në publik humbi çdo trajtë kujdestareje, u bë urryese.
Mirëpo pushtetmbajtësit duhet të kenë në imazhin garues trajtën e nënës, e jo të nënës së Urrejtjes, të babait e jo të babait të Urrejtjes, të gjyshit e gjyshes së shtëpisë: kujdestarë të kujdesshëm, e jo urryes frenëlëshuar.
Shkencat e komunikimit po e studiojnë “paqytetarinë politike në media” si taktikë prej më së paku pesë vjetësh.
Kjo më duket më e mençur si qasje se sa ajo që ambasadat dhe projektexhinjtë rendin në fletë pa kuptim e shumë të përgjithshme si thjesht e vetëm “gjuha e urrejtjes”.
Revista prestigjioze shkruajnë për paqytetarinë politike në media. Mirëpo Shqipëria është rast krejt tjetër: në Shqipëri nuk është taktikë komunikimi. Në Shqipëri është e përbrendësuar.
Mund t’ju identifikoj të paktën 20 politikanë me jetë publike dhe 20 personazhe publike që jetojnë duke urryer e duke komunikuar nën urrejtje, rregullisht, veshëmbyllur.
Ata e urrejnë vërtetë shumicën e prapambetur që votoi mandatin e katërt të Edi Ramës, Agronin e Ramës, Qorin e Ramës, Doshin e Ramës, Lapajn e Ramës dhe Shabanin e Ramës!
Ata nuk dëgjojnë. Edhe kur po u jep të drejtë nuk janë dakord me ty sepse ti je i urryeshëm, se mund të jesh i Ramës, ose i dikujt të Ramës sepse për sa nuk ke Urrejtje me siguri i tyri nuk je.
Pas zgjedhjeve kor vajtues, përpara tyre ansambël urryes.
Vepra e tyre e fundit është “populli dhe territoret e Ramës” dhe ajo harta që po qarkullon mes proautonomistëve urryes. PD-së, në pikën ku ka ardhur, nuk i duhet të shpëtojë rrotën e historisë së vetë.
PD-së, këtij aseti publik, i duhet me emergjencë të heqë dorë nga rrotat e k. Për dyzetë rrota ka humbur 300 mijë vota.
Rrota është shpikja më e madhe e njerëzimit.
Rrota ka qenë kompozitor i madh italian.
Rrota ka qenë një kompozitor i mrekullueshëm shqiptar.
Prandaj, kur krahasohen budallenjtë apo idiotet me rrotë, pa llogaritur të sharat me rrotë, më vjen për të vjellë.
Të jeshë rrotë, tregon përparim në se ecën përpara, në se ecën prapa, është fatkeqesi.
Por, rrota e historisë, nuk njeh këthim prapa.
Kush ka mënd në kokë, e kupton këtë sentencë.