Nga Lorenc Vangjeli/
Janë ditët e fundit të një fushate e cila nuk ka qenë e nxehtë si tradicionalisht në Shqipëri. Temperaturat e saj kanë qenë të vakta. Dhe meqë kjo është botë krahasimesh dhe pikash reference, në krahasim me të shkuarën dhe duke pasur pushtetin e djeshëm të opozitës së sotme si pikë reference, në fushatën e sivjetshme mungon policia, mungon administrata dhe nxënësit e shkollave.
Më shumë se mungesat e tyre, kjo është fushatë batutash. Të gjithë kundër të gjithëve në luftë për të gjetur batutën më të goditur për kundërshtarin.
Rama thotë se Berishës i ka mbetur vetëm pentagrami i ditës së enjte ku “këngon si zog i mbyllur në kafazin e televizorit”.
Meta thotë se Basha është gënjeshtar patologjik: “Të gënjen duke të parë në sy edhe nëse e pyet për orën”.
Basha thotë se edhe Sudja do të qeveriste më mirë se Rama dhe se LSI është streha e fundit e maskarenjve.
Berisha? Berisha thotë aq shumë gjatë ditës dhe ditëve sa është e vështirë t’i gjesh një batutë përfaqësuese.
Në këtë fushatë janë dëgjuar, ndryshe nga herët e tjera edhe përdorimi i foljeve në dëshirore të shqipes. Në ato fjalitë që përfundojnë me pikëçuditëse në fund dhe që fillojnë me fjalën e tmerrshme” “Mallkim…”.
Mallkim, thotë Rama.
Ju plaçin sytë, thotë Basha.
Kanë mbetur dhe pak ditë deri në ditën e kutive. Të tjera ditë duhet të pritet të kalohen deri sa kutitë të demonstrojnë vullnetin e shqiptarëve, të fotografuar në ditën e solsticit veror. Në 21 qershor dielli, siç thonë astrologët, është në shenjën e gaforres.
“Astrologët” e politikës shqiptare parashohin një fitore të fortë të së majtës, e cila gjithashtu pritet t’i japë të djathtës një pikë edhe më të thellë humbjeje se tabani që e bëri të prekë në 2013. Ka megjithatë vetëm një gjë të sigurtë: mbas 21 qershorit do të gdhihet si çdo vit mëngjezi i datës 22. Sipas ritmit të përjetshëm të kohës që nuk pyet për asnjë vullnet njerëzor. Dhe as për ndonjë rezultat votimi. Qoftë në SHBA, qoftë në Shqipëri, qoftë votim për ndarje apo bashkim të Evropës me Evropën.
Në Shqipëri ka megjithatë një hall lokal. Mbas datës 21 qershor pritet të verifikohet halli i partive politike: do të ecë shumica qeverisëse apo opozita me ritmin dhe mënyrën e të ecurit të gaforres? Do të jetojnë më mirë qytetarët shqiptarë, do të kenë një pjatë supe më shumë në tryezë, një mundësi më shumë për punë, cilësi jete dhe shërbime më të mira, kujdes shëndetësor, arsim e rend? Një sërë problemesh e të drejtash njerëzore që të gjithë i premtojnë dhe që në emër të tyre presin të votohen dhe të rivotohen për të premtuar sërish të njëjtën gjë. Edhe sepse progresi është një cikël i hapur, si një vidë pambarim që ec para duke u rrotulluar në të njëjtin vend.
Të mërkurën në Tiranë ra shi dhe temperatura ka rënë. Si në Tiranë edhe gjetkë në Shqipëri. Të dielën do të jetë sërish një ditë e zakonshme. Një pjesë e qytetarëve do të shkojnë në plazh, të tjerë do të nxitojnë të votojnë. Të gjithë bashkë do të ndjekin me pasion tifozi dhe indiferenti garën politike të votës. Ekranet në transmetim live do të çojnë garën në çdo shtëpi. Rrjetet sociale do ta dërgojnë në çdo celular. E megjithatë…
E megjithatë, të gjithë do të vazhdojnë të pretendojnë se do të ndryshojë bota, por sa më e zakonshme të jetë e nesërmja e datës 21, aq më shumë do të ketë arsye për të besuar se bota shqiptare ka ndryshuar. Ka ndryshuar për mirë!
