Nga Alfred Peza
Sa më shumë i afrohemi fillimit të sezonit të ri politik, aq më shumë thellohet një tendencë e re në qëndrimet e lidershipit të opozitës së rrugës, e cila në thelb synon që ta sulmojë mazhorancën me të njëjtat akuza që e sollën atë vetë, deri në këtë derexhe. Duke dashur që të shndërrohet nga e akuzuara e madhe në akuzuesen kryesore, opozita jonë nuk bën gjë tjetër, veçse po i heq vetes edhe një tullë më shumë, nën këmbët e saj.
Lulzim Basha deklaroi sëfundi se “në muajin shtator do të bëj të ditur në detaje planin tonë kombëtar kundër krimit dhe pastrimit të parave, i cili parashikon si hap të parë auditimin dhe hetimin e menjëhershëm pa asnjë përjashtim të të gjitha ndërtimeve dhe veprave publike të mbaruara, në proces apo të planifikuara.”
Bukur. Pyetja që do të shtronte pas kësaj çdo qytetar që do të donte vërtetë që ti besonte kryetarit të opozitës së vet është: Po për çështjen e Rrugës së “Kombit” kur ministër i Transporteve ishte Lulzim Basha, e për të cilën ai u akuzua zyrtarisht nga drejtësia shqiptare për një dëm me vlerë rreth 230 milionë euro, a do të parashikohet ndonjë auditim dhe hetim i menjëhershëm?!
Në pritje të kësaj përgjigje, qytetari lexon pjesën tjetër të deklaratës së Bashës, e cila thotë: “Që ditën e parë të qeverisjes (kur ai të bëhet Kryeministër!), para çdo gjëje dhe mbi çdo gjë tjetër, ne do të ndërmarim një operacion të gjerë, të paparë ndonjëherë, me shtrirje nga Shqipëria në vendet e tjera për hetimin, zbulimin, gjurmimin dhe ndëshkimin e të gjithë vjedhjeve dhe grabitjeve që i janë bërë Shqipërisë”.
Kjo qenka akoma edhe më e bukur. Pyetja e radhës që do të bënte qytetari, në mënyrë që ai të bindet përpara se tia japë votën kryetarit zyrtar të opozitës së rrugës, është: Po për çështjen e lobimit në SHBA nga ana e PD me para ruse, për të cilën është marë zyrtarisht nën hetim vetë z. Basha, a ka bërë ndonjë plan ai vetë? A do ti kërkojë përshembull ai ndihmë FBI për hetimin, zbulimin, gjurmimin dhe ndëshkimin, nëse ai vetë del fajtor nga kjo çështje?!
I lëkundur nga heshtja që e prêt në rastin më të mirë, qytetari fillon dhe lëkundet akoma edhe më shumë pas kësaj. Ndaj, për tu bindur kërkon të tjera argument. Përshembull kërkon që ta besojë Ilir Metën kur në dy postimet e tij të fundit, na kujton se “18 tetori po afron…”. Por, kur mendon se ai që është njeriu që ka bërë, po bën dhe do të bëjë gjithçka që Shqipëria të mos e marë çeljen e negociatave për anëtarësimin në BE, ndërkohë që bën sikur po i çahet zemra për 18 tetorin, atëherë nis dhe e vë buzën në gaz.
Megjithatë ndoshta kërkon të kuptojë ndonjë gjë më shumë nga e folura kuptimplote që Monika Kryemadhi po bën këto ditë, me heshtjen e saj olimpike. Po kur sheh atë në fotot e pushimeve malore krah Presidentit tonë në detyrë, atëherë fillon dhe buzëqesh akoma edhe më shumë. Por, kur për tu bindur përfundimisht, qytetari ynë (jo dixhital këtë radhë) lexon Sali Berishën, kur sulmon vettingun në veçanti dhe reformën e drejtësisë në përgjithësi, atëherë nis e bëhet paksa më serioz.
Aq më tepër kur dëgjon se këtë drejtësinë e re që deri dje e komandonte ai vetë bashkë me Ilir Metën, sot ata thonë se po e kapka Edi Rama, atëherë buzëqeshja i venitet për një çast. Por vetëm për një çast ama.
Sepse kur lexon se Shefja e Misionit Ndërkombëtar të Monitorimit (OMN) të këtij procesi, Genoveva Ruzi Calavera deklaron se “deri më tani, nuk ka asnjë të dhënë për ndërhyrje politike ose presion tjetër të padrejtë të jashtëm apo të brendshëm”, atëherë fillon e ia merr gazit. Derisa shkrihet së qeshuri me “seriozitetin” e kësaj taktike të re, të lidershipit të opozitës sonë të rrugës.
Sepse atëherë qytetari ynë, e kupton përfundimisht se kemi të bëjmë me atë të rrallin rast, kur njeriu i shkretë qesh, se nuk qan dot.
