Meta-Kryemadhi si shembuj të degradimit të politikës

Nga Namir Lapardhaja

Ajo se çfarë ndodh në jetën private të njerëzve, qofshin këta edhe politikanë, është pa interes për publikun.

Në kohën tonë, këtë “kuriozitet”, e heqin emisione të llojit “Big brother”, të cilët mishërojnë më së miri nevojën që ka qenia boshe për të parë jetën e tjetrit nëpërmjet vrimës së çelësit.

Por ajo që po ndodh prej një periudhe të gjatë në familjen Meta-Kryemadhi, nuk mund të kalojë pa interesin e opinionit.

Jo për atë se çfarë ndodh në jetën e tyre intime, por për të kuptuar atë se çfarë ndodh në jetën e tyre publike.

Dhe nëse ka një përkufizim më të mirë për të përmbledhur atë se çfarë po ndodh në atë familje, është paniku i madh që i ka zënë nga SPAK-u.

Është e kuptueshme që në këtë panik pa fund dhe në këtë degradim emocional që shfaq herë pas here Ilir Meta, edhe SPAK ka “fajin” e tij, sepse, në vend që t’u japë fund hetimeve dhe të dalë në konkluzione, e zvarrit, me sa duket, qëllimisht hetimin e çështjes, si për t’u hakmarrë kështu jo për veten, por për dëmin që ka shkaktuar ai çift në jetën politike shqiptare.

Atë që nuk e bënë vitet e gjata dhe konsumi i kohës, po e bën paniku nga Struktura e Posaçme Antikorrupsion, e cila, pavarësisht hakërrimeve dhe kërcënimeve, duket se nuk e ka bërë qejfin qeder dhe po i shkon çështjeve deri në fund me një qetësi kirurgjikale.

Ndryshmet që Ilir Meta synon t’i bëjë statusit të partisë së tij, por edhe prononcimet e tij të herëpashershme se nuk mban asnjë përgjegjësi për bashkëshorten e tij, i ngjajnë atyre ndarjeve të “detyruara” në komunizëm, ku një prej bashkëshortëve ishte i detyruar të ndahej prej tjetrit për arsye biografike dhe për shkak se u kishte ‘shkarë këmba’ në dërrasë të kalbur.

Veçse dallimi është i madh, për shkak se Meta-Kryemadhi gjithçka që e kanë realizuar, për mirë ose për keq, e kanë bërë së bashku, kështu që, pavarësisht se çfarë bëjnë në jetën e tyre familjare, përpara drejtësisë janë të destinuar të përballen bashkë, duke pasur të njëjtin fat.