Ekziston një statistikë që nuk i lë anglezët të flenë të qetë para ndeshjes së 1/8-ave të finales kundër Meksikës, që luhet nesër në stadiumin legjendar Azteca në Ciudad de México.
Në tri rastet kur Meksika ka organizuar ose bashkëorganizuar Botërorin, në vitet 1970, 1986 dhe 2026, kombëtarja vendase ka zhvilluar gjithsej dhjetë ndeshje në këtë stadium, duke fituar tetë dhe barazuar dy. Meksika nuk ka humbur kurrë një ndeshje të Botërorit në Azteca.
Azteca ka mbetur një fortesë e pathyeshme, sepse futbolli meksikan ka qenë historikisht konkurrues, ndërsa avantazhi bëhet edhe më i madh falë 2.240 metrave mbi nivelin e detit ku ndodhet kryeqyteti. Nuk bëhet fjalë për lartësinë ekstreme të La Paz-it (3.640 metra), ku mungesa e oksigjenit shpesh u jep bolivianëve epërsi në minutat e fundit, por edhe në Ciudad de México efektet e lartësisë ndihen qartë, sidomos në frymëmarrje dhe në rikuperimin pas sprintit ose përpjekjeve intensive.
Skuadrat që janë mësuar të luajnë në këto kushte kanë një avantazh të dukshëm. Pikërisht për këtë arsye, FIFA, e përballur për herë të parë me një organizim në tre vende, u lejoi dy organizatorëve më të vegjël, Kanadasë dhe Meksikës, të luanin në shtëpi deri në fazën e 1/8-ave, pra pesë ndeshje.
Kanadaja nuk arriti ta shfrytëzonte plotësisht këtë privilegj, sepse për ta bërë këtë duhej të fitonte grupin, ndërsa e mbylli në vendin e dytë. Në raundin e parë eliminoi Afrikën e Jugut në Los Anxhelos dhe tani përballet me Marokun në Hjuston. Shtetet e Bashkuara kaluan fazën e parë në San Francisko dhe presin Belgjikën në Seattle.
Meksika, perfekte deri tani me katër fitore në katër ndeshje dhe pa pësuar asnjë gol, po përgatitet në Azteca për një duel shumë të ekuilibruar kundër Anglisë.
Fakti që të tre vendet organizatore kanë arritur njëkohësisht në fazën e 1/8-ave dhe nuk synojnë të ndalen këtu (SHBA drejtuar nga Mauricio Pochettino konsiderohet një pretendente serioze për gjysmëfinalen), përbën një rekord që më parë ishte arritur vetëm nga zona e Amerikës së Veriut në vitin 2014, falë Meksikës, SHBA-ve dhe Kosta Rikës, e cila atëherë shkoi deri në çerekfinale.
Ky rezultat mbështet edhe nga pikëpamja sportive vendimin e Gianni Infantinos për ta rikthyer Kupën e Botës në SHBA, që e kishte organizuar edhe në vitin 1994, si dhe në Meksikë, që po e pret turneun për herë të tretë, së bashku me debutuesen Kanada.
Caktimet që ngjallin debat
Megjithatë, shumë më të diskutueshme mbeten organizimet e Botërorëve të viteve 2030 dhe 2034. Siç ka theksuar së fundmi gazeta The Times, në vitin 2030 do të përfshihen plot gjashtë shtete nga tre kontinente, një zgjidhje që, sipas kritikëve, u bë për t’i hapur rrugën Arabisë Saudite si organizatore e vetme në vitin 2034.
Botërori i vitit 2030 do të zhvillohet kryesisht në Spanjë dhe Portugali, me pjesëmarrjen edhe të Marokut, për ta rikthyer turneun në Afrikë pas njëzet vitesh. Gjithashtu do të luhen disa ndeshje në Uruguai, Argjentinë dhe Paraguai, në kuadër të festimeve për 100-vjetorin e Kupës së Botës, e cila në vitin 1930 u zhvillua vetëm në Uruguai.
Sipas rregullave, të gjashtë vendet organizatore do të kualifikohen automatikisht, gjë që mund të çojë në zgjerimin e turneut në 64 kombëtare.
Në këtë mënyrë, deri në vitin 2034 Botërori do të ketë kaluar në Evropë, Afrikë dhe Amerikën e Jugut, ndërsa edicioni i vitit 2026 zhvillohet në Amerikën e Veriut. Me Oqeaninë që konsiderohet shumë e largët për një organizim të tillë, kontinenti i vetëm i mbetur është Azia.
Si pasojë, brenda vetëm dymbëdhjetë vitesh, Kupa e Botës do të jetë zhvilluar dy herë në rajonin e Gjirit Persik, fillimisht në Katar dhe më pas në Arabinë Saudite, vende ku futbolli nuk ka një traditë apo nivel konkurrues të krahasueshëm me fuqitë historike të këtij sporti.
