Majko, Spahiu dhe një lojë me zjarrin brenda qeverisjes

Nga Skënder Minxhozi/

Në harkun e pak orëve, dy deputetë të shumicës qeverisëse kanë shprehur qëndrime që shkojnë diametralisht kundër njëri-tjetrit. Ish-kryeministri Pandeli Majko ka përsëritur edhe një herë mendimin e tij të hershëm, se në rast rënieje të draftit të reformës në drejtësi, Shqipëria duhet të shkojë në zgjedhje të parakohshme. Kurse deputeti i LSI Përparim Spahiu, i është bashkuar papritur qëndrimit të opozitës, duke dalë hapur kundër vetingut (verifikimit) të sistemit të drejtësisë nga të huajt. Ai ka hedhur në rrjetet sociale një deklaratë kundërshtuese për praninë e ndërkombëtarëve në ekipet e verifikimit, siç parasheh projekti i reformës. Duke ju bashkuar asaj që deklaronte të enjten e shkuar në Kuvend Sali Berisha dhe Jozefina Topalli.

Pyetja më e parë që i vjen dikujt në mendje, duke parë këto pozicionime kaq të largëta mes tyre, është se çfarë përfaqësojnë ato në të vërtetë. A janë ato reflektimi i një përjetimi personal të politikanëve të mësipërm, apo përfaqësojnë tendenca dhe humore më të gjera sesa llogaria e tyre në Facebook apo Twitter?!

Për të dhënë një përgjigje direkte të këtyre pikëpytejeve, mund të thuhet se duke njohur Pandeli Majkon, nuk do të ishte e sforcuar të thuhej se ai flet shumë shpesh atë që mendon, pavarësisht nga Rama apo të tjerë në PS. Ashtu siç, duke njohur LSI dhe demokracinë e saj të brendshme, nuk do të ishte sërish e sforcuar të thuhej se një deputet me format dhe zë modest si Përparim Spahiu, vështirë të ketë vepruar pa miratimin e heshtur apo të zëshëm të lidershipit të partisë. Më saktë, të Ilir Metës. Këtë përshtypje nuk e korrigjon dot as vendimi formal i LSI, për të shqyrtuar deklaratat e deputetit të saj, duke i cilësuar ato si personale.

Këto dy konkluzione nuk kanë të bëjnë vetëm me temperamentin, karakterin dhe figurën e deputetëve Majko e Spahiu. Ato kanë të bëjnë, në një perspektivë më të gjerë, me mënyrën sesi ata vetë dhe forcat politike ku militojnë, po e lexojnë momentin delikat që ka krijuar reforma në drejtësi.

Në orët që na ndajnë nga futja e projektit në seancën plenare, në dhjetëditëshin e fundit të korrikut, po bëhet gjithnjë e më e qartë se kundërshtia e një pjese të spektrit politik, nuk lidhet edhe aq me mënyrën sesi do të zbatohet i famshmi rekomandim 88 i Komisionit të Venecias, në lidhje me votimin dhe ndarjen e posteve në ssitemin e ri të drejtësisë. Duket se lepuri po fshihet gjithnjë e më tepër në “ferrën” e vetingut, pra tek mënyra sesi do të verifikohet pasuria e gjyqtarëve e prokurorëve aktualë.

Kundërshtimi i PD për kalimin e këtij kontigjenti në sitën e kujdesshme të ndërkombëtarëve, përbën në fakt një shqetësim real që qëndron pas këtij gjesti, e që ka të bëjë me frikën e Bashës e Berishës, për humbjen eventuale të kësaj qendre të rëndësishme pushteti. Nëse edhe LSI do t’i bashkohej këtij qëndrimi, duke kundërshtuar hetimin e imët të aparatit të sotëm të drejtësisë, si parakusht për një drejtësi të nesërme të pastër e të pakorruptuar, kjo do ta vinte partinë e Metës jo vetëm përballë Ramës dhe PS, por edhe në kundërvënie të hapur të asaj që kërkojnë sot SHBA e BE.

Vetingu është e reja e vërtetë që sjell reforma aktuale e drejtësisë, në jetën institucionale të Shqipërisë së sotme. Një veting shqiptar, si ai që kemi parë deri më sot për pasuritë e politikanëve, zyrtarëve të shtetit, apo për çeshtje të tilla si bashkëpunimi me regjimin e shkuar komunist, na ka mësuar se ne shqiptarët nuk jemi në gjendje të kontrollojmë sa dhe si duhet integritetin e atyre që drejtojnë shtetin dhe politikën.

LSI ka rastin ta shmangë këtë keqkuptim, të lindur nga një mesazh “rastësor” i një deputeti të saj. Përndryshe kërcënimi i përsëritur i Pandeli Majkos për zgjedhje të parakohshme, do të kthehej në javët e ardhshme, në diçka më tepër sesa një nga deklaratat e tij të zakonshme që habisin ata që i dëgjojnë dhe i lexojnë.