Kush është e reja shqiptare që i dha fund jetës në qeli, gjyqtari italian letër prekëse: Dështova…

Donatella Hodo ishte vetëm 27 vjeç kur vendosi të vetëvritej në burgun e Veronës.

Vajza, me probleme të varësisë nga droga dhe e akuzuar për një sërë vjedhjesh, ndodhej në burg pasi ishte larguar nga një komunitet të cilit i ishte besuar rehabilitimi i saj.

Vajza me origjinë shqiptare i ka dhënë fund jetës duke thithur gaz nga tubacionet që furnizojnë furnelën e ngrohjes në qelinë e saj.

Fillimisht ajo i la një letër të dashurit të saj ku shkruante:

“Leo dashuria ime, më vjen keq. Ti je gjeja me e bukur qe mund te me ndodhe dhe per here te pare ne jete mendoj dhe e di cfare do te thote te duash dike por kam frike nga gjithcka, te te humbas dhe nuk do ta duroja. Më fal dashuria ime, bëhu i fortë, të dua dhe më fal…”, ishin fjalët e fundit që Donatella shkroi në një çarçaf të bardhë.

Shumë prekëse është deklarata dhe letra që ka shkruar dhe lexuar gjatë funeralit të vajzës me origjinë shqiptare gjyqtari që vendosi burgosjen e Donatella.

Në një intervistë me ‘Corriere della Sera’, Vincenzo Semeraro, gjyqtari i Gjykatës së Veronës, thotë se vetëvrasja e të resë tregon dhe dështimin e tij si magjistrat.

“Ne jemi njerëz përpara se të jemi gjyqtarë. Dhe unë, si magjistrat, por mbi të gjitha si burrë, e ndjej se kam dështuar tani që një vajzë 27-vjeçare me dosjen e të cilës u njoha që nga viti 2016, është vetëvrarë në burg” .

Ai shkroi një letër që u lexua në kishë gjatë funeralit të Donatella Hodo, dhe tha se ajo ishte “një e re që luftoi me varësinë nga droga dhe kishte një brishtësi të madhe”.

“Ajo dilte dhe kthehej në qeli vazhdimisht për vjedhje të vogla të lidhura me drogën, e la veten të vdiste natën e 2 gushtit, duke thithur gaz nga furnella që kishte në qeli. Meqenëse Donatella ka bërë gjestin e saj tragjik, unë vazhdoj t’i bëj vetes një mijë pyetje. Ku gabova, në çfarë? Sa herë që një person në burg i merr jetën vetes, kjo do të thotë se i gjithë sistemi ka dështuar. Në rastin e Donatellës, unë isha pjesë e sistemit pasi e kisha ndjekur rastin e saj për gjashtë vjet. Pra, si sistemi, edhe unë kam dështuar.

Çfarë mund të kisha bërë më shumë për këtë vajzë?

Ndoshta herën e fundit që shkova për ta vizituar në burg, qershorin e kaluar, mund t’i kisha thënë edhe disa fjalë?

Përse, pavarësisht se e njihja që kur ishte 21 vjeç, nuk e kuptova që dhimbja ishte bërë kaq e thellë për të? Marsin e kaluar vajza u transferua në një komunitet. Isha siguruar që ajo të dilte nga burgu sepse qelia nuk ishte vendi i duhur për të, fatkeqësisht ajo ishte arratisur dhe më pas ishte kthyer atje. Së shpejti për të do të vendosej një masë alternative, mjafton të bënte pak durim. Fatkeqësisht, brishtësia e saj e pushtoi në vetminë e asaj qelie…”, shkruhet ne letren qe ka lexuar gjyqtari.

g.kosovari