Ky artikull i botuar nga Corriere della Sera analizon ndryshimet e fundit në strukturën e komandës ushtarake të NATO-s, duke theksuar një zhvendosje të pjesshme të përgjegjësive nga Shtetet e Bashkuara drejt aleatëve europianë.
Është një hap pas i amerikanëve brenda NATO-s dhe, për pasojë, një hap përpara për europianët.
Por dje, 10 shkurt, Komiteti Ushtarak, i përbërë nga përfaqësuesit e 32 vendeve anëtare, konfirmoi vendimin për të rishpërndarë detyrat në tre qendrat operative, “Joint Force Command”, që raportojnë direkt te Grynkewich. Shtetet e Bashkuara do t’i lënë Italisë udhëheqjen e Komandës së Napolit, ndërsa Mbretëria e Bashkuar do të marrë drejtimin e Komandës së Norfolk në Virxhinia.
Në qendrën e tretë, me bazë në Brunssum, në Holandë, një gjeneral polak do të shoqërojë kolegun e tij gjerman, Ingo Gerhartz.
Ndryshimet, sipas faqes së NATO-s, do të ndodhin gradualisht gjatë viteve.
Nuk ekzistojnë rregulla që përcaktojnë kohëzgjatjen e mandatit të një komandanti në këtë nivel, por zakonisht qëndrohet 2-3 vjet. Në Napoli, admirali i Marinës amerikane, George Wikoff, mori detyrën më 19 nëntor 2025, ndaj duket se do të kalojë pak kohë para se një zyrtar italian të marrë rolin e tij.
Megjithatë, ky është një ndryshim i rëndësishëm.
Ministria e Mbrojtjes, nën drejtimin e Guido Crosetto, e konsideron këtë vendim si një njohje për qeverinë italiane, që prej kohësh ka theksuar rëndësinë strategjike të krahut jugor të NATO-s.
Reagime të ngjashme vijnë edhe nga Mbretëria e Bashkuar: britanikët do të udhëheqin aktivitetet e bazës së Norfolk, duke garantuar sigurinë e rrugëve transatlantike dhe mbrojtjen e Groenlandës. Ky është një detaj interesant, edhe pse tensioni rreth Ishullit të Arktikut, i nxitur nga kërcënimet e mundshme për aneksim nga Trump, është ulur ndjeshëm.
Gjermanët dhe polakët, nga ana tjetër, do të menaxhojnë së bashku nga Brunssum, rajonin e Europës Lindore. Edhe këtu duket qartë ngarkesa e përgjegjësisë që i jepet Polonisë, një nga vendet më të vendosura për të mbështetur rezistencën ukrainase kundër agresionit të Vladimir Putinit.
Presidenti i Komitetit Ushtarak, admirali Giuseppe Cavo Dragone, komentoi skenarin e ri përmes një postimi në platformën “X”:
Është një arritje historike, aleatët europianë, përfshirë edhe anëtarët e rinj, janë thirrur të luajnë një rol më të fortë në udhëheqjen ushtarake të Aleancës.
Cavo Dragone thekson se Shtetet e Bashkuara konfirmojnë “angazhim të fortë ndaj NATO-s”.
Washingtoni, përveç që mbetet në krye të hierarkisë, përfundon edhe zinxhirin e tre komandave taktike, duke marrë nga britanikët kontrollin e “Allied Maritime Command” (Marcom), i vendosur në Northwood, pranë Londrës.
Dy qendrat e tjera nën drejtimin amerikan janë “Air Command” në Ramstein, Gjermani, dhe “Land Command” në Izmir, Turqi.
Dokumentet e NATO-s shpjegojnë se tre strukturat “taktike” janë “shtesë” për të treja komandat operative, por Northwood, Izmir dhe Ramstein ofrojnë analizat e nevojshme për menaxhimin e krizave ose situatave emergjente.
Këto janë aspektet tekniko-ushtarake, të cilat natyrisht rrjedhin nga ndryshimi politik i vendosur nga Washingtoni.
Shtetet e Bashkuara kërkojnë nga aleatët një ndarje më të madhe të shpenzimeve që nga koha e Barack Obama-s.
Donald Trump shtyn për një hap më tej: jo vetëm shpenzimet, por edhe përgjegjësitë e komandës në rajonet ku mund të delegohet drejtimi duhet të shpërndahen. Atlantiku është i mbrojtur nga kërcënime të menjëhershme dhe për këtë mund t’i besohet partnerëve më të ngushtë, britanikëve.
Mesdheu është vazhdimisht nën vëzhgimin e Flotës së 6-të amerikane, ndaj koordinimi i NATO-s mund t’i lihet Italisë.
Sa i përket Lindjes dhe Ukrainës, kjo lëvizje përputhet me linjën e Trump: le t’i menaxhojnë europianët.
