Sipas një pjese jo të vogël të opinionit publik, që të mbrosh një gjyqtar sot duhet të kurajon për të shpërfillur reputacionin tejet negativ që kjo kategori zyrtarësh të shtetit kanë marrë me kalimin e viteve. Megjithatë ish kryeministri Berisha i ka ftuar të gjithë, në transmetim televiziv direkt nga Kuvendi, që të lajnë gojën kur përmendin Gjin Gjonin. Pra, duhet të lajmë gojën për përmendur, e jo më për të sharë, një personazh që megjithëse është akuzuar për miliona që s’dihet se nga kanë ardhur, sërish ka dalë i pastër me vendime gjykatash. Pra, me vendimet e kolegëve të tij. Gjithsesi formalisht të pacënueshme, për sa kohë që drejtësia shqiptare do të vijojë të ofrojë këtë lloj standarti.
Megjithatë këtu nuk është fare çeshtja tek pastërtia e figurës së Gjin Gjonit, apo tek fakti nëse ata që e sulmojnë, e kanë larë ose jo gojën. Problemi është se çfarë do të ndodhë me paketën kushtetuese të reformave në fushën e drejtësisë. Atë listë të gjatë propozimesh që tani ndodhen në tryezën e “pleqve” të Komisionit të Venecias, e që do të nisë të marrë përgjigje nga ditët e para të dhjetorit. Shqipëria ndodhet sot në prag të një transformimi, në fushën e drejtësisë, i cili me të drejtë ka ngritur shumë pritshmëri. Sepse njerëzit e kanë kuptuar se përmes derës së drejtësisë, kalon i gjithë procesi i korrigjimit dhe i drejtpeshimit të shoqërisë shqiptare në dekadat e ardhshme.
Këtë e kanë kuptuar, padyshim, edhe politikanët. Madje e kanë kuptuar aq mirë, saqë janë “përkujdesur” që Shqipëria të mos njohë asnjë lëvizje serioze reformuese brenda sistemit të kalbur të drejtësisë, ku vrasësit ordinerë e tregtarët e drogës lihen të lirë dhe ku vjedhësit shumëmilionësh me petk politikani, nuk dënohen kurrë.
Është me vend të kujtohet se korporata e sotme e drejtësisë ka “aksionerët” e saj të vjetër e të rinj. Nuk është sekret se opozita e sotme, por edhe segmente të caktuara të maxhorancës së majtë, janë kumbarët e emrave kryesorë të kupolës së sotme të sistemit të drejtësisë.
Sulmi që Berisha u bëri atyre që atakuan një gjyqtar simbol të këtij sistemi, a mos duhet lexuar në fakt si një mesazh i kriptuar i ish-kryeministrit, kundër reformës në drejtësi dhe garantëve të saj, më së pari ambasadorit amerikan? A është e rastit që në të gjitha aktivitetet që zhvillohen me prezencën e trupit diplomatik e ekspertëve të huaj, ndër të parët që ngrihet të flasë është gjyqtari, për të cilin “duhet të lajmë gojën” kur të flasim?
