Kryeministri Edi Rama ishte i pranishëm sot në forumin “Zgjimi Gjeopolitik i Europës” në Austri ku dha mendimin e tij për çështje të rëndësishme sa i përket zgjerimit të Europës dhe gjendjes gjeopolitike në kontinentin europian.
Pyetjes se a sheh vërtetë një qasje afatgjate të përbashkët nga BE-ja kundrejt kësaj krize, a ka qenë qasja e BE ndaj Ballkanit Perëndimor një qasje strategjike dhe a është marrë parasysh konteksti gjeopolitik kur BE i la kaq gjatë të presin Shqipërinë dhe Maqedoninë e Veriut, Kryeministri iu përgjigj se: “ Më lini t’ju jap një shembull. Kosova. Kosova u çlirua nga fuqitë e mëdha, fuqitë demokratike nga një regjim barbar. Por pa gjejeni? Nën regjimin barbar, ata mund të lëviznin lirisht nëpër Europë. Me çlirimtarët ata janë peng, nuk mund të lëvizin lirisht. Kështu që, gjyshërit e fëmijëve që kanë lindur në Kosovën e lirë dhe që tashmë janë në moshë madhore mund të shkonin në Gjermani, të vinin në Austri, edhe të punonin. Fëmijët nuk mund të lëvizin sepse nuk ka liberalizim të vizave për Kosovën.
Pra, çfarë është ky zgjim gjeopolitik kur ke Ballkanin Perëndimor aty në zemër të Kosovës dhe ke Bashkimin Europian, me aq sa di unë, realitetin e vetëm gjeografik në historinë e hartave me një kufi të jashtëm dhe me një kufi të brendshëm sepse për të hyrë në Ballkanin Perëndimor duhet të hysh, së pari, në Bashkimin Europian; nuk mund të hysh në asnjë prej vendeve të Ballkanit pa kaluar, së pari, në Bashkimin Europian. Ky realitet gjeografik nuk trajtohet në mënyrën e duhur, politikisht. Ndërkohë që ka pasur liberalizim të vizave për dhjetëra e miliona njerëz, për shembull, Ukrainën, Gjeorgjinë më pak se 2 milionë njerëz mbahen peng aty në zemër të Europës, pse?”
Kryeministri vijoji më tej se: “Së dyti, shihni çfarë ndodh me Maqedoninë e Veriut dhe Shqipërinë. Nuk doja t’i kthehesha kësaj gjëje sepse mendova që ka përfunduar por le t’i kthehemi për hir të diskutimit. Një vend i NATO-s, Bullgaria, në mes të një lufte që merr peng dy vende të tjera të NATO-s. Për çfarë? Për disa çështje historike, dhe Bashkimi Europian shndërrohet në një katedër të pafuqishme shtetesh përballë një shteti që ka disa pretendime historike.
Së treti, mendoj se nëse përpara luftës kjo ide franceze e një Komuniteti të ri Politik Europian ishte më tepër si një shmangie nga çështja e vërtetë, anëtarësimi, sot ka një potencial të madh për t’u trajtuar, shtjelluar për t’u përdorur si element suksesi për të krijuar diçka tjetër të re dhe për të sjellë gjithkënd rreth tryezës.
Ne nuk jemi BE-ja por ne jemi E, Europa, nuk kemi B-në dhe nuk e dimë se kur do ta kemi, por E-në e kemi. Kjo B që mungon është njësoj si të jesh europian i kategorisë së dytë.”
Kryeministri shtoi se: “Pika e fundit që kam është që ndërkohë kjo luftë ka ardhur edhe me një shans jashtë mase, jashtë mase interesant po të mund ta përdorja këtë fjalë, për të bërë një tranzicion më të shpejtë të gjelbër, jo më për shkak të dëshirës por për shkak të nevojës. Ne mund të ecim shumë më shpejt për të ndryshuar tërë natyrën e prodhimit tonë të energjisë.”
g.kosovari
