Nga Agron Gjekmarkaj
Edhe me entuziastët pro Edi Ramës kanë rënë në pikë të hallit. Këto dy ditë janë të zymtë e të murrëtyer. Fjalën e kanë të rëndë, shikimin si qefin. Kafenë e gjerbin si të jetë helm, më shumë për forcë zakoni. U duket gjithçka si koha e sosjes apo e murtajës. Prisnin që Edi Rama të bënte mrekullinë.
Ndonjë mendonte se PS dhe Ai e duan Shqipërinë zonjë. Ndaj punojnë për të. Këtë formë të re servilizmi e shesin si parim. Disa e shihnin si Krishtin të ngarkuar me Kryqin e Shqipërisë mbi shpinë që i ngjitej asaj tatëpjete për të rilindur. Dhe ai i zhgënjeu përsa prisnin, por ama mrekullinë e bëri si vezë krejt si pula në furrik.
Nxori nga nënvetëdija gjitha shijet e veta frojdiane teksa gatoi qeverinë e re, duke i gjetur çdo teke një fytyrë, çdo qëllimi një emër, çdo halli një myshteri. Shumë prej ministrave, të cilët i përdori si letër higjienike i leu, i shqeu, i ndyu, i zhgërryeu dhe i hodhi shuk e në kosh.
E meritonin atë fund se nuk lanë qelbësirllëk pa bërë, batakçillëk pa kryer, gjepur pa thënë për të mbajtur atë post e mbi te gjitha shikimin e tij mbi ta. Imagjinoni se cdo jetë fytyra e tyre pa atë shikim bash si toka e Alaskës ku 6 muaj rri nata e gjatë. Por ata të mjerët, qyqarët shumëçka e bënë nga karakteri e gjithçka tjetër me urdhër.
Kështu Edi Rama hoqi nga puna disa segmente të vetvetes tani po eksperimenton me disa të tjera. E bën këtë i patrazuar edhe pse fushatat elektorale, votat dhe fitoret sado të përfolura e të konsumuara i mori me këta që largoi.
Mbi kurrizin e tyre të përkulur e të thyer po vendos thembrat e ministrave te rinj. Po të vihet re me mendjen socialistët Pandeli Majko dhe Erjon Braçe kanë çelësat e kashtës në dorë.
I pari një ministri folklorike administron prej muajsh më shume si tallje e Ramës me të duke i dhënë portofolin e patriotizmit.
Braçes i jep Zv Kryeministër post ky që në Shqipëri ka peshe me pak se rojtari i varrezave. Te gjitha vendet ku gëlojnë tenderat i marrin njohje të vjetra e personale pa fizionomi politike. Por problemi më i madh është cilësia e përzgjedhjes.
Nje qeveri kaq qesharake, kaq banale, kaq te turpshme ky vend se ka pasur kurrë. Madje edhe komiteti i Haxhi Qamilit i kishte ca hoxhallarë të shkolluar në Mejtepet e Stambollit, kryeqendër e një perandorie te madhe.
Një dite SPAK dhe BKH nuk është e thënë të kontrollohen nga Edi Rama. Pikërisht në atë agim dikush mund t’u trokasë në derë ministrave që ikën e këtyre që erdhën.
Në mos mund t’u trokasin qytetaret, t’u kërkojnë gjënë e marrë. Urojme te mos vijë kurrë kjo dite jakobinë, por shtigjet kësaj shoqërie po i mbyllen duke i lënë vetëm udhën e ikjes apo të dëshpërimit. Kurrë më parë s’kemi pasur një qeveri kaq kufome e cila mbetet ne këmbë pakuptueshëm.
Pos befasise e dëmit aktual, më e keqja gjë që ndodh me këto identikite ministrash është modeli i keq. Ai në Shqipëri gjen toke pjellore, zë rrënje shpejt e harliset. Pas kësaj çmeritje çdokujt i lind e drejta te jetë ministër në token e Skënderbeut e cila me disa qeveri te tilla behet siç profetizoi Konica, tokë zulushë.
Asnjëri prej tyre se ka seriozitetin e Muho Asllanit e Lenka Çukos, mbi te cilët dikur gëlonin barcaletat. Kjo qeveri është derivat çrregullimesh logjike, egosh tribale, ëndrrash totalitare.
Opozita, e cila dëshiron pushtetin a ka ende ndonjë fuqi morale të brendshme të bëjë ndryshimin? Në mos të presim vullnetin e Zotit sipas ritmit të tij.
