Themie Thomai, ish ministrja e Bujqësisë për 13 vite në kohën e socializmit, është rikthyer për publikun përmes emisionit “Të pa ekspozuarit”. Teksa ka rrëfyer si u bë ministre, ajo ka treguar eksperiencat me përmbytjet para viteve `90.
E emëruar në vitin 1976, ajo tha se Shqipëria është nga vendet me më pak tokë për frymë.
“Toka nuk rikthehet dhe ajo që kemi është pasuria më e madhe” – tha Thomai teksa theksoi se vendi ka terren kodrinoro-malor më së shumti.
Sipas saj, edhe pse kishte më shumë reshje sesa sot në kohën kur ajo ishte ministre, Thomai tha se menaxhimi i kolektorëve dhe i digave ishte tepër i lartë.
Si shembull, Themie Thomai solli rastet e përmbytjeve në Kolonjë të Lushnjes dhe Tërbuf, por që nuk kishin asnjë pasojë për jetët e njerëzve.
“Kjo është një shkencë më vete, por funksiononte një rrjet i tërë kullues i kontrolluar. Tokat që shtrihen afër bregdetit në Vlorë, Fier, janë toka nën nivel. Kolektori i madh pastrohej çdo vit. Të gjitha stacionet e pompimit në fundit të gushtit me komision të posaçëm merreshin me hidrovoret. Kontrolloheshin të gjitha digat. Nuk lejohej të shkelnin as këmbët e bagëtive në diga. Merreshin masat që më përpara. Kanali i ujërave të mëdha dhe pritat përbënin atë që quhej rrjetin kullues”- tha Themie Thomai.
Pjesë nga deklarata:
Bujqësia është jeta ime, jam marrë gjithën jetën me buqësi, e kam dashur tokën time. Kur jam bërë kryetare koperative e kam kundërshtuar pasi isha e re, 22 vjeçe. Por siç ishte koha u mor vendimi dhe do shkoja, por vendosa, pasi u mor vendimi që do ta tregoj me punë që ta justifikoj, dhe kështu u bë për 10 vjet.
Në vitin 1975 arritëm rezultatet më të larta me grurin, në vitin 1976 një telefonatë në një takim që isha unë, më tha se duhet të paraqitesha në Komitetin Qëndror në Tiranë. U përgatita për punët e buqësisë. Shkova atje, dhe ishin tre persona të tjerë, që do të ishin edhe bashkëpuntorët e mi.
Njeriu që ma komunikoi ishte Hysni Kapo, dhe më tha që Byroja ka vendosur që bëhesh ministre! U shtanga, u tremba, dhe i thashë se nuk e bëjë dot! “E kemi menduar! Do e bësh” – më tha.
Shkova në shtëpi, më pyeti nëna, më tha, pse të thirrën, dhe i thashë më bënë ministre Bujqësi. Aman – tha – si do bëhesh ministre se mos e pëson si Pirro Dodbiba, prandaj mos puno me kokën tëndë, pyet të tjerët.
Babai më kishte lënë të vogël dhe nëna kishte shumë kujdes për mua. /JAVANEWS
