Një ligj i ri mund të krijojë bazën, por rezultatet vijnë nga mënyra se si ai zbatohet. Ky është një shqetësim real për ata që janë pjesë e industrisë së filmit, që aktualisht diskutojnë për ndryshimet ligjore. Sot të bësh një film nuk është si më parë, kur shteti financonte dhjetëra dokumentarë dhe të paktë 10filma të gjatë në vit. Kinostudio Shqipëria e re nuk ekziston më. Dhe një ligj i ri duhet.
Si i kemi gjetur më tani partë, dhe si pritet t’i gjejmë me ligjin e ri?
“Ligji i ri tregon vetëfinancim. Fitojmë nga ekipet e huaja që zgjedhin Shqipërinë për të xhiruar. Filmi do t’i kthejë industrisë 5-8 përqind të fitimeve. Tatimet po ashtu do sjellin më shumë para për të realizuar filma”, thotë producentja Sabina Kodra.
“Lekë për kinemanë ka, por duhet politikë e mirë se si shpërndahen paratë”, thotë kineasti Edmond Topi.
Kinematë po aq nuk janë në panoramën më të mirë të mundshme. Ose janë bosh, ose të shkatërruara, ose pa program. E megjithëkëtë vullneti për një kuadër të ri ligjor ka vënë në punë të gjithë ata që bëjnë sot kinmeatografinë në Shqipëri.
“Në qendër të jetë njeriu, individi. Publiku është i hallakatur. Financohen 100 gjëra, asnjë për të qenë. Kultura s’mund të jetë populiste, ska qenë as në kohë të komunizmit. Duhet të jetë elitare, por t’i qaset publikut me histori njerëzore”, shprehet kineasti Agron Domi.
Deri më tani ligji për filmin ka qenë një model francez, për të cilin thuajse të gjithë mendojnë se ka qenë funksional. Por, që gjithsesi ka nevojë për ndryshime, pasi Shqipëria nuk ka një industri filmi si Franca, ndaj kineastët propozojnë të shkrihen disa gjëra duke parë realitetin, që është disi më I ngjashëm me modelin kroat. (A2 Televizion)
