Nga Eduard Zaloshnja
Para dy muajsh filloi cikli i përnatshëm i protestave bulevardore në Tiranë. Ky cikël mori shkas nga dhunimi i një protestuesi në Zvërnec prej rojeve private të një kompanie, e cila po përgatiste terrenin për një investim madhor turistik atje.
Në natën e parë të protestës në Tiranë, u mblodhën rreth 2 mijë protestues në bulevard. Dhe nga nata në natë, protestuesit u shtuan, duke arritur deri në 25 mijë më 20 qershor. Por pas asaj date, u vërejt një rënie graduale gjatë ditëve të javës, me një rritje të përkohëshme të shtunave (sidoqoftë, çdo të shtunë më pak se më 20 qershor). Dhe javën e fundit, protestuesit në bulëvard e kaluan shifrën 1 mijë vetëm të shtunën (25 korrik).
Në javët e para të protestave bulevardore, fokusi i tyre ishte te Zvërneci dhe flamingot që strehohen atje gjatë periudhave të shtegëtimit (prandaj u mbiquajtën nga mediat perëndimore si ‘Revolucioni i Flamingove’). Por më pas, fokusi i protestave u bë dorëheqja e Ramës nga posti i kryeministrit (Berisha përmendej vetëm si garniturë).
Më 25 korrik zhvillova një sondazh kombëtar, duke e shpërndarë linkun e pyetësorit me SMS proporcionalisht nga Vermoshi në Konispol, ku pyetja kryesore ishte: “Çfarë vlerësimi keni për Kryeministrin Rama?”. Dhe plot 45.4% e të anketuarve anonin nga vlerësimi negativ për Kryeministrin Rama.
Meqë kampioni i sondazhit realizoi një përfaqësim të përafërt statistikor të popullsisë së rritur, nga pikpamja gjeografike, demografike, arsimore dhe politike, mund të ekstrapolohet se përafërsisht rreth 863 mijë banorë të rritur të vendit anonin nga vlerësimi negativ për Kryeministrin Rama më 25 korrik. Por vetëm 2-3 mijë protestues dolën në bulevard atë natë, për të kërkuar dorëheqjen e tij…
