Nga Alfred Peza
Opozita jonë ka rënë në kurthin që Edi Rama dhe mazhoranca i ngritën me aq kujdes, sa edhe po të duan tani e deri më 25 prill, Lulzim Basha dhe gjithë të tjerët që e ndjekin, nuk kanë më as kohë që të ringrihen. Sepse kanë mbetur edhe vetëm 13 javë, ose 90 ditë, derisa vota të hidhet në kuti e të përcaktohet se kush do ta qeverisë Shqipërinë deri më 2025.
Ky është një kurth i ëmbël në formën e një ninulle politike, e cila tingëlloi aq ndjellëse për veshët e një gjumashi elektoral si Lulzim Basha, sa ishte e pamundur që ajo të mos e mbante deri tani në shtrat duke parë ëndrra me pushtet dhe karrike kryeministrore. Do të duhej të paktën që liderët tanë opozitarë të ishin zgjuar në mos një vit më parë, të paktën që në shtatorin e 2020, për ta ngritur në këtë periudhë dallgën e madhe të ndryshimit që do të sillte rrotacionin e pashmangshëm.
Por tani është vonë, shumë vonë për gjithçka, për aq kohë sa PD, LSI dhe aleatët e tyre ende nuk kanë gati gjërat më elementare që do duhej ti kishin prej shumë e shumë muajsh më parë.
Siç mund ta keni vënë re, opozita jonë nuk ka ende një program elektoral dhe platformë politike për qeverisjen e së ardhmes. Një opozitë pa busull, e ka të pamundur, që të mbërrijë një ditë në destinacionin e së ardhmes.
Opozita jonë nuk ka as edhe një koalicion të madh, përballë mazhorancës së Kryeministrit Edi Rama, për ta bërë largimin e saj të pashmangshme.
Sikundër nuk i ka përcaktuar ende, koalicionet paraelektorale dhe nuk ka gati as listat e kandidatëve për deputetë, që gjithkush të kishte nisur me kohë punën në çdo zonë në tërren.
E kundërta ka ndodhur deri në këto momente. Lulzim Basha vazhdon ende të ëndërrojë se ai do të bëhet Kryeministër, vetëm e vetëm nga fakti se PS-së iu bënë 8 vite në pushtet dhe kësisoj vetëvetiu, ai duhet ti kalojë tani opozitës.
Një qasje tipike dembele, si ajo shprehja popullore se “do të bëhen kumbullat sivjet se i hahen” Lulit. Duke harruar se mund të bjerë një “breshër” elektoral votash më 25 prill, si ngricat e këtyre ditëve të akullta që po kalojmë tani në dimër dhe lulet e pemës së tij të preferuar të bien në tokë dhe Kryetari i opozitës sonë të vazhdojë ta shohi frutin e dëshiruar vetëm në ëndrra.
Atmosfera politike e këtyre prag zgjedhjeve, është kryekëput e kundërt me atmosferën elektorale të 2005 kur ndodhi rrotacioni i madh i pushtetit mes të majtës dhe opozitës së djathtë. Jo vetëm për shkak të përçarjes së PS dhe krijimit një vit e ca përpara të LSI së Ilir Metës. Por edhe nga krijimi i KOP (Komitetit të Orientimit të Politikave) me të rinjtë që u bënë më pas pjesë e listave të kandidatëve për deputetë dhe qeverisë së ardhshme të Kryeministrit Berisha. Hapja e PD dhe rikthimit të të gjithë të ikurve prej saj, që nga dhjetori 1990 e deri në atë kohë.
Era e madhe e ndryshimit të pushtetit u ndje shumë herët në mediat kryesore të printit dhe ato të reja radiotelevizive të kohës, duke shkuar natyrshëm deri në ditën e votimit, si një uragan që do të sillte pashmangshmërisht rënien e Fatos Nanos dhe PS nga pushteti.
E njëjta atmosferë u krijua edhe në zgjedhjet e 2013, kur pas 8 vitesh, u përsërit rrotacioni i pushtetit. Përmes programit të Rilindjes, Edi Rama e ngjizi shumë herët frymën e re të këtij ndryshimit, përmes debatit të madh për programin të udhëhequr nga një sistem progresiv taksimi, në vend të taksës së sheshtë 10% të qeverisjes së PD.
Debate këto që u pasuan me ato për prioritetet konkrete të qeverisjes së ardhshme të vendit, përmes reformave të thella që do ndërmerreshin, në qendër të të cilave ishte që në fillim ajo për shkatërrimin e kollonës së kalbur të drejtësisë dhe ngritjes së një sistemi të ri, siç edhe ka ndodhur. Natyrshëm të gjithë këto, çuan drejt majës së qeverisjes së vendit, Kryetarin e Partisë Socialiste Edi Rama.
Kjo histori këtë radhë nuk po përsëritet. Sepse asgjë e jashtëzakonshme nuk po ndodh, që do të paralajmëronte që tani, ndryshimin e madh të pushtetit nesër. Lulzim Basha dhe opozitarët që ai udhëheq, ranë në kurthin e ëmbël që u ngriti mazhoranca, e cila i këndoi gjatë gjithë kohës ninullën që donin të dëgjonin veshët e tyre!
