Një kërcënim radikal i djathtë, i dërguar nga një faks i policisë në Frankurt mbi Main ndoshta është vetëm maja e ajsbergut. Tani dalin detyra para gjithë shoqërisë, mendon Michaela Küfner.
Aparati i faksit, prej të cilit iu dërgua verën e kaluar kërcënimi Basay-Yildiz-it, se do ta “thernin” vajzën e vogël të saj, me sa duket ndodhet në rajonin 1 të policisë në Frankfurt mbi Main. Tani kanë nisur hetime kundër pesë punonjësve të policisë në Frankfurt. Në një grup të mbyllur bisedimi në internet ata besohet se kanë këmbyer materiale ekstremiste të djathta.
Vetëm fillimi i hetimeve
Po përvijohet se ky është me siguri vetëm fillimi i hetimeve, të cilat pritet të zgjerohen. Nga ana tjetër, ministri i Brendshëm i Hessenit mbrohet me të drejtë kundër vendosjes nën dyshim të përgjithshëm të 14.000 policëve të landit. Nga lindja e Gjermanisë, para së gjithash nga Saksonia kjo është gjë e njohur.
Prandaj siç pritet vala e revoltës politike është e madhe. “Frikësuese” komenton ministrja e Drejtësisë, Katarina Barley. Po, është frikësuese, që struktura të tilla mund të zhvillohen në një stacion policie. Dhe këtë thuhet se nuk e ka vënë askush re?
“NSU 2.0” e kanë quajtur veten me sa duket policët. Dallimi me NSU 1.0 duhet të kishte qenë që një institucion duhet të dallonte vetë, pa u shtyrë nga jashtë, struktura me drejtim të djathtë dhe duhej të kish vepruar me vendosmëri kundër tyre. Për të mbrojtur viktimat, por edhe për të mbrojtur kolegët, që luftojnë me trup dhe me jetën e tyre për demokracinë tonë dhe për shtetin tonë juridik.
Michaela Küfner
Jo vërtet e papritur
Ai që ka përjetuar nga afër procesin e NSU-së ose njërin nga komisionet hetimore përkatëse në Bundestag, pas lajmit nga Frankfurti ndoshta edhe është frikësuar, por nuk habitet. Familjet e viktimave të NSU-së ankohen deri sot, se është hedhur pak dritë në rrjetin e fshehur të mbështetësve. Kjo në një kohë kur pikërisht kjo e bëri të mundur lindjen e celulës terroriste të NSU-së.
Herën e fundit NSU-ja vrau dymbëdhjetë vjet të shkuara. Që atëherë Gjermania ka ndryshuar shumë, e nxitur nga pranimi i më shumë se një milion refugjatëve në 2015 dhe 2016. Simpatitë për idetë e djathta për shkak të partisë populiste të djathtë AfD janë bërë të pranueshme në shoqëri dhe në Bundestag. Grupet ekstremiste të djathta shfaqen në mënyrë gjithnjë e më të paturpshme në publik – dhe me sa duket edhe midis kolegëve në polici.
Mbetet të shpresohet, që shumica që hesht – në kuadër të ngushtë dhe të gjerë – t’u vërë emrin atyre që shikon. Dhe që çdo individ të reagojë kur shfaqen ide ekstremiste të djathta në metro, në fqinjësi, në punë, te kolegët në korridore. Tani është detyra e të gjithëve ne që ta shuajmë këtë zjarr që në fillim.
