Luftë, shkatërrim, arrati. Darko Tolic e ka përjetuar vetë këtë në fillimin e viteve 90-të, kur shpërtheu lufta mes kroatëve dhe serbëve në Doboj, qytetin e tij boshnjak. Babai e solli atë bashkë me motrat në Baden-Vyrtemberg, ndërsa vetë u kthye të luftonte. Nëna qëndroi në Gjermani dhe si infermiere gjeti shpejt punë në Gjermani. Familja Tolic përfitoi nga mungesa e fuqisë punëtore, pas përfundimit të luftës ata nuk u kthyen si shumica e refugjatëve boshnjakë. Vetë Tolic sot është 28 vjeç dhe angazhohet politikisht –kundër refugjatëve dhe migrantëve, sidomos atyre që nuk vijnë nga Europa. Ai thotë se „Europa është vatra e popujve europianë. Europa duhet të mbetet europiane, Gjermania gjermane“.“
“Kalorësi kroat i kryqit”
Tolic ka themeluar filialin gjerman të partisë kroate „E Drejta Autoktone“ (A-HSP) një parti radikale që në vitet e fundit ka mbështetur ekstremistët e djathtë të NPD-së. Në bisedë me Deutsche Wellen ai thotë se kjo parti i afrohet botëkuptimit të tij dhe kalorësi i kryqit, siç e quan veten, kërkon „të shpëtojë Europën nga shuarja e popujve europianë dhe shtimi i popujve joeuropianë.“ Sipas tij gjermanët janë naivë, dhe nuk po i dallojnë rreziqet e imigrimit të pakontrolluar. Imigrantët e keqpërdorin Europën, thotë ai.
Por Tolic nuk është vetëm. Edhe Dubravko Mandic, njëri „ nga të egrit e rinj“ të „Alternativës për Gjermaninë“ që ofendon rëndë me terma racistë presidentin amerikan, Barack Obama nuk do më emigrantë në Gjermani. Ai ka lindur në Bosnje, babai erdhi si shumë të tjerë në vitet 90-të në Gjermani. Sot ai ngrihet kundër të huajve, pyetjen për një intervistë me Deutsche Wellen, Mandic, juristi nga Freiburgu e refuzoi.
Fenomen i njohur
Sociologu nga Bambergu Friedrich Heckmann thotë se nuk është një fenomen i ri që migrantët e sotëm janë kundër refugjatëve.“Edhe migrantët vetë kanë paragjykime. Ata i sjellin ato me vete nga vendet e prejardhjes dhe i zhvillojnë kundrejt grupeve të tjera të migrantëve, por edhe kundër shumicës.“ Ai kujton gjermanët rusë të ardhur nga ish-Bashkimi Sovjetik që në vitet 90-të „kishin paragjykime shumë të forta sidomos kundër myslimanëve.“
Në Gjermani për shembull turqit ishin të zemëruar me ardhjen në vitet 90-të të rreth katër milionë të zhvendosurve nga Europa Lindore. Sipas turqve këta emigrantë të rinj u privilegjuan, ndërkohë që ata si punëtorë të ardhur u desh të fitonin me shumë mundim jetën në Gjermani, të zhvendosurit nga Lindja e morën çdo gjë gati, fituan kurse integrimi, ndihma materiale, banesa, si edhe nënshtetësinë gjermane.
Konkurrencë dhe frikë
“Asokohe kishim një krizë migrantësh, të krahasueshme me këtë aktualen. Në vitin 1992 kishim 1,5 milionë emigrantë, atëherë po ashtu kishim akte dhune kundrejt migrantëve me zjarrëvnie dhe viktima. Kjo u zbut disi me ashpërsimin e ligjit të azilit dhe reduktimin e migracionit“, thotë Heckmann për DW. Ndër emigrantët është e pranishme frika e konkurrencës. „Një luftë konkurrence mes të stabilizuarve dhe të ardhurve të rinj për resurset e njëjta.“Këtë luftë e kupton mirë edhe në mediat sociale, ku lexon fyerjet se refugjatët janë „dembelë që duan vetëm të mirat sociale“, „përdhunues“ etj, shpjegon eksperti Heckmann.
Aktualisht çdo i pesti ndër 80 milionë gjermanë ka sfond migrimi, pra gjyshërit ose prindërit kanë emigruar në Gjermani. Sipas një sondazhi të Institutit të Opinionit YouGov në fundin e vitit të kaluar, rreth 40% e gjermanëve me sfond migrimi janë të mendimit se Gjermania duhet të pranojë më pak refugjatë, ndërsa 24% e emigrantëve në Gjermani thonë se nuk duhet lejuar më asnjë refugjat në vend. Deutsche Welle
